68 
in Q. lusitanica mea, sed hoe variationi obnoxium in eadem etiam ar- 
bore occurrere testatur Webb. Q. microcarpam La-Peyr. ad Q. vul- 
garem olim allatam, dein potius Q. sessiliflorae, sive latifoliae, voluerunt 
Gr. Godr. Fr, 3. p. 116. 
SECTIO 2.a ILEX N. 
Quercus Suber (Theophr., Plin. Plutarch.), L. Sp. 
Theophr. Hist. pl. 1. 3. c. 46, Plin. Nat. h. 1. 16. c. 6. vel 8., Plutarch. De fortitud. Romanor. Koch 
D 737. n. 5., Bert. 10. p. 208. n. 2., Gaud. 6. n. 2213., DC. Duby p. 429. n. 9., Willk. Lang. n. 999., 
~ 
oris Sard. 3. n. 1120. La Peyr. Hrb.; Q. Bivoniana Guss. est var. ex Parlat. Nouv. Duham. T. 7. 
p» 159. n. 27. t, 45., Plenck Ic. pl. medic. 7. p. 42. t. 6741., W., W. F., N. ab Esenb. PI. otlic. 3. t. 119. 
- A. (non B.) Duh. Arbr. Arb. 2. t. 80. a Matth. Tabern. Krtb. p. 1379. f. 1. Icon t. 967. f. 1. Matth. 
p. 207., Camer, Epit. p. 115., Clus. Rar. pl. h. p. 22. f. ut prius stirp. Hisp. p. 29. 28. fig. Pena Lob. 
Advers. p. 432., et Lb. Icon. 2. t. 159. f. 2.; Dod. Pempt. p. 830. 
lj Flor. Maj. Fruct. Sept. Oct. (ejusd. anni ex Parlat. It. n. 1038., 
secundi anni ex Tristan Dict. Agric.) In Pyrenaeis oriental. calidior., 
meridional. praecipue, ubi huc, et illuc abundare solet. Legi in Pyr. 
septr. ad Ceret, mox sub Argelles ad Taro, diebus 27. Maj, et 8. Sept. 
1843. in Pyr. Catal. sub la Jonquera, die 9. Sept. 1846., et 1. Oct. 
1853. ad Rosas, 
Folia integra aut serrata, capsularum squamas longitudine, illarumve 
apices plus minus acutos, variantia, abunde observavi ad Rosas. Glandes 
ingrati saporis esse satis expertus sum: forte coctione minus repel- 
lendae fiunt, 
Et ego veritus sum, cum Desvaux, Obs. pl. Ang. p. 97. lin. 1., 
ne Q. Suber fuerit ad Q. Ilicem eadem ae U Imus suberosa ad U. vul- 
garem Park. Habitus idem, nec facies diversa est: folia in utraque 
stirpe admodum variabilia; tenuissimae sunt amentorum differentiae; 
cupularum quaedam extant, ac glandium quidem non omnino spernendae; 
et antherae perpetuo muticae in Subere videntur: fatendum quidem 
est, Q. Suberem grandiorem prae Q. Ilice se praebere. In eamdem ac 
nostram suspicionem versabatur Gay, qui ad Q. Ilicem forte ceu illius 
formas reducendas esse putabat Q. Suberem, et Q. Bellotam: cf. l. c. 
ad Q. vulgarem ; p- 242. De unienda porro Q. Subere cum Q. Ilice 
"aos M Griseb. Rum. Bith. 2, p. 333. n. 2., Visiani Dalm. 
. Locus Plutarchi a me sub Subere allatus ille est ubi de Fortitu- 
dine Romanoram agens, Phellos nominat, quum de C. Pontio a Ca- 
millo in Capitolium misso contra Gallos Romam obsidentes dicat, illum 
subere usum, ut "Tiberim facilius transveheret: Cf. et ea quae dixi ad 
eer Cortex in mea Flor. Virgil. p. 41. ubi et Cortex Horat. Od. 9. 
eitatur. : 
Quercus occidentalis (Clus.) Gay Ann. Se. Nat. 1856. 
Ser. 4 eo C cia ra p. 27. et Rar. pl. h. 1. 1. p. 91. (sin, fig.) Gay in Ann. Sc. Nat, Par. 
489. Willk. Lang. ne oa oar St in Bull. Soc. botq. Fr. T. 4. (1857), p. 449. et ibid. T. 10. (1863) p. 
š È E. n. 998., et Willk. in Bull. Congr. bot. hort, Amsterd. (1866). ps. 20°-8. Q. gracilis 
e E e Spr. Hispan. 2. (1861.) p. 86., et, ut credo, Willk, Lang. n. 1003. Q. Suber Thor: Land., 
(1844.) p. 1916. f. "00. ime s Kotsch.; Q. humilis Bonamy ad DC,? Loudon Arb. frutie. Brit. 3. 
cum tab.! cu Ten. Descr. le. pl. novr. ete. p. 19. t. 31, Kotsch. Eich, Eur. of. m. 39, 
h Flor, Maj. Jun. Fruct. Sept. abeunte, Oct., anni subseqnts. Re- 
peritur per region. occident. calidior. in Cantabria. 
