181 
Gaudin, Sadler, DC., Hooker, Duby, Lecoq, Gussone, Moquin, Nac- 
cari, Chatin, Visiani, Desfontaines etiam testibus Merat et De Lens 
Dict. univ. Mat. med. T. 6. p. 919; Zuccarini (Flora 1833. p. 145.), 
Wimmer, Meyer (G. F. W.), Le-Maout, et Decaisne, Brébisson (fidens 
Jousset, et Chesnon), ego valde dubito, et opinioni aliorum plurium 
faveo, Tragi St. h. p. 948. lin. 8., Schrank Prim. Fl. Salisb. p. 53. 
Obs., Pollin. Ver. 3. n. 1948., Mérat, Par. ed. 4. p. 412. 
Savi qui eum vivere vitam in Quercubus negant, et dicerem ferme 
in Cupuliferis, nam in Fago negat quoque Tragus l. s. c.; et qui 
ponunt in Corylo Avellana, dubito an fuerint attenti. Stat Baldi obser- 
vatio (apud Savi l. e. p. 292. cf. etiam Endlich Enchir. p. 399), qui 
vidit Stelin album parasiticum in Lorantho europaeo Auctorum, super 
Quercum innatum, unde forsitan nonnullorum hallucinatio. /Existimabunt 
fortasse aliqui, istud supra parasitieum, num habendum fuerit pro 
Gui Druidarum? de quo Plinius « Tanta gentium in rebus frivolis ple- 
rumque religio est! Sacerdotum luerum! 
Sunt tamen qui mordicus sustineant Stelin in Quercu innascere, 
ibidemve gerere vitam posse, ut supra dixi; eorum aliqui rem cen sibi 
certissimam praedicarunt. Testatur Belleval, Beaut. mérid. FL Montpellier, 
ed. 2. (1829.) p. 88. not, in Mus. Hist. Nat. Paris ostendi ceu rarum 
phaenomenon ramum Querneum in quo stat Stelin, auctorum Viscum, 
quod a Belleval habetur pro Gui Druidarum, rarum, et pretiosum tan- 
tummodo eo quod legebatur in Quercu. Inquirebant eum in Quercu an- 
norum circiter triginta, ex Duclos, Druides in Mém. Acad. Inscr. Bells. 
Lettrs. T. 19. (1149-56. impress. 1753?) p. 487. Et Gui, vel Viscum 
Druidarum, St^li nostro respondere sustinet Zuccarini Flora 1833. p. 145., 
quum istud spontaneum reperiatur eo ubi Gui colebatur, neque Viscum 
Patrum, neotericorum Loranthwm; unde et ille opinioni eorum faveat, 
qui Stelin in Quercu vivere credunt. Similem ac Bellevali observa- 
tionem relatam habemus a Des Etangs, in Bull Soc. dotg. Fr. T. 11. 
(1870.) Sess. extr. p. XXIV-XXVI, de Steline degente in ramo Quercus 
latifoliae Plin. ab eo viso in Bibliotheca Chatillon sur Seine; qui ramus 
repertus ad Essaroy a quodam nemorum tutore, anno 1789., hodie caute 
asservatur in capsula vitrea, quod nollem aliquo subtili artificio com- 
positum fuisse. Dickson quoque Linnaeanae Societati Londinensi de- 
monstrabat, die 25. Maj. 1817., ramum querneum gerentem Stelin, ab 
eo lectum in Anglia prope Maidstone, ad Medway: ef. Trans. Linn. 
Soc. V. 12. P. 2. (1818) p. 587.; post hosce supervenit quoque Bré- 
bisson, Fl. Norm. ed. 4. p. 143., sed stant ex adverso Anjubault re- 
centes observationes, quae nos docent, reapse in regione Druidarum 
Loranthum Auctorum repertum fuisse (cf. Bull. Soc. botq. Fr. T. 13. 
(1866.) p. XCILIL), quae observatio, dummodo certa, disputationibus 
istis finem imponeret, Usque adhue Loranthum europaeum non ferunt 
Florae Gallicae, unde mihi opinio exorta est, apparuisse interdum in 
parte oceidentali Galliae, seminibus ab avibus aliunde evectis, ne dicam 
a Sacerdotibus ingestis. 
Arceuthobium Marsch. a Bieb., Endl. Gen. pl. n. 4583. 
Arceuthobium Juniperi (Clusii) Pourr. Herb. Matrit., Nob. 
Clus, Hisp. p. 102-3 fig. et p. 104. A. Oxycedri Marsc. a Bieb. Fl. Taur. Caucas. T. 3. Suppl. 
(1819.) p. 629, I. 4949. An Gre Plant. Lemibehnerian, ib Boston Journ. Nat. Hist. V. 6. p. 213. 
nota, Ledeb. Fl. Ross. 2. p. 380. Viscum Oxycedri J. Bauh. Hist. pl. 1. 1. 9. c. 24. p. 299; DC. Fr., 
