31 
rario, acerrimi ingenii viro, qui tot aptissima nomina specifica intulit? 
Is sententiam suam praecipue aperuit ubi de Polygono maritimo effatus 
subjunxit: « Polygonum marinum ubi nascatur. cognomento prodit », 
Epit. 1586 p. 691. Sed quot perspicua exempla denoMinationis bino- 
minae non subjecit ille in suo Opere Hort. med. philosoph. (1588)! 
Si quoque, qui in Caesii nostri tabulas phytosophicas oculos inji- 
cierunt, et quidem praecipuam tabulam XII examinarunt, plane perci- 
pere potuerunt nomina cum suis cognomentis in plantis ipsum cele- 
berrimum, et nobilissimum virum inducere voluisse. 
Botanici ignoscere nequeunt Richer de Belleval, sub fine saeculi XVI, 
Jam sibi in animum induxisse exprimendi nomina plantarum, compo- 
sitis e graeco fonte vocabulis, quibus essentiales plantarum notae in- 
diearentur. Sed mox, excelsus vir, considerata rei difficultate, et mo- 
lestia, ab hae idea reapsisse, et Catalogum Plantarum Horti Bota- 
niei Monspeliensi edidisse simpliciori modo confectum, nomina plura 
plantarum offerens e duobus tantummodo latinis vocabulis expressa, 
generico uno, specificoque altero. Laudato Belleval, statim memoriae 
se officiunt Renealmius, et Columna, qui nomina specifica quidem com- 
posuerunt, quamvis dogmata ad rem ipsi non ediderint. Supervenerunt 
ante Linnacum alii quidem plures, de quibus supervacaneum est ultra 
lectores nostros detinere. 
Quae omnia, et alia hujuscemodi, si agnovisset Visiani, non ausus fuisset 
dicere, recepto Kochii, et Friesi impulsu, specifica nomina ante Linnaeum 
casu exorta, vaga, debitaque auctoritate carentia, ut pro specificis ha- 
beri possint: addam quod, si nomina ab ipso saepissime recepta attento 
animo, sana critica, perpendere valuisset Visiani, ea scientiae legibus 
superstrueta non praedicavissct. In eamdem sententiam praecipites ceci- 
derunt Grenier, Godr. Fr. 2. p. 160 Obs., 3. 180. D’après, ete., qui caete- 
rum dum nomen Fritillariae pyrenaicae, non Clusii, sed Linnaei volunt ; 
Laserpitium gallicum (Fr. 1. p. 681.) cursim G. Bauhini, Linnaeo postpo- 
sito, manifesta contradictione confitentur. Vide apud eosdem Brunellam 
hysopifoliam G. Bauh. Pin. (Fr. 2. p. 703.), Juniperum alpinam Clus. 
(Fr. 3. 157.), Cirsium anglicum Lobel. (2. p. 219), Rutam montanam 
Clus. (l. p. 328); aliaque hujuscemodi quae cum lege ab cis suscepta 
depugnant. 
Reperiuntur in mea Flora prolationes, vel synonyma ex Herbariis 
Pourret, Cavanillesii, et Lagasca, praecipue, quae Matriti sumpsi fa- 
vente amico optimo, viro insigni, Don Mariano Graell. 
Primus ego sedulam dedi operam ad Pourretianas plantas expli- 
candas: Chloridem Narbonensem iranseripsi Tolosae Gallorum (27 Nov.- 
17 Dee. 1831.), postea quam bina itinera per Pyrenaeos orientales 
confeceram. Anno 1839 per plures hebdomadas (vernali, et autumnali 
tempore), Narbonne commoratus, urbis cireumvicinium perlustravi, Pour- 
reti opus prae manibus gerens, quo tempore Narbonenses Delort, et 
Turnal eorum concivis Chloridem vix notam habebant. Nec hoe stu- 
dium insequentibus annis dereliqui; imo, magis atque magis compuli, 
annis 1850-1 per quatuor menses Matriti vitam degens, Scholam Phar- 
maceutieam adivi, ibidemve, auspicante Prof. et Praes. Leon , Her- 
barium in Hispania a Pourret confectum quam potui diligentissime exa- 
minavi, notas illie degentes notabiliores decerpsi, easque ad ineudem 
revocavi in Flora Pyrenaea. Mox Barcinonae, in Herbariis Salvador, 
