39 
admodum statura, foliis tune plus quam geminis, longiuseulis, mollio- 
ribus, brevioribus, et tunc rigidioribus; de foliis, deque aliis arboris 
lusibus, dixit Iaeger in peculiari Disert. (1828). Sie strobili, non tantum 
colore, et magnitudine, quin etiam squamis plus minus productis, plus 
minus uneatis, formaque mire ludunt: ad hoe cf. Gordon ps. 258-61. 
Lusum ramo fasciato amplissimo observavi supra Bielsa, Pyr. Arag., 
ad montem el Cao, Aug. 1845: alterum foliis pulchre verticillatis ex- 
tollebat Timbal, Excurs. Soure. Gar. Nogr. (1812?) p. 99. 
P. uncinatam Rand. , montanam Da Roi, ad P. sylvestrem afferre non 
dubitarunt plures, solemnitus Steven, de Pin. Taur. Cane. (Mém. Soc. I. 
Natur. Mosc. 1838. n. 1. p. DI. n. 6); Ann. Se. Nat. Par. (Brongn. Guill. 
S. 9. T. 11. (1839.) p. 59-61); et Schouw, de Conif. ital., eamdem su- 
scepit sententiam, addita (sub P. sylvestri) et P. rotundata Link. Gaudin 
fatetur, se plura suscepisse a DC., et a La-Peyrouse seriptis, ut un- 
cinatam a sylvestri distinctam, sustentaret, atque describeret. Omne du- 
bium de identitate P. montanae cum sylvestri ego dimisi, Alpes italicas 
maritimas al Col di Tenda transgrediens (die 6 Mart. 1857.), observato 
in Pino ibidem degente, pro 7. sylvestri a plurimis recepto, eamdem 
faciem eum montana, strobilorumve squamas tune rectas, tune un- 
catas: strobilorum directio, etiam, aetate varians, parvi facienda est. 
Novimus ea quae scripserunt Godet Fl. Iur. p. 662-3,. relata et in 
Billot p. 64-5., Parlat. in DC. Pr., et in. Fl. It. ns. 103-4, a Grenier 
lur. ps. 124-5; et vidimus ea que evulgata sunt a Schlecht. Linnaea 
V. 29. (1857) p. 357. seq. 
Pin. Pumilio Haenke, Waldst. Kit. Hung. 2. p. 160. t. 149. ad- 
modum affinis, quasi eadem cum P. sylvestri mihi visa est, et sunt 
qui sub hac (Aiton), vel sub montana comprehendant; cf. Christ apud 
Schlechtendal. 
Pinus (res) mas Arabum nonnullis: Beroschim Ebraeorum item 
nostrae speciei esse aexistimabatur a Gesner (Iohann.) Phytogr. sacra 
gener, P. 5. (1765.) p. 21., sed illam pertinere ad P. Cedrum, cum 
Olas Celsio T. 1. p. 74., minime dubitamus. 
De lana vegetabili, quae trahitur e foliis P. sylvestris, cf. Fl. Serr. 
Jards. Europ. T. T. 1851-2. ps. 42-4. 
Pinus alepensis (Theophr.? Plin.) Mill. Dict. 
Theophr. Hist. pl. 3. c. 4.? Plin, Nat. h. l. 16 c. 17. v. 10. (Tibulus). Bert. 10. p. 264. n. 8., DC. 
Duby p. 133. n. 7., Wink., Lang. n. 75. Moris Sard. 3. n. 1134., Dunal, ubi compar. cum P. Salzmanni, 
Á 10-2., Tenor Ann. Fl. Gr. p. 21., Gord. p. 236. n. 8. P. Mughus Pourr., et P. svlvestris var. Pourr. 
rb. Matrit.; P. Pithyusa Strangw., ex Parlat. P. sylv. alter marit. Magnol Monspel. p. 205., ex au- 
topsia loci (versus St. [Loup.): et Cf. Parl. in DC. Pr. Flor. Graec. Sibthorp. C. 10 p. 39 t. 949., Lamb. 
Pin. ed. 2, 3. p. 16. t. 6., ed. 4. p. 13. t. 10., Antoin. Conif. p. 2: n. 3. t. 1. f. 3., Mill. Icon. t. 216. 
: Reichenb. Icon. C. 21. t. 5Z6. f. 1133., Nouv. Duham. T. 5 p. 238. t. 70., D'Orbign. Dict. univ. Hist. 
Nat. Dicotyl. t. 29. (P. marit.)? Matth. p. 99.; Camer. Epit, p. 43: Duh. Arbr. Arb. 2. t. 28., Clus. 
Hisp. p. 39-40., Histr. 1. 1. r 39 £s . Pempt,. p. 861. f. 2. Lobel. Obs, p. 631. f. 3., Icon. 2. 
t. 227. f. 1.; Tabern. Krüutb. 2. p. 1344. f. 2., Icon. t. 936. fig. inter. 
h Flor. Primo vere. Fruct. Sept. Octobr. Cum Olea, inque calidio- 
ribus locis mediterraneis. Habeo ex Pyr. Catal. orient. inter Rosas et 
Cap de Creus, l. d. Cap Norfeo, lectam cum fruct. die 6 Sept. 1846. 
Observavi ad la Carbonera Pyr. Arag: reperitur etiam prope Cardona; 
abunde ad San Felice de Guixols. 
Folia adultiora tenuiora, quidquam etiam molliora. Strobili con- 
stanter pedunculati, recurvati, aut saltem patentes. Alae nucibus triplo 
longiores. 
