92 
Legi in Pyr. Cantabr. supra Behobie secus la Bidassoa, die 10 Maj. 
1841.; in Pyr. Arag. humilior. ad Pedra tajada die 25 Jun. 1850.; et 
in eadem regione supra Voltana sub Ascasso, die 12. Jul. 1845. Habui 
e Tarbes a Deville. 
Specimina sub Ascasso lecta videntur a communi statu differre ha- 
bitu majore, generatim sesquipalmari, ramosissimo, foliis faleatis acutis, 
seminibus plerumque nigrescentibus, in eorum tuberculis tantummodo 
cinereis: ferunt insuper glandulas pallide fuscas cum suis cornubus 
aeutis, viridibus. In hisce folia retusa non vidi. 
T. parvulus N. seu Euph. parvula Delile, Fl. Egypt. p. 91. t. 30. 
f. 4., affinis est T. exiguo, sed ex eodem Delile distincta praecipue, 
cornubus glandularum brevissimis, seminibus rotundatis (neque ovato- 
oblongis), undique (neque per strias) verrucosis: et ex figura citata con- 
jeci, stirpem aegyptiacam habitu erecto, parvo, et simpliciori, revera 
distinetam constituere speciem, contra eos, qui aut cum hoe, aut eum 
T. mucronato (E. falcata L.) esse putarunt. 
Tithymalus sulcatus (Cavan., De Lens, ut mox patebit) Nob. 
Euphorbia sulcata De Lens! apud Loisel. Gall, ed. 2, T. 1. p. 339. n. 9. (emend.a syn.a); Godr. 
Gr. Fr. ui Aes Parlat. 1t. 4. n. 1139., Mut. Fr. 3. p. 159 n. 26. E, retusa Cav. Ic. Descr. l. p.21. n. 
85. t. 94. f. 9. vix. 
Œ) Flor. Jun. Jul. Fruet. Jul. Aug. In Pyr. Arag. humilior., ad- 
modum rara. 
Legi secus flumen Ara, contra l'Aínsa l. d. las cien fuentes, die 
29 Jun. 1845. 
Folia faleiformia, aetate saepe erubescentia. Glandulae rubro-fuscae, 
earum cornubus brevibus, obtusis, viridibus. Valvae capsularum minute 
punctatae, semina oblonga, veluti truncata, laevia neque tuberculata, 
solemniter sulcata, cinerea: caruncula subreniformis obliqua remanet. 
Adeo a T. exiguo distinctus, ut cito pateat illum non vidisse Petit, dum 
ab eo non differre contendit, Ann. Se. obs. Paris T. 1. (1829.) p. 64. 
Cavanillesii nomen fuit male desumptum e fallaci nota, nam folia 
retusa saepe in acuta mutantur, ut fit de T. exiguo Hill. Jam Forskal, 
Fl. ZEegypt. (1775.) C. 3. n. 85. t. 13.,:E. retusam dederat, quam ceu 
speciem peculiarem considerarunt Lamarck, Dict. T. 9. p. 428. n. 55., 
Del. Fl. Agypt. Ill. p. 63. n. 474; et quam Persoon habuit nomine 
E. cornutae, sieque Boiss. in DC. Pr. P. 15. p. 111. n. 433.; eam vero 
(ignotis tamen sibi specimibus) varietatem Æ. serratae retinuit Willd. 
Sp. pl. Dodec. p. 915. n. 100., eui characteribus admodum affinem esse, 
quisque facile percipiet: ei retulerunt quidem Æ. kahirensem Raeusch. 
Praestat ergo De Lens denominatio; ad hoc observo: fuisse qui cita- 
verint E. sulcatam De Lens in Loisel. Gall. ed. 1. (1806.) p. 339., quae 
prolatio falsa est; nam neque ibidem de hac planta agitur, nec de ea 
dietum est a ps. 218-84 ubi Euphorbiae recensentur, neque in p. 747, 
ubi stant, Add. Emend., et aliae quidem species adductae, Ipse Loiseleur 
l.s. c. tum eum (ann. 1828.) eam evulgavit ineditam dixit. Redeo ad Cava- 
nellesium: iste minus bene nostrae speciei retulit Tithymalum, seu Esulam 
exiguam foliis obtusis G. Bauh. Pin. p. 291. n. 4., Prodr. p. 133. (nec 
132.) n. 2., quod synonymon verisimiliter tegit lusum foliis obtusis, et 
retusis T. exigui, ab ipso G. Bauhino descripti, ibid. Pr. n. 3., ut mihi 
palam constitit e loci autopsia circa. Monspelium. Forte meam sen 
