100 
tiaco non continuato, unde fit ut glandulae vel lobatae vel dentatae 
appareant: adde quod et illae generatim irregulares sunt: senio totae 
aurantiacae fiunt. Antherarum filamenta ad articulum facile secedentia. 
Stilus brevis, scilicet pistilli tubus brevis, stigmata tria profunde bifida, 
et stili adulti scabridi sunt. Seminum caruncula insignis; illa ovoidea, 
laevia, matura fusca. 
Tithymalus Paralius (Hipp. Theophr., Diosc., Nicandr., Plin.) Plin., 
H y 
Matth. Comm., Lonicer. Krtb. ex ed. Uffenb. 
C. Foes. (Econ. Hippocr. p. 249., Theophr. Hist. pl. 9. c. 12., et l. c. t5., Dioscr. 4. c. 162., 
Nicand. Ther. v, 850?, Plin. Nat. bh. 26. c. 8. vel 41., et 1. 20. c. 19. v. 80., Apul. 1. 108. tit. 3. Eu- 
horbia Paralios L. Amoen., Koch p. 729. n. 25., Bert. 5. p. 68. n. 24., DC. Duby p. 415. n. 22., Roep. 
En. Euphrbr. G. P. p. 66. n. 21., Moris Sard. 3. n. 1088. E. Paral., et E. Pinea La-Peyr. Hrb. T. ma- 
ritimus Lamk., sed antea propositus a Caesalp., G. Bauh.; Castelli hrt. Messan. p. 23., a Cupani, 
aliisque, Jacqu. Hrt. Vindb. 2. p. 88. t. 188., Engl. Bot. v. 3. n. 195., Reichnb., Icon. C. 15. t. 145. 
f. 4789., Fl. Bat. v. 13. t. 1083. Gesn. Op. bot. ed. a Schmied. tab. lign. 17. f. 152., Matth. p. 1252., 
Camer. Epit. p. 962., Dod. Hist. pl. (gall.) p. 241. f. 3., It. 'h. Comm. (1553.) p. 358., Lonicr. s. c. 
(1688.) p. 239. f. 3., Pempt. p. 370. f. 1. Dalech. Hist. pl. Lugd. 2. p. 1647. f. 1. 
9, Flor. Jun. Jul. Fruet. Aug. Sept. In litoribus. 
Legi in litore orientali inter Port-Vendres et Bagnouls sur mer, die 
1. Sept. 1843. Habeo ex Bayonne a Darracq. 
Monstrum caule fasciato describit Thores, Chl. Land. p. 189. 
Paralios melius scripsit Linnaeus Amcen. Acad. 3. (1764.) p. 129. 
n. 2, quum a Spec. pl. ed. 1. (1753.) p. 458. n. 37. error typogra- 
phieus irrepsit de scribendo Paralias, quod botanici generatim acce- 
perunt, non considerantes apud Graecos antiquos Paralios, Paralion, Pa- 
ralius, numquam vero Paralias scriptum fuisse. Matthioli seripsit 7. Pa- 
ralius, quod et ita stare potest, sie Donati, ete. Caruelius rem perspicue 
vidit, et correete nomen Linnaeanum protulit in opella Illustr. in Hrt. 
sicc. Caesalp. p. 97. n. 583., unde impulsus mihi datus, ut rem 
enuclearem. 
Tithymalus Pityusa (Dioser., Plin.) Lonicer. Krtb., ex Dioscor. 
Diosc. 4. c. 163., Plin. Nat. h. 1. 94. c. 6. vel 91. Euph. Pityusa L., DC. Bert. 5. p. 67. n. 23., 
DC. Dub. p. 415. n. 21., De Notar. Reprt. Fl. Ligust. n. 1638., Moris Sard. 3. n. 1087. E. Pit, La-Peyr. 
Hrb. E. mucronata Hrb. Xatart., E. balearica Pourr. Mrb. Matrit. E. bonifaciensis Requien! pl. 
exsice, ex Parlat. It., et E. Cupani Schultz exsiec., ex Godr. (non Gussone) cum Gr. Fr. Reichnb. 
ar t. 145. f. 4788. Boce. Sic. Mel. p. 9. t. 5. f.a 2. E., Lonicr. Krtb. ex ed. Uffenb. 1688. 
9 Flor. Maj. Jun. Fruet. sera /Estate. In litore orientali. 
Legi ad Port-Vendres, die 28. Maj. 1831. 
Antiqui emendatius Pityusam nee Pithyusam | scripserunt , laudavitque 
eos DC. Fr. 3. n. 2159. : 
Tithymalus portlandicus (Dillen.) Hill. hort. Kew. (1768.) p. 172-3. n. 6. 
FL E aue rea a Stonestreet, Dubia est Barrelieri auctoritas. Euph. portlandica L. Sp., Huds. 
p. 383. n. 9., ed. 2. p. 208. n. 4., Sm. Engl. Fl. 4. p. 62. n. 5., Mut. Fr. 3. p. 161. n. 32. 
Bromf. Fl. Vect. p. 443. Godr. Gr. Fr. 3. p. 96. Engl. Bot. v. 7. n. Mt., Reichnb. Icon. Cent. 45. t. 145: 
^ » St. Hillair. Fl. Pom. WFr. t. 192. f. 6. ex Mut., Jaeq. Hrt. Schoenbr. V. 4. t. 487. Ray. 
yn. Brit. ed, 3. p. 313. n. 6. t. 24. (ult.) f. 6. (Dillen.) bene, 
**), et 9| Flor. Maj. Jul. Fruct. In Pyr. Cantabr. marit., 
admodum rarus. 
1 Dubito me eum vidisse ad Zarauz. Ex Biarritz, a Perris lectus stat 
in ribs Timbal, sed specimen a me visum rei certitudinem non 
patefecit. Planta in eodem loco visu , vel notitia indicatur a Léon; 
