101 
I. Boissier in DC. Pr. 15. P. 2. p. 145. n. 514. dicit se vidisse e Can- 
tabria inter specimina T. crebrifoliati (E. pin.) a Willkomm collecta , 
et revera magna ei inest cum hae specie affinitas. Inopinate Boissier 
in dubitationem adducere, foret ne T. portlandicus forma maritima, pe- 
rennis T. leptophylli: ast subjice tibi Br. Fl. ed. 8. Hook. et Arn. 
p. 385. n. 10. 
Mutel vellet ad hae speciem sistere Tit. marin. rotundif. italicum 
Barrel. Obs. p. 6. n. 48. Icon. t. 824, quae figura comparata cum Dil- 
leniana certa s. c. adeo ei similis apparet, ut eas divellere oculi re- 
cusent. Linnaeus, Spec. pl. n. 42., alterum citavit Barrelieri locum, 
scilicet Tit. montan., Esul. fol. min. ital. Obs. p. T. n. 61. t. 822., 
dicens E. portlandicam speciem anglicam! Revera figura haec, ut Mutel 
observat, a Tith. portlandico valde recedit; nec eam amplius citarunt, 
qui hancine tractarunt speciem, post Willd. Sp. n. 90., et Lamk Dict. 
2. n. 72., imo eam repudiavit Smith Engl. Fl. 4. p. 62. n. 5. nec 
video ea figura usos fuisse Italos pro quavis specie. Sed videmus apud 
Bertoloni citari primum Barrelieri locum ad th. Matthioli! N., quam 
Sententiam refellimus. Et ego credere malim lapsu calami oceanicam 
prorsus speciem fuisse italieam nuncupatam a Barrelieri, et libentius, 
Mutel accedens, cum eo T. portlandici velim. 
Tithymalus Matthioli! Nob. 
Matth. Comm. in Dioscor. ed. 1. 1544. p. 367. (1. 4. c. 167.). Euph. nicaeensis All.. Koch p. 729. 
n. 4. (excl. var. b?); Bert. 5. p. 76. n. 31. (excl. Barrel. 824., et E. Basel. Ten., sive var. d); DC. 
Dub. p. 415. n. 20., Benth. Cat. p. 78., Vahl. Symb. 3. p. 63., Roep: En. Euph. G. P. p. 65. n. 20. E. 
nicaeens. La-Peyr. Hrb., E. oleaefolia Pourr. Chl. Narb. n. 472., et ex eo E. amygdaloides Gouan Fl. 
Monspel., E. collina Willd. Hrb., ex Ledeb., Klotsch. Tric. Euphr.; E. saxatilis M. a Bieb., var. ex 
Ledeb. Ross.; E. Myrsinites Brot., E. amygdaloides Lamk. ex Boiss., cum E. biglandulosa sua. All. 
Pedem. n. 1039. t. 69. f. 1. Jacq. Ic. rar. 2. t. 485., Reichnb. Icon. C. 15. t. 148. f. 4795, Monti in 
Zanon. Histor. p. 220. t. 170. mal. Matth. p. 1258. incompl. ed. Valgr. 1585. T. 2. p. 1320, 1319 fig., 
Compnd, p. 883., repetita sub Alsedran Mesue, Oper. ex edit. Valgr. 1562. crt. 83. 6. f. 1., et in 
Camer. Epit, p. 967., Gesn. Op. bot. ed, a Schmied, tab. aen. 13. f, 113. è 
9| Flor. Maj. Jul. Fruct. Jul. Aug. Per regionem mediterr. cum 
Olea, quam vix superat. 
Legi ad Narbonne, ubi olim Pourret, die 13. Maj. 1839; in Pyr. or. 
(Roussillon) inter Ille et Prades, ad Olette etiam, diebus 13, 15. Jun. 1837. 
Ex eadem regione varietatem hebecarpam de Herbario Coder accepi ab 
hujus filio. Abundat in montibus Corbariensibus; observavi insuper in 
Pyr. Arag. in Sobrarbe ad l Ainsa; al Portillo de Fenès, Fiscal, Murillo- 
Gallego, alibique: et in agro Ruscinonensi ad Villefranche, Ralleu, 
Thues, etc. 
Ramorum apices hieme nutantes, primo vere eriguntur. Solo ferti- 
liore degens iterum florebat, et fructificabat ad Gerona sub fine aestatis, 
ineunte autumno anni 1853. Hue Myrsinites alter. Caesalp. (De Plnts. 
l. 9. e. 10.) recognita a Caruel Hrb. Caesalp. p. 97., quod sine ope 
Herbafii Clariss. viri, et vix cum eo percipitur. 
. Haee species variat statura palmari, et sesquipedali, glaucedine plus 
minus copiosa, unde. plantae color varius; umbellis, insuper, ditioribus, 
aut pauperioribus, radiis accessoriis praeditis, aut non, umbellisque pro- 
liferis. Variat etiam umbella parum, aut multum expansa, ramis scilicet 
suberectis, aut plus minus patentibus. Et variant admodum folia lati- 
tudine, eaque interdum acuminato-mucronata offendes; et dum illa ge- 
neratim erecto-patentia vides, aliquando reflexa reperies; item involucra, 
