56 
SECTIO 45 VIMINALES Kocr. 
Salix viminalis (Columellae) L. Sp. 
Colum. R. rust. 1. 4. c. 31. Koch p. 746. n. 14., Gaud. 6. n. 2268., DC. Dub. p. 425. n. 11. Lang. 
Willk. n. 957., Wimm, l. c. p. 36. La-Peyr. Herbr. s. l.; S. longifoliam Lamk. Fr., ex Koch dicit 
Wimmer; cur ex ipso Lamarck non dicit? a DC. Fr. quidem confirmatam! Engl. Bot. v. 27. n. 1898., 
Coss. Germ. Par. 2. p. 504. n. 9. t. 29. f. K., Fl. Dan. t. 2485., Sturm. Heft 25., Schk. Handb. t. 
317 b f. 4. fol.; Reichnb. Icon. C. 21. t. 597. f. 1248., Hoffin. Sal. p. 22. €. 9. £.:4, 2., et t. 5. f. 2. 
e, f., et t. 21. fiv. e-g.; Host Sal. p. 16. t.a 54-5.. Fl. Bat. v. 13. v. 13. t. 1111. Dalech. Hist. pl. Lugd. 
p. 278. f. infer., I. Bauh. Hist. pl. 1. 1. 8. p. 212.4 9. à 
h Flor. Mart. Apr. Fruct. Maj., et Jun. ineunte. Rara. 
Legi in Pyr. Arag. ad Canfrane, die 1. Maj. 1845. Prope Bilbao, 
et alibi per Cantabriam observata est a Willkomm, cf. Sert. Fl. Hisp. 
p. 144. n. 954. 
Salix incana (Dodonaei? Tournef.) Schrank Fl. Bavar. 1. (1789). 
S. spec. 3. Dod. Pempt. ed. 1. p. 831. (p. err. 851.), ed. 2. p. 843. (p. err. p. 243.), semper sin. 
ic., et dubia, S. angustifol. foliis subt. incanis Tournef. Herbr., ex La-Peyr. Koch p. 747. n. 20., Gaud. 
6. n. 2252.. DC. Dub. p. 425. n. 14., Lang. Willk. n. 956., et Lang. Pug. pl. impr. Hispan. 2. p. 88., 
Noul. Fl. bass. sous Pyren. p. 587. n. 3., Lagr. Foss. Tarn. Gar. p. 350. n. 4. Wimm. l.c. p. 25. S. la- 
vandulaefolia La-Peyr. Hist. abr. pl. Pyr. 2. p. 601. n. 27., e Suppl. p. 149., et Herbr. S. riparia Willd., 
Bert. 10. p. 30*. n. 5°, Host. Fl. Austr. 2. p. 644. n. 32. S. rosmarinifolia Gouan, Pourr. Herbr. Matr.; 
S. linearis Forb., ex Wimm. Nouv. Duh. T. 3. p. 125. n. 22. t. 29., e specim. cult., Sturm Heft 25., 
Host Sal. p. 17. tab. 58-9., Vill. Dauph. 4. t. 51. f. 30. folia, ex Grenier, et cred. 
h Flor. Apr. Maj. Fruct. Maj. Jun. 
Legi in Pyr. septentr. med. ad Cauterets, die 14 Jun. 1862., in 
Pyr. Arag. secus flumen Aragon, prope Jaca, die 6. Jun. 1845.; ex 
ripa Adour ad Tarbes habeo a Deville. Observavi huc et illuc per Can- 
tabriam meridionalem; in Pyr. med. ad Gavarnie, ad Barèges, sub Oulins 
prope Solsona, et ad el Pueyo; in Valle d' Aure, et de Louron, ad Toulouse; 
inque Pyr. orient. et Ataxens. j 
Arbor generatim duorum, triumve metrorum altitudinis, rarior elatior, 
tum S. albam ferme aemulans. Capsulae sunt sub-pedicellatae, hine re- 
prehendendi ii sunt, qui eas sessiles descripserunt, DC., Duby, Noulet. 
Vidi stylum saepe lineam longum, perperam brevissimum descriptum a 
Noulet. Filamenta basi connexa declarat La-Peyrouse, et hoc bene: 
sed qua mente prius stamina bifida ipse dixerat? Amenta foeminea 
modo arcuata, interdum recta. Mihi potius cum Viminalibus, quam cum 
Capreis placuit, eodem ac primo Wimmeri judicio, FI, Siles. ed. 2. p. 192.; 
qui in Salicibus. Europaeis ex hae unica specie Tribum tertiam statuit, 
p. 25., futili characteri innixam, iu insequenti sua Tribu quarta de 
S. purpurea adhuc evolutiore. 
Differentiae perceptae in Koch phrasi meae plantae subjecta, suspi- 
care me fecerunt, num ageretur de speciebus differentibus. Non video 
in mea stirpe pyrenaea amenta (foeminea praesertim) subsessilia nec ea 
constanter arcuata, neque eapsularum pedicinos bis nectarium et supe- 
rantes, non squamas breviter ciliatas; denique non video folia tam crebre, 
et manifeste dentata, ut ea finxit Poiret in Nouv. Duham. l. c. et 29., 
quae icon a Koch quoque citatur, quasi normalem plantae statum si- 
steret. Caeterum in citato gallico opere agitur revera de eadem ac mea 
stirpe, sed culturae subjecta. Relatum enim est, ipsam importatam fuisse 
a Pyrenaeis a Gilet-Laumont, qui eam coluit, et dispensavit. Dictum 
etiam, p. 126, cultura adeo mutatam, ut vix recognosci possit, prae- 
sertim e foliorum facie diversa, e glandulis per marginem tam acutis, 
et ita formatis ut foliorum margo denticulatus sese offerat. Suspicionem 
