17 
liotropii humilis Salisb. pro H. europaeo L., majore Ruell., Dioscoridis 
Tournef.; Valerianae amoenae Salisb. pro V. Tripteride L., alpina I. 
Bauch. hist.; Galii floribundi Salisb. pro G. vero L., luteo Cord.; Sa- 
niculae sylvaticae Salisb. pro S. europaea L., officinarum G. Bauh.; 
Ammi elati Salisb. pro A. majore L., vulgari Dod.; Aceris proceri Na- 
lisb. pro A. pseudo-platano L., latifolio Clus., montano Gesn.; Iridis 
palustris Moench. Salisb. pro Ir. pseudo-Acoro L., lutea Cord., ete. ete. 
Nec defuere exempla de nominibus specificis sat bonis in deteriora no- 
mina mutatis, veluti Anagallis arvensis, quae An. pulchella nuncupata 
fuit, Antirrhinum Pelisserianum A. violaceum, Origanum vulgare Or. 
Horidum, Echium vulgare E. laetum, Cynoglossum officinale C. rude- 
rale, Hydrocotyle vulgaris H. peltata, Vicia sepium V. sordida , etc.; 
ut denique reperiantur nomina quaedam a Salisbury nulla prorsus ra- 
tione mutata, quemadmodum sunt Plumbago europaea, P. purpurea de- 
nominata, Scutellaria minor Sc. pumila, Vinca minor V. humilis, Vinca 
major V. grandiflora, Tanacetum vulgare T. elatum, Artemisia vul- 
garis A, ruderalis, Berberis vulgaris B. irritabilis, etc. 
Nunc, ad nominum permutationem, aliqua etiam auctoritate fulci- 
tam, sustentandam, veniam ad exempla ab iis desumpta, qui vel ma- 
ximi ponderis, vel ceu legislatores habentur, aut qui nomina jam data 
mordicus sustinuerunt, quasi indomabiles. 
Evoni mus verrucosus Tacq. (an non potius diceres scabiosus) occurrit 
in Herbario meo, nec dubitare possum quin sit varietas singularis, 
licet constans « Evonymi europaei » Lin. Litter. ad Tacquin e praedio ad 
Upsal 26 Dee. 1772. (edit. Vindol. 1841. p. 128.) Quo exemplo illico 
patet nomen specificum minus bonum commutare non dubitavisse Lin- 
naeum. Mutavitque adhue solemnius ipse, dum scripsit: « Doleo quod 
Evonymus leprosus, cuius semina misisti, non germinavit apud me ». 
Linn. ad Jacq. Ups. 26. Mart. 1775 (ed. s. c. p. 147.) Iterumve in 
litteris datis Upsaliae 16 Jul. 1775 (ed. c. p. 149) dicit: « Evonymi 
leprosi semina primo anno missa, hoc anno germinarunt. Et dein etiam, 
Litteris datis Upsal. 8. sept. 1775. (ed. e. p. 149.) subjungere: « Evo- 
nymum leprosum esse varietatem constantem numquam dubitavi, que- 
madmodum Perca gibbosa (species Piscis) ». Nomen generis Centrolepi- 
dem Labill. Nov. Holland. in Devauriam mutavit R. Brown Nov. Holl. 
Van Diem. Pr. p. 252. (edit. Norimbrg. p. 108), eo quod structuram 
ab illo enunciatam valde diversam significabat. Quod clare ostendit 
ipsum excelsum virum nominum genericorum mutationi favere , quo- 
tiescunque bona ratio adesset. Favebat R. Brown specificorum nominum 
permutationi etiam, si causa erat. Sic Banksiam Roborem a Cavanilles 
(Ie. Descr. 6.) dictam, quam e fallaci a Nee relata observatione tri- 
ginta pedum altitudinis existimaverat botanicorum hispanicorum Prin- 
ceps, dum reapse agitur de humili planta, in Banksiam latifoliam in- 
vertebat (R. Br. l. s. c. n. 20. p. 394, vel 250.). Itemve Banks. prae- 
morsae, foliam minime praemorsam gerentis, falsum nomen mutare mi- 
nime dubitavit idem cl. auctor in Banks. marcescentem vertendo, (Pr. 
e. p.395, vel p. 251; n. 21.) 
Lamarckiana exempla aliqua proferre supervacaneum duco, quum 
unicuique manifestum sit, ipsum non vanis serupulis, neque magistro- 
rum auctoritate impeditum fuisse, quominus philosophice, docte, et sa- 
gaciter plura opportunissime nomina mutaret. Aliorum vero auctorum 
2 
