99 
Rhizoma repens, a quo exsurgunt caules palmares, pedales, basi 
nudi, graciles. Folia lineari-lanceolata, acuta, canaliculata, nitida, sca- 
briuscula, marginulo tenui, saltem in sicca planta, praedita. Involucra 
foliis simillima. Involucella rhombea, vel late reniformia, acuta, inter- 
dum etiam acuminata. Caeterum folia, et bracteae nitida sunt, et ri- 
gidula, coloris intense viridis, sed herba minus laeta dicenda est. Um- 
bellae multifidae. Glandulae lunulatae bicornes. Squamae interstamineae 
apice ciliatae, lacerae. Ovaria et capsulae minute punctata et scabra, 
unde apparet, quam parum feliciter dixerit Duby ovaria glabra laevia, 
et Boiss., in DC. Pr. P. 15. S. 2. p. 159. n. 633., capsulas laeves, su- 
scipiendo a Godron cum Grenier Fr.; semina laevia, cinerea, longa 
praedita raphide, caruneula sub-hemisphaerico-depressa. Affinis huic 
speciei est T. virgatus N., seu E. virgata Waldst. Kit. pl. rar. Hung. 
2. p. 176. t. 162., ita ut primo intuitu de plantarum differentia dubius 
haeseris. Affinem quoque judico stirpem E. Tommasinianam Bertol. It., 
Parlat. quidem (n. 1159.), quo judice in eam cadit E. virg. b Reichnb. 
Icon. C. 15. p. 8. t. 141. f. 4792. b. 
Forte primus speciem evulgavit Villars, apud Gilibert Car. Lynn. 
Syst. pl. Eur. T. 2. 1785., Fl. Delph. p. 47., ubi speciei diagnosis 
concinna data est. 
Tithymalus serratus (Gesner.) Dalechmp., Richr. Bellevl. Lamk. Fr. 
Gesn. Op. bot. ed. a Schmied. tab. lign. (aen. Bert.) 14, f. 123. Euphorbia serrata L. Sp., Bert. 
9. p. 85. n. 38., DC. Dub. p. 415. n. 24., Moris Sard. 3. n. 1085, Euph. retusa Forsk. Æg. Arab. p. 93. 
n. 85., Icon. t. 13. (cornuta Pers.) mihi quidem videtur. E. serr. La-Peyr. Hrb. E. ret. Forsk. (E. cor- 
nuta Del.) conf. Klotsch. Tric. Euph., etc. n. 169., quod jam et Willd. Sp. n. 100. statuerat (5). 
T. serrat. Monspeliensium, ex Lobelio. Bull. Hrb. Fr. t. 75., Jacq. Ic. rar, 3. t. 483., Reichnb. Icon. 
C. 15. t. 144. f. 4784. Dod. Purg. p. 142., Pempt. p. 369. f. 1., Clus. Rar. pl. h. 2. 1. 6. p. 189. f. 2.; 
Lob. Ic. t. 360. f. 2.; ead. ac Adversar. cum Pena p. 153., quae mala, sed certa e loco, et e descript. 
Dalech. Hist. pl. Lugd. 2. p. 1649. f. infer. mala. Moris. Hist. pl. Ox. S. 10. t. 1. f. 3. n. 6. 
9, Flor. Mart. Maj. Fruct. Maj. Jun. In regione mediterranea cum 
Olea, quam raro excedit: rarissime extra eam, quod tamen videre mihi 
contigit in Valle de Aran contra Escugnou. 
` Legi in Pyr. or. (Roussillon) al Puig. d Entreillas, die 2. Jun. 1843. 
- Observavi ad Pamplona Pyr. Navarr. inter Kalleu et Olette; inter 
Olette et Thues Pyr. or., ad St. Antoin. de Galamus, in montbs. Cor- 
bariens., ad Sijean. Et valde supra Oleam ad Echo, et a las Tiesas 
altas, ad Servisé sub Broto, ad Jaca, ad Puycerda, ad Esterry. 
Quoad folia, optime Desfontaines declarare ea « mire ludunt lan- 
ceolata, acuta, linearia, truncata » FI. Atl. p. 383. Occurrunt etiam in- 
tegra, et, dum angustiora sunt, faciem peculiarem plantae conciliant; 
sed ego hisce assuetus lusibus, visa Forskalii figura hane illico hue 
afferre non haesitavi, quam sententiam mox ab aliis latissime confir- 
matam vidi, renuente Boissier ad E. cornutam n, 433. forte immerito 
pro peeuliari specie habita, Involuera universalia deltoideo-acuminata, 
serrulata, ad basim etiam dentato-lacera, e viridi lutescentia. Involu- 
cella ejusdem formae, sed latiora, et inde breviora, minusve viridia; ea 
vero quae floribus subjacent angustiora quidem generatim, sed lata 
etiam observantur, denique admodum inaequalia sunt, quod generatim 
de foliis involuerisque omnibus dici potest. Flores valde numerosi, in 
involucro lacero, fisso, glanduloso, inclusi; basi squamis fissis, glabris, 
flavescentibus fulti. Calyx de flore foemineo quasi obsoletus, sublobatus. 
Glandulae sub-quadratae, virides, marginatae, marginulo quasi auran- 
