43 
SECTIO 2.a OXYCEDRUS Sracu. 
luniperus Oxycedrus (Bibl. Sacr., Theophr., Dioser.) L. Sp. 
Bibl. sacr. Ioh. c. 30, v. 4, 1., Reg. c. 19. v. 5? Theophr. Hist. pl. 1. c. 16., 1. 3. c. 19. Diosc. 
l. 1. c. 403. Koch. p. 765. n. 4., DC. Dub. p. 432. n. 3.. Willk. Lang. n. 89., Spreng. Syst. Vegetb. 
3., p. 909. n. 15. Moris Sard. 3. n. 1137.. Smith Gr. Pr. 2. n. 2322. L. Oxyc. 21. Bert. 10. P 382. n. 3. 
I. Oxycedr., et I. rufescens Link, Godr. Pinet. ps. 137-8, ns. 10. 12. La-Peyr. Hrb., et I. communis 
I.a-Peyr. Hrb.? 1. tenella Ant., et I, Marschalliana Stev., ex Parl., Oxycedrus phoenicea Dod. Reichenb. 
Icon. €. 21. t. 537. f. 114; Nouv.Duham. T. 5 p. 47. n. 2. t. 15. f. 2, Ant. Cypr. p. 18. t. 23-5., nec 
non 27, 29, 30., ex Parl. Clus. Hisp. p. 102-4., Hist. l. 1. p. 29., Dod. Pempt. p. 853. f. 2., Icon. 2, 
223. f. 2., Cumer. Epit. p. 54. 
h Flor. Apr. Maj., et iter. Oct. Fruct. l. Maj., et per Æstat. Per 
region. mediterr. cum Olea, solo calcareo, perumque ad rupes, Rara 
alibi, sed obvenit in Pyr. septr. med., ubi forte inlata fuit. 
Legi in Pyr. Arag. retro Ayerbe |. d. las Cavezas, die 15 Tun. 1858., 
et supra Huesca prope Apies al Salto del Roldan, die 10 lun. 1850. 
Habui ex viciniis di Narbonne a Delort. Cum nomine Z. Loreti Timbal 
e 5t. Beat inveni inter Deville plantas. Vidi per monts. Corbars., 
ad Sanguessa, et Rocafuerte, ad San Cosme de Guara , ad Berga, ad 
San Felice de Gwerols, ad Rosas. Vidique in Pene St. Martin aupra 
St. Beat Pyr. septr. medior., et est ea planta, quae indicata fuit 
pro I. macrocarpa a Loret, Glanes in Bull. soc, botq. Fr. 6. (1859.) 
p. 446: 
Humilicr est prae 7. majori vel macrocarpa, major comparata eum 
I. communi, Galbuli sunt ciceris magnitudine, neque amplius, colore 
nuculanae Zizyphi vulgaris, vel Avellanae maturioris; extus laeves, ino- 
dori, intus odore forti retinoso praediti, ex sacculis resiniferis sitis inter 
substantiam carnosam squamarum, et seminum, seu cariopsidum, quae 
interdum duae, alias tres habentur: hi sacculi insident praesertim in 
medio suturae exterioris inter semina, pellucidi sunt, ita ut ex toto re- 
sinosi appareant. Ad basim fructuum conspiciuntur squamulae tres, 
quae calyeem simulant, Ut puto hae squamulae pertinent ad ovarium 
non foecundatum alieni floris. Vidi in foliis hujus speciei inferne sulcos 
duos albidos, valida carina, viridi diremptos, et folia marginibus albis 
conspicua: lineae albae videbantur conflatae ex utriculis resiniferis; Smi- 
thiana descriptio (l. e.) minus accurata: mihi visa est. Character abso- 
lutus a Duby prolatus de foliis... bacca brevioribus, minus bonus 
aexistimandus est, quum potius tribuendum fuerit 7. majori vel macro- 
carpae. Reapse Linnaeus (qui in Herbario T. majorem, nee Orycedrum 
detinuit), Sp. pl. p. 1470, adsignavit notam de fructu prae foliis ma- 
jori I. Orycedro, sed hodierni botanici potiori ratione characterem hune 
transferunt, ut dixi, ad /. majorem. Caeterum magnitudo galbulorum in 
utraque specie quidquam variat, itemve de colore accidit. Ros caesius 
in galbulis 7. macrocarpae a Smith adnotatus, et a me quoque obser- 
vatus, conspicitur interdum etiam in apice galbulorum 7. Orycedri, sed 
sì verum percepi, sub maturatione galbuli e toto in hoe evanescit, 
perdurans in I. majore vel macrocarpa. Stirps nostra respondet strictius 
I. rufescenti Link, Endl. Syn. Conif. p. 11. n. 4., Carriére Trait, 
géner. Conif?r. 1855. p. 15. n. 6., sed mihi persuadere nequivi speciem 
nostram alienam esse a I. Oxycedro L., nec aliter sentiunt Boiss. Voy. 
btq. Esp. p. 582., Griseb. Rum. Bith. 2. p. 352. n. 10., Moris l. s. C; 
Caruel Tosc. vel Parlat. in DC. Pr., et It. 4. n. 1012, Koch, ete., 
pace Pinacearum monographo Gordon. 
