115 
t. 301., Reichnb. Icon. C. 15. t. 134. f. 4753. Clus. Hisp. p. 439-40,, Rar. pl. h. 1. 6. p. 187., Lob, Obs. 
p. 197. f. 2., Icon. t. 363. f. 1., Dalech. Hist. pl. Lugd. 2. p. 1659. f. 2., Moris Hist. pl. Oxon. 3. S. 
10. p. 340. t. 2. f. 18. Matth. p. 1260., Camer. Epit. p. 970., Donat. Sempl. p. 76. Zannich, Vnz. 
p. 260. t. 68. 
©) Flor. Jul. Aug. Fruct. Aug. Sept. In litoribus arenosis. 
Legi in litore orient. ad Port-Vendres, die 4. Sept. 1847; de littor. 
occident. e Bayonne habui a Darraeq. Observavi ad Socoî, San Sebastian, 
Orio ete. 
Peduneuli sub fructificatione reflectuntur, ut capsulas sub foliis oc- 
cultent: ita sapientissima natura speciei successionem a ventis arescen- 
tibus, vel a violentis solis radiis tutavit, efficiens ut semina ad eorum matu- 
rationem lente progrederent, deinceps capsulae foetae iterum erigerentur. 
De T. Peplo ita Smith: « The specific name (Peplus) of this plant 
is much too near that of E. Peplis, more especially as they appear to 
have one common derivation » Engl. Bot. v. 14. n. 959. Pessime dictum; 
eo quod ambo nomina Dioscoridis sunt, ad duas ommino differentes 
species significandas ab hoc adhibita, ut hodie optime recognita et ap- 
plicita: ef. ipsum Smith Engl. Fl. 4. p. 60. sub n. 1. 
Tithymalus Chamaesyce (Dioscor., Plin.) Moench. Meth. 
Diosc. 4. c. 167., Plin. Nat. h. 1. 94. c. 15. vel 83. Euphr. Chamaesyce Sm. Gr. Pr., Koch. E 
722. n. 1., Bert. 5. p. 39. n. 2. (excl. E. perfor. Guss.), D^. Dub, p. 412. n. 1., HA En. Euphr. G. P. 
È 58. n. 1.; Moris Sard. 3. n. 1077., Fisch., Meyr. Hrt. Petrop. Ind. 9.; in Linnaea 7, 18 eed o 183. 
. Chamaes. La-Peyr. Hrb., E. thymifolia Loisl. Gall., Herniaria hirsuta Marzar. Herb., ex Moretti 
in Configl. Brugn. Giorn. T. 8. p. 134. Flor. Graec. Sibth. C. 5. p. 48. t. 461. Reichnb. Icon. C. 15. 
t. 131. f. 4750-4., Jacq. Collect. Suppl. p. 115. t. 2. f. 3., Cavan. Ic. descr. p. 46. n. 69, t. 63 s.]. pub. 
Dod. Purg. p. 167., Cord. Stirp. h. l. 5. apud Gesner Op. bot. ed. a Schmied. P. 1. p. 6. (1.0 Bonon. in- 
dicat ubi species copios.), et Gesn. Ibid. tab. lign. 17. f. 153., Dod. Pempt. p. 377. fig. supr., Pena Lob. 
Advers. p. 154., Icon. t. 363. f. 2., Clus. Hisp. lector. p. 9., et p. 441-2., Rar. pl. Hist. 1. 6. p. 187. EL 
(*) Flor. Jun. Oct. Fruct. Aug. in serum Autumn. Per regionem 
mediterraneam. 
Legi in Pyr. Catal. marit. ad Rosas, diebus 28. Aug., et 2. Sept. 
1846., et 25. Aug. 1860. Habui ex viciniis di Perpignan a Massot. 
Observavi inter le Pertus, et le Boulou; ad Culera, ad Mongioy, 
ad Taulouse, alibiq. 
Glandulae florum sunt lunulatae, rubellae, crista crenulata, alba: 
re ita se habente, non placet Koch, qui glandulas integras dicit, quas 
insuper ego e viridi rubentes vidi, neque semper saturate rubras, ut 
ille autumat. Semina albida dicunt Roeper, DC. Duby, et pone istos 
Noulet, et mox Boissier; ego ea rubro-fusca reperii; itaque Parlatore 
(It. 4. n. 1112.) rei ampliatorem fuisse putem nigricantia illa deseribentem. 
Vix aliquot pilis induta erant individua ad Rosas late observata $ 
quae variabant pallide virentia, glaucedine manifestissima, in umbrosis; 
aut obscure viridia, in apricis, et insuper hine inde per ramos, pedun- 
culos, et flores erubescentia; caeterum species haec quoque variabilis 
est; et uti folia occurrunt integra et crenata, glabra et hirsuta, opaca 
aut punctis pellucidis adspersa (Bert.), viridia et rubella, sicque fructus 
aut toti laeves, aut ad valvarum dorsum minute punetati scabri, et 
insuper capsulae glabrae, pilosae, hirsutae, nec non et caules glabri, 
pilosi, pallidi, et colorati offenduntur; ita minus obstupescerem, si ludi- 
bunda plantae indoles in glandulis quoque se proderet, adeo ut, et illae 
crenulatae et integrae, et diversimode coloratae occurrerent. Planta viva 
sub Palou (Ampurdan) observata ostendit hine inde individua ramis 
centralibus plurimis erectis. 
