30 
Chamaemelis, deque plurimis aliis plantis ab eo expositis. Unusquisque 
cito agnoscet, sententiam de plantarum specifica denominatione penes 
eum generaliter extitisse, quotquot plantae uno, absolutoque substan- 
tivo nomine designari nequiverant. Unam et alteram hujus viri sen- 
tentiam referre satis superque sit, ex quo abundant exempla: « Digi- 
talis duorum. est generum, una purpureos obtinet. flores, ideoque D. pur- 
puream appellamus, altera luteos flores, ob id D. lutea dicta nobis est ». 
l. e. p. 892. De Origanis scripsit: « Genera seu rectius cognomina qua- 
tuor esse constat. Est enim Heracleoticum, Onitis, Tragoriganum, et syl- 
vestre ». l. e. p. 551., et cf. rationes datas! 
Non video Brunfelsium insignes sententias de plantarum denomina- 
tione tradidisse, sed video ipsum specifica nomina plura sagaciter edi- 
disse, ita ut pone Fuchsium facilis de eo mentio cadat, quamvis ae- 
tatis anterior fuerit. Lonieerus quoque plura specifica nomina adhibuit, 
et hoc dedita opera egit, enimvero legimus: « Volubilis....... tria in- 
veniuntur genera: major, minor et aspera ». Nat. h. crt. 207. A. 
Sed videre mihi videor, legem istam adhue solemniter, luculen- 
terque proclamavisse Matthiolium nostrum, ut demonstrant eas quas 
cum Ulysse Aldrovandi commanicabat sententias, in suis Epistolis 
medicis quadrinis vicibus editis. « Quandoquidem si Pinea (ut ille 
censebat Lucas Ghini) e Pinorum genere fuisset, non erat illi opus pro- 
prium habere nomen, sed tantum cognomento aliquo suam poterat depro- 
mere speciem, quemadmodum, exempli causa Populus, quippe quae cum 
plures habeat species, eas cognomentis distinguimus , hanc albam, illam 
nigram, alteram libycam appellantes ». l. c. Libr. 3. Ep. 16., edit. Prag. 
1561. p. 215, lin. 35.; edit: Lugd. 1564. p. 359., edit. Francof., Bauhi- 
niana, eum omnibus Matthioli operibus, 1598. p. 125. lin. 9.; item 
edit. Basil. König. 1614. p. 125. lin. 8. Ubi etiam prosequitur, et satis 
superque sit (quamvis varietates pro totidem speciebus, quemadmodum 
. Bauhinum, et Tournefortium quidem fecisse palam est, ipse sum- 
pserit) « Id quod de Myrto pariter dixerim. Siquidem hane latifoliam, 
angustifoliam illam, alteram conjugalem hane item tarentinam, illam sa- 
iei bens vero sylvestrem appellant, servato semper generis nomine » |. c. 
Dente" rete, sini Chium do ridi deje Tyrii qi 
« Priori (hidi) eun adno et pone specierum illustrationem. 
Sprint qe icai Hi age di....... alteram. violaceam cogno- 
dois kietut oorem seu variam NOMINAU. ss se... quartae... 
e cognomen dedi....... quintae Batavi lusitanicae cognomen 
dederunt » Rar. pl. h. I. 2. e. 44 213. De H. IRR 
appellare licebit Hesperidem ohim i: al "i ici tn 
tertiam vero Hesperidem sylvest. am; alteram Hesperidem syriacam; 
tarias nominibus pietà de em ». Op. c. l. 3. e. 5. p. 297. Item Den- 
ferae, D. triphyllae, D. pe. oravit, seilicet D. bulbiferae, seu bacci- 
Jae, E^. pentaphyllae, heptaphyllae, ete., ut videre est I. c. l. 
5. p. 1 : | 
Te = de plantarum cognomento sub T'hymo vulgari, 
nuo, Asterisco maritimo, Eryngio pusillo, Corallorhiza 
ini i : : | 
aria ST luculentis exemplis de praestantiori plan- 
supina, Stachyde s fire stia Matthioli, Linariis variis, Verbena 
(nutante L), ete md : 4 alega vulgari, Ornithogalo neapolitano Clus. 
sceptare , qui nomenclature M supervacaneum jam fuerit cum iis di- 
dam esse adhu ram plantarum binominem Linnaeo tribuen- 
€ contendunt. Oportebat me aliquid dicere de Came- 
