25 
deret aetas, in qua omnes generatim in hane unam cessimus sententiam, 
ut pro speciebus ea intelligamus individua, quae aliquo constanti cha- 
raetere inter sese ita similia sunt, ut ab omnibus aliis, etiam affinitate 
propinquioribus , sed notas illas non ferentia, rite, constanterque di- 
stingui, vel dissociari queant, tanta iis organorum habitus, et faciei 
similitudo. 
Ille idem DC., eui favent etiam Link, Le Jolis, Billot, Grenier, 
De Cand. Alf., Sprengel, Cosson, Ascherson, Fenzl, Trevisan, Crépin, 
Koch C., Lowe, Kanitz, Alefeld, Du Mortier, non concedit mutari 
posse specificum plantae nomen, quotiescunque genere mutatur species. 
Item sentiebat Desvaux, qui explicite dixit: « Il n'est pas permis de 
changer arbitrairement un nom d'espèce » Flor. Angers 1827. Intr. p. 
XXIV. Cf. DC. Théor. élém. botg. ed. 1. 8 200., ed. 2. $ 234.; Link 
Phil. bot. ed. 1. p. 444. 
Aliter ego, cum aliis multis, sentio; siquidem existimo, mutato 
praecipuo plantarum nomine, acta re nova, secundariam, et servilem 
etiam absque ulla diffieultate mutari posse. Tanto magis ego improbo 
auctorem , qui rem jam actam iterum reformare, vel in pristinam 
formam pejorem quamvis restituere conatur, ut de Simethi bicolore Kunth, 
in planifoliam iterum conversa a Grenier cum Godr. Fr.; de Avena 
tenui ceu peculiare genus habita, Ventenalia avenacea Koel., in Vent. 
dubiam, pessimo consilio, a Cosson, et Durieu retorta; de Nigritella an- 
gustifolia Rich., et Koch inargute factum a Reichenbach filio, eam 
N. nigram nuncupando; itemve Omaloclinem pygmaeam denominando, 
quam tollerabiliter prunellaefoliam dixerat Cassini; utque Phaecasium 
lampsanoides, Ph. pulchrum dici voluisset Desv. l. s. e.; Logfia subu- 
lata Cass. in L. gallicam moderata a Coss. Germ. Par.; Senecionem 
spathulaefolium DC. in S. lanceolatum conversum a Gren.; Potentillam 
fragariastrum Ehrh. reversam in P. sterilem a Gisek. Pterotheca sancta: 
Schultz Bipont., species Sancta nuncupata a Linnaeo, dum e sola 
Palaestina ei nota fuerat: semper ridicule. 
Res ad ridiculum usque reptata a Willkomm cum suo Tararaco Ta- 
raracoide; a DC. Alph. cum Specularia speculo; ab omnibus cum Sa- 
gittaria sagittifolia, C'hrysocoma coma aurea. Porro observandum est, 
quod nonnullae denominationes quum comparativae fuissent, plantis e 
genere avulsis, illas ultra detineri non posse, nisi absurde: Limoniastrum | 
monopetalum Boiss., Littorella uniflora Ascher.; Psilurus aristatus Trevisan. 
Revera et ego dolendum censeo nomina plura nova sine necessitate 
fuisse prolata: sed fateor quotieseunque nomina varia pro unica specie 
reperi, me non semper antiquius nomen saepius vero praestantius 
praetulisse, quod multi certe damnabunt. Eamdem ac meam senten- 
tiam coluit Henricus De Martius, qui caeterum adeo circumscripte, 
neque semper, meo sensu, feliciter eadem usus est libertate; sed qui, 
Praefatione Pr. Fl. Mosquensis p. IX. ita effatus est: « Ad....... plan- 
tarum species ea nomina eligere usus sum, quae iis maxime mihi vide- 
rentur convenire ». Cf. etiam Pouchet, F7. Sein. infer. (1834.) Praef. 
p. X. Mut. Fr. 3. p. 28. 6. Obs. Opportunam Smith etiam sententiam 
afferre liceat: « In the specific names of the genus Glaucium, I confess 
I have been tempted. to follow Gaertner, in preferring precision, elegance, 
and truth, to barbarism, confusion and error ». Mem. corresp. of Smith 
(1832.) p. 453-4, Proprioraque nomina, nec semper antiquiora praefe- 
. 
