118 
nerali sententia, a Lindleyo quidem sustentata, quae adeo Parlatore 
arrisit, ut Ordinem eum ipsis Euphorbiaceis adnecteret, ex quo con- 
stituit Tribum quintam earum, Fl. It. 4. p. 608., et cf. p. 433. Lau- 
darunt affinitatem eum Ericaceis, Aquifoliaceis, et Celastrineis Le-Maout, 
et Decaisne (infr. c.), sed ordinem, longe ab eis, proxime ad Zuphor- 
biaceas collocarunt, ut a plurimis jam actum fuerat. Ordinem dubiae 
affinitatis deelararunt Hook. et Arn. Br. Fl. ed. 8. p. 381. 
Chamaetaxus (Empetrum Tournef., et Auctor.) Schaeffer (Joh.) 
Lappon. illustr. (1673-4). Empetron Dioscor. l. 4. c. 178. maritima 
ene (nec alpina), eathartica, ab hae nostra longe diversa est. Primus 
ournefort nomen hocce huie speciei subjecit; eum imitaverunt omnes 
ui suecessere Botanici (praeter Ruprecht), nullo de re examine. Ab 
illis ego desciseo, utpote qui ea quae firmo et sano fundamento 
carent libentissime respuo. Considerandum quam diversimode usitatum 
fuerit nomen a renatis litteris, eo quod Dioscoridem, a Plinio et a Ga- 
leno magis adhue obscuratum, attigere frustra conatum est: cf. Salma- 
sium, Plinian. Excitat. (Cap. 56., edit. Paris. 1629. p. 1295., edit. Trai. 
ad Rhen. 2. 1089. p. 919-4), et videas quae ego dicturus sum ad Fer- 
meram mediterraneam. Potuisset genus Camarinneam appellari, e vul- 
gan nomine quo indicatur sive per Galliam Chamaetazus nigra, sive 
in Lusitania Chamaet, alba (Amat. Lusit) Nob., nam, quae Co- 
rema alba Don. (forte non sustinendum genus): Camarinnas ex Lins- 
chotten, ef. G. Bauh. Pin. p. 486., sive. Chamerinheira ex Duchesne. 
Sed subvenit Schaefferi nomen, reapse non optimum, tamen non 
prorsus dampandum. 
Chamaetaxus ni Cord. in Dioscor . i : d 
Matthioli) Rupr. FÌ Inor. — corn) inni) cinco 
Cord. in Dioscor, cap. 174. Coris crt, 6 
‘ ^ . cap. 174. - 61. a (non adeo clare): Fallopius evidentissime! Empetrum 
nigrum L, È 
eem L Sp. Koch [5 DI. Bert. 10. p. 338., Gaud. 6. n. 1251. DE. Dub. pM. Ho 
Ro eie. 9 m -; E. procumbens L, Hrt. Cliff, et Fl. Svec. ed. 1.; Gmel. Sibir., 
al Bo LEE, beat Handb. 4. t. 318.. Hayn., Term bot. t. 31, f. 1., Lamk. Ill. t. 803. f. 1., 
We Ml Ie Sya a n Bot. v. 4. t. 259., Reicnb, Icon. C. 15. t. 158. f. 4810., Flor. Bat. 9. t. 
1. heb. t, dt E d pal E 22. Ord. 3. cum tabs., Le Ma. et Deesn, Botanq. p. 489. Tournf. Inst. 
Frut. p. 459. n, 2. t 493, f wit. Aue, | 91. a Matth. I, Bauh. Hist. pl. 4. 1. 5. p. 536. fiy; Jonst. Arbr. 
k GEE, Dek Hisi e Matth. p. 154, Clus. Pann. A. p. 28-30. in p. 29. fig., Rar. pl. h. 1.1. 
con. t 4013. DE * PI. Lugd. p. 188., Camer., Epit. p. 77., Tabern. Krtb. 2, p. 1518. f. 4., 
h Flor. Jun. Jul. Fruet. Aug. Sept. In editioribus. 
1 In P yr. Septr. med ad * . . 1 - 
Sept. 1 $ xd. summitat. montis Medassolles, die 15 
M le kir nS Denlle ex le Port de la Pez: qui legebat quoque 
generale Specimina, quae transierunt in meum Herbarium 
(în horto) En, Stirp. Vindb. p. 298 
data est speciem na Matthiolo tradiderat, unde huic opportunitas 
non satis innotuerat, quae tune temporis, pone Cordum V., 
