14 
Dixissem U. montuosam Plinii, nomine a "Theophrasto suscepto, sed 
vix eitandus Plinius, qui species Ulmorum nimium subtiliter in quatuor 
dirempsit. di. Dex 
Antiquorum plures, a renatis litteris, speciem distinxerunt, quam 
Linnaeus confudit: satis sit citavisse Tragum, Cordum in Dioscoridem, 
Caesalpinum, aliosque in capite susceptos. 
Ex Parlat. It. 4. n. 1090. et Planch. in DC. Pr. P. 17. p. 154. 
n. 1. U. pedunculata Fougeroux peculiaris sisteret species, Quaedam 
ergo a me relatae prolationes dubiae eveniunt. 
Tribus 2* CELTIDEAE Lindl. 
Celtis Theoohr., Tournef. 
Celtis australis (Theophr., Diose., Plin.) L. Sp. 
Theophr. Hist. pl. 4. c. 4.? Diosc. l. 1. c. 174., Plin. Nat. h, 1. 13. c. 17. vel 32. (Lob. ital.) Koch 
p. 734., Bert. 10. p. 424., Gaud. 6. n. 2310., DC. Duby p. 421., Lang. Willk. n. 1013., Moris Sard. 3. 
n. 1107. La-Peyr. Hrb., C. vesiculosa Hochst in pl. Schimpr. Abyssin., ex Richrd. Ach. Tent. Fl. 
Abyss. Scop. Del. Fl. Faun. Insubr. 2. p. 98. t. 18.. Reichenb. Icon. C. 22. t. 667. f. 1338. Lamk, Ill. 
t. 844. f. 1., Nouv. Duham. T. 2. p. 34. t. 8., Le Maout, Decsn. Botnq. 1868. p. 513. Matth. p. 255., 
Camer Epit. p. 155., Duh. Arbr. Arb. 4. t. 53. Matth., Lobel. Obs. 605. f. 1., Icon. 2. t. 186. f. 2., Dod. 
Pempt. p. 847. 
h Flor. Apr. Maj. Fruct. per 7Estat. In reg. mediterr. locis petros. 
calid. solo praesertim calcareo. 
Legi in Pyr. Arag. sub Castro ad pontem de la Sierra de Castro, 
die 16. Apr. 1851., mox in Pyr. Catal. ad Gerona, die 24 Maj. 1851. 
Ex viciniis di Prats de Mollo habui a Massot. Observavi ad San 
Victorian, in m.e Canzias, ad Ille prope Perpigna alibique. 
Fruetum Fabam graecam Dioscoridis quidam nuneuparunt: adhi- 
bitum a Graecis, ut fertur, ceu typum mensurae, cui Fabam vulgarem, 
tune temporis in usum, comparabant. Cf. Paulet Fl. Faun. Virg. p. 38. 
Ad historiam hujus harboris ampliandam, cf. et Savi Alb. Tosc. 1. 
p. 81-3, sed videas etiam observationes meas, Fl. Virg. p. 12. 
Cortex nostris. diebus commendatus fuit ceu efficace remedium 
contra saevissimum morbum a cane rabioso. Dein majorem famam 
contra hydrophobiam sibi eomparavit cortex Mesto vulgo apud Hispanos, 
sumpta e Quercu Mesto Boiss. Voy. botg. Esp. p. 579. n. 1547., quae 
tamen arbor quidam varietatem Q. coceiferae potius aexistimant. Uti- 
nam et tam insignis proprietas, imo virtus dicam, non evanescat, ut 
innumerae aliae evanuerunt. 
Ord. 10. URTICACEAE (Juss.) Endl. 
Tribus 1° CANNABINEAE Koch. 
De inflorescentia Hwmuli, Helrines et Urticae cf. Wydler, Flora 
(1844.) n. 45, etiam in Duchartre Rev. botnq. 1. p. 104-1. Habes spec- 
tabilem Urticacearum familiam a Weddell conseriptam, jn Archiv. Mém. 
Hist. Natur. T. 9. (Paris 1856.) p. 1. et seqs. i 
