141 
ea P. coridifoliae. Planta a pecore pascitur. La-Peyrouse, qui utramque 
formam bene perspectam habuit, de more, varietatem alteram alterius 
fecit, sed specie non separavit, uti non separarunt Floristae galli post 
DC. Fr. qui caeterum cum Duby Gallic. in La-Peyrouse sententiam 
cessere, unicum speciei typum recognoscentes. 
Speciei typus sese offert plerumque habitu prostrato, ut in varie- 
tate supra deseripta, neque folia in eo omnino glabra, sed pilis, revera 
paucis, undique conspersa, et per marginem ciliata, juniora praecipue; 
ita ut facile occurrant individua foliis praedita adultis glabris, junio- 
ribus pilosis, ut percepi, prima vice (die 1, Aug. 1844.), in m.e Escaure. 
Habitus densior, et rigidior in typo pendet, ut puto, e loco alpino. Folia 
punetata in utraque conspiciuntur forma, ut et in insequenti specie, 
P. empetrifolia. Nomen Asso specificum et in hoe peccat, quod de- 
sumptum fuit e nota fugaci; La-Peyrusianum primum est falsum; se- 
eundum, quamvis e Tournefort süsceptum, longe a veritate aberrat ; 
Ramondianum placet, quia elapsis nivibus cito planta floret, 
Passerina empetrifolia (Fagon) La-Peyr. Hist. abr. pl. Pyr. et Herb, 
Empetr. pyren., Ericae fol. glabr. Dr. Fagon de Lhieris Vaill. Hrb., Tournef. Topogr., ex La- 
Peyr. P. dioica Ramd., DC. Dub. p. 406. n. 1., Gren. Godr. Fr. 3. p. 61. Thymelaea dioica All, Auctar., 
Bert. 4. p. 344, (Observ., vix citand,), Meisn. in DC. Pr. 14, p. 554. n. 10., Lang. Willk. n. 1168. 
Gouan Ill. p. 27. (excl. Clus.) t. 17. f. 1., Reichnb. Icon, C. 21. t. 551. f. 1170. 
h Flor. Apr. Jun. ineunte. Fruct. Jun. Jul. incunte. In editis, ple- 
rumque ad rupes calcareas. 
Legi ad Fontpedrouse, Pyr. or., die 15. Jun. 1837.; dein ad turrim 
de Batera, die 12. Jun. 1843. Habui a Deville ex Angous, et le Pic 
du midi, etiam ex le Ger de Troubat. Et amicus f. r. observabat in 
m.e Sacon, au Pic d'Avbizon, de Gabizos, ad Blanc près Arrens, al Col 
de Saucède, à la Péne d'Arue; et in Valle d'Azun etiam , nec non ad 
Lourdes, ita ut ille La-Peyrouse, speciei limitem nimis cireumseribentem 
(Pyr. p. 212.) merito criticaverit. Exornat. etiam rapes calcareas au 
Pont de la Fou, de St. Ant. de Galamus, de Basagoda. 
Flores vidi semper hermaphroditos, dari etiam polygamos credo, 
dioicos nego: hac motus ratione recentius La-Peyrouse nomen prae Ra- 
mondiano ab aliis suscepto, praetuli, quamvis nec rectum, nec sustinen- 
dum, ex obscurissima comparatione. Et in hac specie bracteolae calycem 
simulant. Perigonii lobi inaequales sunt, et acuti: ovarium ellipticum, 
scilicet media sui parte inflatum, villosum: stilus brevis, nec filiformis. 
Caeciter hue retulit Gouan Sanamundam 1. Clusii, quae P. tinctoriae 
est, sub Clusiano nomine reperienda in Herb. Vaillant, teste La-Peyr. 
Suppl. p. 52. Male mulcatum Clusii synonymon, allatum a Linnaeo 
ad Pass. ciliatam; a Willdenow ad Pass. orientalem, a La-Peyrouse prius 
(P. 213.) ad P. nivalem. Vix oculis crederes perspieiendo P. dioicam 
ceu relatam Gouan varietatem, ad. P. Sanamundam Lamek. Fr. 3. 
p. 822., et ab eodem, Dict. 3. p. 435. n. 2., ei admodum affinem declarari. 
SECTIO 2.a STELLERA N. (Ligia Fasano). 
Passerina Tragi! I. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 30. p. 456.; cum fig.; Ponted. 
Anthol., Seguier Ver. 
Trag. St. h. p. 535. P. a . Wikstr. Act. Holm. Koch p. 714. n. t., Gren. Godr. Fr. 3. p. 60, 
Thymelaea cai Dnie e p. ?18.. Meisn. in DG. Pr. N. 14. p. 551. n. 1., Moris Sard. 3. n. 
9., Thym. Passerina Coss. Germ, Par., Lange Willk. n. 1162. Stellera Passerina L. Sp.,Bert. 4. 
P. 946., Gand, 3. n. 889., DC. Duby p. 405, St. Pass. La-Peyr. Hrb.; Ligia Passerina Fasano, Griseb. 
