21 
roideo), ita denominatum e dorso glumae dentato, charactere nequidem 
in eadem specie constante, in Chondrolaenam vertebat Nees ab Esen- 
beck ipse, Fl. Afr. Austr. illustr. p. 132., ita ut Prionachne den- 
tata N. ab Es. Chondrolaena phalarioide N. ab Es. evenerit. 
Hordeum marinum Huds. in maritimum a Withering correctum 
omnes suscepimus. 
Platycerium Desv. Neuroplatycerati Pluken. praetulit Blume, Sav. 
Filic. p. 43. 
Asplenio viridi Huds. vix unus aut alter scriptor subjicit A. Tri- 
chomanes ramosum L. Sp. 
Nothophyllum Grev. (Alga), nomen hybridum a regulis statutis fu- 
giens, in Aglaophyllum (ejusdem significationis) vertendum proposuit 
Montagne in Orbign. Voy. Amer. merid. Crypt. p. 33. not. 
Repetam cum Gaertner: « Si........ id uno, duobus, tribus......... li- 
citum, cur non et in omnibus? Et si id aliis concessum, cur nec mihi? 
Fruct. Sem. pl. 2. Praef. p. 35. ; 
Procul dubio perfecta nominum reformatio admodum difficilis erit, 
nam et verba conficere genuina omnibus speciebus in genere apta ultra 
modum difticile est, et plura vix mutanda, tamen gravi vitio peccant, 
quae subvertere aliis suadere non auderem. Fatendum sane est, no- 
mina propria virorum de scientia bene meritorum fortunatum esse per- 
fugium plurimis in diffieultatibus, Patet plura a Patrum nomina, 
Theophrasti, Dioscoridis, Plinii, nec non Hippoeratis et Galeni, quibus 
nos ad designanda genera adhuc utimur, specifiea, nee generica fuisse, 
scilicet pro unica tantum specie confecta; iis interdum adsociatae 
fuerunt aliae plantae, quas Patres nominibus diversis appellabant, in 
quibus hisce nota aliqua, eum denominatione generica suscepta, re- 
pugnat. Unieuique in memoriam redit, Tournefort illatio: « Certum est, 
non generis ipsius, sed unius tantum speciei quam rei sibi notae compa- 
rabant, rationem habuisse qui primi nomina imposuerunt » Isagog. p. 61. 
VI. lin. 3: quamvis non semper! Sed ne nimium sérupulosi essemus in 
recipiendis ceu nominibus genericis antiquorum plura, a quibus non- 
nullae species aberrant, docet ipse Plinius (si locum recte intellexi) 
scribens: Quinquefolium folia terna, quaterna, plura » Nat. h. l. 26. c. 
11. vel 71.; vel eo loco ubi dixit: « Quinquefolium mulli ignotum est, 
cum etiam Fraga gignendo commendetur » ]. c. 1. 25. e. 9., vel 62. 
Plinium sequutus est Marcellus Empiricus, Cap. XI., autumans: « Quin- 
quefoliwm in quo fragi nascuntur » ltem, quamvis Leucoji nomen Violam 
candidam significet, attamen pro Matthiolis, et Cheiranthis, floribus pur- 
pureis, caeruleis, luteisque donatis, usurpatum est ab antiquis. lidem sub 
nominibus Hellebori, Sarifragae, Sempervivi, etc. diversissimas comprehen- 
dere species. Porro, ceu generica nomina adhiberi non debuissent Con- 
volvulum, Serratulam, Petroselinum, Ligusticum, Arenariam, Nigritellam, 
Clavariam, aliaque similia significationis latissimae. Fatendum sane erit 
nomina antiqua tam variae originis, vel studii, atque considerationis, 
saepe temere, fortuitu, et admodum obscure sortita fuisse applicationem. 
Verum est etiam, quod nomina generica, et specifica, seu denomi- 
natio plantarum suscepta ab iis, qui statim a renatis litteris eam in 
medio attulerunt, non caret gravi vitio; quia auctores illi genera vix 
ae ne vix quidem dignoscebant, miscentes sub uno eapite plantas ge- 
nerum diversissimorum, donee structura fructus penitus considerari 
