156 
Pr.) ad eam citare; et Lap. aquatico valde accedit quidem Rum. do- 
mesticus Hartm., Fl. Dan. t. 2389., et t. 2350., hujus ejusdem speciei 
varietatem sistens, ex Fries, cui ferme assentitur Ledeb. Fl. Ross. 3 
p. 508. n. 23. 
Putat Treviranus, Pl. hrt. Vratislv. p. 14., hane speciem (sero ab 
Italis meis perspectam) innotuisse Boecone, qui ad illam eonversus ea 
scripsit, quae leguntur in Mus. Piant. rar. p. 112., La Britannica, ete, Rum, 
longifolius DỌ., a me visus in Herbario Coder, qui stirpem DC. suppedi- 
tavit (Fl. Fr. Suppl. n. 2221.5) obscura planta est, quae ab ipso Coder 
in prima aetate lecta, non satis offert ad illius tutam determinationem 
sistendam. Illum ad Lap. palustre attulerunt Fries Nov. Fl. Sv. ed. 2. 
n. 119., Loisel. Gall. ed 2. p. 267. n. 3., Mut. Fr. 3. p. 127. n. 13; 
ad Rum. domesticum Hartm., Neilreich En. pl. Austr. p. 84., Meisner 
PI. Asiat. editior., in Ann. Sc. Nat. 1866. inque DC. Pr. P. 14. p. 44. 
n. 1l. in Ledeb. Fl. Ross. 3. p. 507. sub n. 20., e speciminibus! De 
eo mentionem non fecerunt DC., Duby Gall., Grenier cum Godr, Fr 
Gill, et Magn Fr. De illo effatus DC. dixit « n'ayant qu'un léger ren- 
flement sur chaque valve, au lieu de tubercule ». Haec Coderi planta 
mihi adeo similis videbatur Lap. aquatico, a me in Pyr. orient. nee 
procul Prades reperto (ubi Coder degebat), ut impulsus moveretur 
stirpes in unam conjicere, eo magis quia DC. altera species, quae 
Lap. aquaticum, tune temporis vix nota erat. Reapse folium ex infe- 
riori plantae parte, inspieiendum eum illo Coderi speeimine, longius, 
nee tam dilatatum basi est, ut sunt hujuscemodi folia Lap. aqua- 
tici; sed quis asseveraret alienae speciei folium cum ramo Lap. aqua- 
hei non commiscuisse simul parum expertum Coder? Fateor tamen, 
me dubium de illius identitate potius eum Lap. palustri non dimisisse; 
ita ut inter utramque speciem denique ineertus ambigam. 
cvy e i >. Herbr. Tornab. (1563. 
fol tam montanum (Angwill) Cacsalp. Herbr. Tormab. (1563) 
(1800.) p. 527, ex pg ee ac Dunal. c 
Suppl. v. 2. n. i : 
fida Campd. Monog; Pies IC pl. med. 3. p. 05, t, 286., W., W., F., N. ab Esenb. PI. offic. t. 410. 
57. f. 427.1. Bauh Hist 152, t: 2. f. t., Hayn. Arzn. 13. t. 17., Mut. Fr. 3. p. 126. n. 10. t. 
d Ip. 9. I. 93; E LR 1 . n P 4 si . 981. f. S 
Tabern. Krth. p. 822. f. a in Icon. (ddsider.) BOE e OM- pr BR 
3 Flor. Jul. Aug. Fruet. Aug. Sept. In subalpestribus. 
servi in Pyr, septr. anriger. sub la Maura, die 8. Aug. 1843. Ob- 
dé là ND supra Sallient, in m.* Esquierri, sub le Port | 
Ra vida Mu la] ad Mongarry (Catal.), alibique. 
in parte Pet d z ii servavi petiolum cylindraceum, striatum superne, 
pote onko canaliculatum. Suscepi ocius Caesalpini denominationem, 
ovata SN Ro est: nam nee folia rotunda sunt (sed cordato- 
vel montana. perrora acuta), et planta non est alpina, sed alpestris, 
Delarbre i i RN 
* m suis duobus editionibus hoc Lapathwm sumpsit. pro 
Ri . 
srat E et DC. Fl. Fr, 3. (1805.) p. 379. n. 2236. de- 
montes Arve ponticum L., eraviter, indicans locum notabilem 
erni . i Y 
ae, ac le Mont d'Or. ex Linnaeo, addens et le Cantal 
