24 
vero apud eum plura dicotyledonea genera sagaciter appropinquata , 
Olea et Syringa, Viburnum et Cornus, Evonymus et Rha mnus, Erica 
et Myrtillus, Rhus et Cotinus, Saxifraga et Chrysosplenium: et ipse 
Dodonaeus scripsit, « Perielymeno cognatus est frutex Xylosteon nun- 
cupatus ». Pempt. ed. 1. p. 407. Demonstravit quidem Clusius se sat 
perspicuam plantarum affinitatem habuisse, de iis praesertim, quae per- 
tinent ad Umbelliferas, Papilionaceas, Liliaceas, Amaryllideas, Irideas, 
Gramineas, quarum plures ceu cognatas proxime tractavit, vel de 
quibus hine inde ita disseruit, ut de plantarum affinitate se lucidam fe- 
licemque informationem habuisse ostenderet. Occurrunt etiam apud 
Tragum quaedam perspicaci affinitate disposita. Cf. Monnel apud Lob. 
Ill. p. 116., illumque suspice. Item Caesius Fridericus in suis tabulis 
phytosophieis (cf. Praesert. t. XIII) clare demonstravit se de ordinibus 
plantarum sibi rectam confecisse ideam. Affinitates plantarum, et inde 
earum methodicam dispositionem in animo volutasse S. Bauhinum palam 
fit ex Prodromo ab eo relieto (1591), ubi plura animadvertuntur no- 
tatu dignissima, et optima quidem quae aetatum, studiorumve poste- 
riorum sanctionem exceperunt. Denique G. Bauhinus, in Theatro bo- 
tanico Gramineas, Cyperaceas, Juncaceas , aliasque monocotyledoneas 
stirpes inter sese affines, sane laudanda methodo, pertraetare exordierat. 
De Caesalpino, deque Gesnero supervacaneum est dicere, nam palam 
est ipsos, quamvis verbis parcos, rem liquido percepisse. 
Profecto difficile est sustinere nullum ordinem, nullam plantarum 
affinitatem percepisse Patres, si perpenderis ex. gr., Dioscoridis Ana- 
zarbei verba dum eos carpit, qui « lapsi sunt circa ordinem , aliis 
nempe consociantibus facultates nullo modo cognatas, aliis, qui ordinem 
elementorum sequerentur, ut eo facilius memoriae mandarentur, genera 
efficaciasque eorum ab affinitate sejungentibus » Praef. ad Areum, ex 
vers. Spreng. p. 3., cf. et edit. Sarac. p. 2. lin. 16. Plinius adnotata, 
praecipue, fructus insuavitate , lignique inutilitate de Corno sanguinea 
cum C. mascula comparata, mox exclamare: « Tanta differentia ab eodem 
genere fit ». Nat. h. 1. 16. c. 43. Considera nomen Acanthi mollis 
penes Virgilium! Columellae sententiam de Orno cum Fraxino conge- 
nere (Flor. p. 421). Lubeat meminisse Virgilianos versus: 
« Praeterea genus haud unum, nec fortibus ulmis, 
Nec salici, lotoque, nec Idaeis cyparissis ». 
Sed exclamabunt adversarii: Ast quanti errores! Eheu, quanta est tua 
audacia, quanta malitia in eis deprimendis, qui tibi ingrato viam de- 
monstrarunt , et aperierunt! Scientia modo enata debili gradiebatur 
passu; sed ordinum quidem, et generum sententia felix exoriebatur, 
quorum nonnulla bene et feliciter tradidere scientiae i 
i : , 4H, neque mereantur opprobrium, Nam respectis 
rerumque temporibus, tam graves habendi sint Tournefortii, et Lin- 
e contrario, admirandae 
de hisce sententiae. Cae- 
ndis antiquis auctoribus; 
rum. plantarum hodiernas species 
Miti | em inserviret ad designandas tum 
ABNOR i tum aromata exotica. Loquutus Plinius de variis Pomorum 
qualitatibus, mox subjunxit: « Et hactenus sint species ac genera pomo- 
| rum, naturas arctius colligi par est. Nat, h. l, 15, e. 34, Donec ea succe- 
