78 
plantam ceu synonymon ad U. romanam, seu piluliferam attulisse; et 
notandum quidem est quod de hac re suspieione non caruisse Linnaeum 
ipsum, ut videre est in Mant. l. s. e. p. 495. Mirandum est Timbal, 
. Tolosae Gallorum degentem, Linnaei et Spach opera extantia in Bi- 
bliotheca publica, vulgo Lycaei, ipsum praetervidisse, seque rei jam 
actae auctorem jactavisse. Et praeterire neque, vidisse me U. romanam, 
seu piluliferam a Corinaldi dono datam anno 1842. Herb. Ital. centr. 
referentem statum U. Dodartii L., sive integrifoliae Lamk., de qua e 
primis ille aequum praestitit judicium. 
Weddel, l. e. p. 16. n. 20. (non ita in Candolleano Prodromo), re- 
tinuit U. Dodartii ceu speciem, sed fatetur, in limbo foliorum per mar- 
ginem integro, vel subintegro, basi obtusa, vel rotundata, neque cor- 
data, totam extare differentiam de stirpe, quae mixtim reperitur eum 
U. romana. U. Dodartii a Steudel, Nomenel. bot. ed. 2. p. 734., 
seorsim enumerata fuit, eique relata ceu varietas U. integrifolia Lamk. 
(quam perperam Savigny dicit) Reapse ego aexistimo, hancine U. in- 
tegrifoliam Enc. meth. Bot. 4. p. 631. n. 4. esse ultimam hujusce lusus 
effectionem. Unde evenit, ut quatuor hae putatae species, quas reapse 
admodum inter sese affines fatebatur Lamarck, 1. c p. 637.* (scilicet 
U. romana, balearica, Dodartii, integrifolia) sint reapse unius speciei 
vel simplices lusus vel morbosi status penes quosdam varietates. 
Vidi insuper in nonnullis Herbariis Urticam convexam Hornem., 
nuncupatam, praesertim ex Hortis Pisano, et Florentino, eumdem prorsus 
sistentem lusum integrifolium, de quo supra dictum est. Recte ergo 
Weddel falsam Hornemanni speciem ad Urt. Dodartii afferre, quod nec 
Steudel, neque alium prius fecisse vidi. 
Urtica minor (Hippocr., Diose., Nicandr.) Brunf., Fuchs., Ger., Ray. 
Reichnb. Icon. C. 22, 
f. 8., Dietr. Fl. Boruss. 10. n 690.; Miquel apud Martius (C. F, Ph.) Fl. Brasil. f 
+ 690.; 3 h VN. - i sil. fasc. 12. column. 
ca t js Berger. Phytonomat. 2. p. 96. cum tab., Plenck Ic. pl. medic. 7. p. 36. t. 601., Le Maout, 
Decsn, Botq. E p. 910. Matth. p. 1127., Trag. St. h. p. 3. f. 1, Cord. Hist. ert. 108 b, et 109 a f. 1., 
‘ch, sub; o f. 1., Ion. t. 522. f. 2. Dod. Pempt. p. 152., Brunf, Herb. p. 154., Fuchs h. St. p. 108., 
Dalech. Hist. pl. Lugd. 2. p, 1244. n sit : È ; 
3. S. 11. p. de curl 2 f. 1., Bauh. Hist. pl. 3. 1. 30. p. 446. fig., Moris. Hist. pl. Oxon. 
© Flor. Vere, Æst., et etiam Autumn. Fruct. /Estat. in serum 
Autumn. 
Legi typum speciei in Pyr. Arag. ad Sallen, die 27. Jul. 1850; 
ex Pyr. septr. med. habui a Deville, Morbosam, scilicet U. membra- 
naceam, legi in Cantabria septentrionali ad San Jean de Luz, die 20. 
Maj. 1841; eamdem ex l'Arsenal de Toulouse habui a Timbal, ex Col- 
lioure a Naudin. Urt. minor legittima, per Cantabriam praesertim ob- 
servata, non fert semper paniculas petiolo breviores, ut quidam per- 
hibent, novissime adhue Lange l. c. : 
ceurrit in calidioribus plagis lanta, quae U. membranacea Plur. 
Botanier., DC. Duby p. 418 uod ed. 2. T. 2. p. 315. 
n. 9., Lang. Willk. n. 1019., Spreng. Syst. Veget. 3. p- 840. n. 54., 
vel U. lusitanica Brot. Lusit. p. 205. n. 1., quondam U. paspaloides 
