29 
exorta: conferatur Erythrina poianthes Brot., in Trans. Linn. DC. Pr., 
Don Hist., Dieks., quae polyanthes fuerat in mente auctoris, in manu- 
seripto etiam, recte, ut puto, suspicante Hasskarl, Retz 1855. p. 183. 
n. 127. not. 2., vel ed. 2. 1858. p. 194. n. 110. not. 2.: Tithymalum 
Paralium, vulgo Paralias (p. 88). 
A renatis litteris de cognomento plantarum nonnulla verba jecerat 
doctissimus Ruellius, De Nat. Stirp. l. 3. e. 4., quod clare patet ea 
consulendo quae egit de Aristolochiis, deque Populo libyca: idem de 
suis Simphytis agens (l. c. c. 81) ista in magnum, minus et minimum, 
nominibus specifieis evidenter distinxit, propriisque characteribus in- 
signivit. Ibidemque de /uncis sibi notis pertractans (l. 3. e. 100.) pri- 
mum mollissimum, alterum acutum, tertium melancranem, nominibus 
veluti specificis designavit. Et Papaverem citat aphrodem denominatum, 
et Strychnon hypnotichon, vel Solanum soporiferum, et Meum atha- 
manticum, et Centaurium minus, et Centaur. triviale, et Panacem Chi- 
ronium, et Panac. Centaurium, atque Seseli creticum, Artemisiam poly- 
clonos, Artem. marinam, Clematidem daphnoidem, Aizoon leptophyllum, 
vel sylvestre, ete. Occurrit huc illuc consilium illud de cognomento 
plantarum, quo verbo certe nomina specifica, ante Linnaeum felicis- 
sime expressa, unusquisque illico agnoseet. Item et Conradus Gesnerus, 
merito celeberrimus, nomina specifica pluribus plantis dedit; virum 
sagacem non fortuito se egisse, nonnullae ejus sententiae demonstrant. 
Et revera, sub Hemerocallide sua observabat: « Itaque non erraverit 
(opinor), qui Hemerocallides omnes istas appellaverit, adjecta aliqua dif- 
ferentia, ut sunt alpina arvensis, purpurea ». Hrt. Germ. (1561) crt. 
261. vers, Itidem de Geo. « Huius genera tria in horto mihi virent. 
Primum quod urbanum direrim........... secundum rivale... tertium 
alpinum » l. e. ert, 260. vers. Iterumve « Plantago trium generum...... 
major, minor, et media » crt. 273; etc. 
Fuit certe Tragus vir magnae perspicuitatis et doctrinae; iste nomina 
plantarum specifica plurima congruentia dedit, dum explanationes ab 
eo hinc inde emissae, rem considerate graviterque ipsum tractavisse de- 
monstrant. Ita ille Verbasco primo suo majore nuneupato mox subjunxit: 
« Alterum Verbascum nigrum appello, tertium.......... sylvestre Verbascum, 
sive alterum ». Stirp. h. Comm. (vert. Kybero) p. 218-9. Item Sambucis 
vulgare, et sylvestre optime denominatis (quae nigro et racemoso neoteri- 
corum respondent) dum de Zbulo egit, ejusque nomenclationes exposuit, 
l. e. p. 797., plurimis ejus nominibus relatis, sententiam suam dedit, 
illamque, non inepte, Sambucum aestivalem appellari posse autumavit, 
l. e. lin. 28. Hancine speciem serius Ovidius Montalbanus (Hort. Bo- 
tanograph. Ind. 1660. p. 34 lin. 7.), ex Dodonaeo, Samb. humilem 
nuncupabat. Et Valerianas quatuor extare dicit Tragus, majorem, vul- 
garem, exiguam, et minimam l. c. p. 59-60. Tantumdem dicens de Hy- 
pericis, p. T4., de Plantaginibus p. 224., deque aliis plurimis planta- 
rum speciebus, sententiam suam nitide, abundeque exemplis patefaciens. 
Quoad Fuchsium, virum inelitae doctrinae, et auctorem percelebrem, 
vix ac ne vix quidem necessarium puto prolixis verbis me detinere, 
ut ea referam, quae in suo opere De Historia Stirpium (1542.) dixit, 
fecitque vir eximius; sum ego contentus attentionem botanicorum ad 
ea revocare, quae in ipso ingressu citati operis leguntur, habenturque 
de Absynthiis specifice denominatis, mox de Alsinibus, indeque de 
