109 
Num Esula multicaulis Trag. St. h. p. 299., et 299, n. 4. (sin. fig.) 
retulenda foret ad hane speciem olim eredidi; sed considerata affini- 
tate ab eo indicata, vel si mavis similitudine, eum Tit. helioscopio ex- 
territus retrocessi. Obtulit sese tune Tith. dulcis Scop., sed iste alium 
bene notum Tragi locum sibi vindicavit, 
Euphr. ruscinonensem Boiss. Cent. Euphr. p. 33. et in DC. Pr. 15, 
S. 2. p. 129. n. 511., repertam ad St. Antoin (non dieit de Galamus) 
a Rügel, ego non cognosco: affinem praedicatam Æ, dulci; dubitavi 
num foret varietas quaedam insignis hujus 7. verrucosi, vel insequentis 
T. Pouzolzi. Certe non respondet T. longiradiato, adeo illius descriptio 
cum illa hujus speciei repugnat. 
Tithymalus Pouzolzi Nob. 
Clarior apparet primus speciei aestimator Pouzolz. Euphorbia papillosa Pouz, Cat. pl. Gard. 
(1842) p. 18. (non St. Hilaire), Godr. Gr. Fr. 3. p. 81., qui citant Pouz. tab. 3. in Fl. Gard. inéd. E. 
Duvali Lecoq., et Lam., Boiss. in DC. Pr. P, 15. S. 1. p. 129. n. 508, 
9; Flor. Jun. Jul. Fruet. Aug. Sept. In Pyren. orient. 
Habui a Timbal e Cerbère agri Ruscinonensis; e summit. mnts. 
Touch, ad le Puic de Fraissé (Corbières) a Gautier. 
Invito animo ab Æ., sive T. verrucoso sejungo, cujus specimina 
hispaniea a me ad praecedentem speciem allata, huie T. Pouzolzi similia, 
dubium excitarunt, num tute ad 7. verrucosum spectarent. Adnotavi 
ad Santa Cruz plantam esse prostratam, depressam (absque externa 
injuria): staminum filamenta ad tertiam illorum partem artieulata: co- 
lorem herbae olivaceum. 
Tithymalus dulcis (Trag.) Scop. Carn. 
uo Stirp. h. p. 296. n. 7. p. 298. fig. Euphr. dulcis L. Jacq. A., Koch p. 724. n. 6., Gaud. 3. 
n. 1089., DC. Duby p. 413. n. 8. (excl. T. cahial.) Euphr, gi ng Thuill. Par., Bert. It. 5. p. 62. 
n. 19. E. purp. La-Peyr. Hrb., et E. dulcis LaPeyr. Hrb.; E. fallax Hagenb. Basil., ipso fat.e Ses i 
E. hiberna Lepechin; E. incompta Cesat. ex Boiss. et Parl.. An. E. Deseglisei Bor. huc reducenda ? 
Jacq. A. 3. p. S. t. 213.. Reichnb. Pl. cr. C. 2, t. 743. f. 269, 267., et C. 15. t. 134. f. 4759., Dietr, Fl. 
Bor. 12. n. 820, Rivin. Tetrap. irreg. t. 117. (Esul. soliseq.; nec Euphr. Reichenb.); Barrel. Ic, t. 
909., Dalech. Hist. pl. Lugd. p. 1656. f. 1., Rich. de Bellev. fig. pl. ex Gilibert Demonstr. botnqs. p. 
86, n. 237. cum tab. 
9| Flor. Apr. Jun. Fruct. Jun. Jul. 
Legi in Cantabr. merid. humil ad Zorroza, die 15. Jun. 1853: 
in Pyr. Navarr. sub m.e Mendisciurry, ad Burghette, die 14. Jul. 1844. 
Habui a Deville ex nemore de Rebisclou. Vidi ad St. Beat; inque ne- 
more de Bouconne ad Toulouse; et vidi ad Huesca ubi jam observata est 
ab Asso (Arag. Mant. praef. p. 3. innumer.). Humilia loca praediligit, 
sed nec edita abhorret. So 
E. dulcis L. Sp. pl. p. 656. n. 40., Mant. alter. p. 393. huie speciei 
potus quam 7. verrucoso diducitur. Loeus Lob. Obs. p. 193., Icon. 
t. 358. f. 1. non repugnat: sed T'th. montan. non acris E. Bauh. Pin. 
p. 293. 5 n. 3., a Linnaeo item adductus, comprehendit forte T. dulcem, 
et Tith. angulatum, quamvis color glandularum non sit semper atro- 
purpureus, ex observatis ad Zarauz, et luteae forent glandulae in spe- 
ciminibus di Mendisciurri, alibi etiam virides, Varietatibus istis, glan- 
dulis vix coloratis, respondent, ex Neilreich Croat. E. viridiflora W. Kit., 
E. micropetala Kit., vel E. nodiflora Host A. 2. p. 560. n. 15. 
ubitavi num huie pertineret speciei icon Gesneri, Op. bot, ed. 
a Schmied. tab. aen. 13. f. 114. Capsulae in speciminibus Can- 
tabricis et Navarrensibus, aut in individuis ad Bilbao late obser- 
. 
