21 
sed observationes, et descriptiones accuratae (Scop. Ann. botq. 4. p. 89.5 
profecto necessarium est ea reformare, quae confusionem ingenerant, 
utque nominibus rectis, claris, nullis indutis erroribus, plantae in- 
dicentur, vel evulgentur; denique, ut nomina emendata locum susci- 
piant tot verborum fallacium et merito rejiciendorum. Protulissent 
sane Theophrasti, Dioscoridis, et Plinii nomina ii, qui perversa plantis 
indiderunt, quotieseunque suprema illa cognita habuissent. Dolent 
hodie quidem multi, ut omni aevo indoluerunt homines languidi, no- 
vationum incuriosi, effici e nominum congerie confusio magna et 
labor ad tanta, et tam varia nomina retinenda. Vana querela: oblivi- 
scentur posteri nomina merito rejecta, ut nos obliti sumus nomina, 
phrases, et numeros antistium botanicorum, et ita ut in promptu non 
habeamus synonyma multa eritiea, hodie hine inde enumerata, vel de- 
nominationum auctores; ut denique tantummodo nomen recipiendum 
menti obveniat. Recte mehercule, exclamavit Zannichelli: « Zt sane 
non quid nominis, sed quid naturae certum rei indicium est ». Op. bot. 
posth. (1730). Praef. p. 2. Denique si aliqua declamatio ejicienda est, 
revera in errum auctores, non contra eos, qui illos emendarunt pro- 
Jicienda foret. 
Plantarum nomina, indeque denominatores absolute tradendi sunt. 
Qui ea, quocumque modo, sive e characteribus vanis, vel e falsis sy- 
nonymis, aut e patria fallaciter indicata, sive duplicata erronea tradi- 
derunt, mihi omittendi sunt, ut denominator habeatur ille, qui speciem 
accurate exposuit. Non sum pro primo, sed pro correctiore auctore. 
Quod si plures usui inservientes, auctoritatis mancipes, caeci cre- 
dentes primis, innovationes meas censoria virga notabunt; hoc erit mihi 
saltem consolationis, quod ea quae egi a crassa ignorantia, aut e prae- 
judieata mente, vel a fatua vanitate non procedunt. Facile fuit iis, qui 
antiquos Scientiae Patres nunquam consuluerunt, ea recipere, quae 
Linnaeus imposuit, vel libri, qui facile ad manus sunt, sub hujus lege 
conscripti cireumferunt. Opus longum, et sat arduum fuit ea pervol- 
vere, et tractare, quae criticas a me expositas, innovationesque meas 
constituerent. Mehercule cum Linnaeo repetam: « Mihi non gloriosum 
esset, si omnes consentirent ». Litt. ad Jacquin, ex Upsala dat. 1. Apr. 
1164. (ed. Vindob. 1841. p. 15). 
Philologus insignis St. Lager quosdam adhuc usitatos errores, a me 
praetervisos, aperuit: Viro doctissimo de animo favi. 
Maxima pars Botanicorum nomenclationem binominem, scilicet no- 
mina specifica, Linnaeanae inventionis esse putat; quidam Rivinum 
extollunt, et P. Belon, a St. Lager, noviter ac strenue oppugnatum. Sed 
exempla (mediocriter copiosa) in mea Flora prolata aliter demonstrant. 
Nomina specifica plura dederunt Dioscorides, Plinius, Brunfels, Ruellius, 
Fuchsius, Kyberus cum Trago, Lonicerus, Cordus V., Matthioli, Ges- 
nerus, Dalechampsius, Belon, Caesalpinus, Dodonaeus, Clusius, Rauwolf, 
Richer de Belleval, Lobelius, Camerarius, Columna, Robini (Iohann., 
et Vespas.), Bauhini fratres, Parkinson, Cornutus, Pisonus, Bontius, 
Alpinus, Morison, Plukenet, Cupani, Boccone, Barrelieri, Ambrosinus, 
Ovidius Montalbanus, Rayus, Rivinus, Tournefort, Munting, Zanni- 
chelli, Dillenius, Rumphius, Blackwell: quorum plures iis omnino et 
absolute usi fuissent, nisi consilium edendi una aliquot specierum cha- 
racteres eis potius adparuisset, tum interdum nomen unicum absolutum 
