116 
Forte primus Cavanilles l. e. recte opinatus est, nosque monuit de 
uniendis È Chamaes., et canescente, quas Linnaeus (Sp. pl.) natura in- 
vita separaverat: sed quum retinuerit canescentis nomen, quod refert - 
minus frequentem. statum, et, ut ita dicam " secundariam et falsam 
speciem, quumque nomen Chamaesyces Dioscoridis repudiare nefas sit, 
hine minus laudandus fuit prae Smith, qui alioquin meritata laude, 
Hispanicorum Botanicorum Prineipem non frustravit. Item ego nomine 
generico ab istis suscepto mutato, inveni quidem antiquius nomen La- 
marekianum Tith. nummularii (Er. 1778. T. 3. p. 101.), sed Moen- 
chianum ex Dioseoride (Meth. 1794. p. 666.) jure merito praeposui. 
Dubium mihi supervenit, num omnes qui de E. canescenti tractarunt 
eamdem prae manibus habuerint stirpem? Libet hie referre quae de 
hisce adnotavit Meyer (C. A.) apud Ledb. Atl. 4. p. 196: « Semina procul 
dubio laevissima, sed velamine crassiusculo arcte adherente et tuberculis 
minutis permultis etasperato vestita sunt. In E. canescente L. autem (ab 
Auctoribus immerito cum E. Chamaesyce conjuncta) semina testa scrobi- 
culis dé nde irregularibus transversalibus exarata ». Ergo, E. cane- 
scentem Meyer liquido patet ad T'th. prostratum Nob., sive E. prostra- 
tam Ait. Kew. esse transvehendam; de hac cf. Parlat. It. 4. p. 450. 
n. 113. Ex adverso illius Æ. Chamaesyce spectaret ad £. pseudo Cha- 
T Fisch., Mey., sive ad Tith. humifusum. Willd., Boiss. in DC. 
*. n. 82. 
dn memoriam Leetorum revocamus verbum Chamaesyce Ficum hu- 
milem significare! 
Tithymali repudiati. 
gra Myrsinites Plinii, Matth., sive Euph. Myrsinites L. Sp. 
vivere ad flumen Guarga testatur Asso Mant. Arag. p. 169. n. 1100.; 
pt pren RT Pyrenaeos num transeat, revera ego compertum non 
talin Quidquid fuerit, mihi admodum difficile visum est speciem orien- 
n MM Gatin Ar agonia, et Asso planta mihi suspecta est, num 
rer ad harum alterutram, aut T. Clusii, aut T. Matthioli , ut 
xi p. 101. — , 
del Piena linifolius Lamk. seu Euph. Esula L. « En las faldas 
dem non offendi, Mag eg Cat, pl. Catal. p. 140. Sed ego speciem ibi- 
dele Pie eam vivere credo, et Costa mihi nullius auc- 
: (E. su en lecita N. (E. lucida W. Kit), et T'th. salicifolius N. 
e o e Pyrenaeis Corbariensibus, ut ex Occitania (vel 
‘amicioa == » nie orientalem huie propinquam) mihi prorsus, 
eos indicaverit Ber ui "erunt; et vereor per errorem in iisdem locis 
seque ab eo S vajaa - Cat. p. 185 praecipue 7th. lucidum ad Ville- 
rbariensem fr qua auctoritate non refert, ego circa hanc urbem 
dam Gallor, Deo "Rp rien | sicque Timbal. Caeterum Æ. luci- 
r., qui aeque e regio = ad Tith. linifolium Lamk. affertur a Godr. 
relata est a i es BR Mor nobis ignotus est; et cui quidem 
Galliam. non ap : salicifolia DC., dum Hostiana species per totam 
vel Boissiero uq etum eX Grenier et Godron diligentia constat, 
