161 
eonstanter erecti vero sunt rami floriferi: semina sunt laevia, nigra, 
nitida. Quum semina in hac specie verticalia persaepe, aliquando ho- 
rizontalia vel obliqua occurrant, labitur fere e toto quaecunque ratio 
separationis a superiori sectione, quae ferme relinquenda erit. 
Salsola Hostii Trattin. Archiv. t. 112., et Obs. bot. 3. p. 94. est 
haec eadem planta contaminata e praesentia Sphaeriae Hostii, Visiani, 
quem conferas Fl. Dalm. p. 243. sub. n. 495. Obs. 
Sub-Ord. 2. CYCHLOBEAE Meyer (C. A.) 
Trib. L* SALICORNIEAE Mey. vel Dumort. 
(Cf. Ungr.-Sternb.) 
Atti Congr. Bot. Ital. 1874. p. 259. sig. 
Salicornia Tounef. Cf. Duv. Touv. in Bull, Soc. botg. Fr. T. 15. 
(1868.) p. 105. seq. 
Neque Achrocnemum Moquin, neque Halocnemum (non Haliocnemum) 
Marsch. a Bieb. recipienda videntur ex Hooker fil. (cf. Fl. Tasm. p. 
516). Et reapse quae eum Salicornia similitudo! Quae charaeterum le- 
vitas! Quantum artificium! Cf et Brumfield Physiologist V. 3. P. 3. 
(1850. p. 754., Lang. Pug. pl imprim.. Hispan. 2. p. 94-5., Bung. 
Salsol. in Linnaea V. 28. (1856.) p. 573. not., Ungr. Sternb. s. c. p. 264. 
(in Moquin). 
Salicornia fruticosa (Anguillara) L. Sp., vel Thunb. Pr. Fl. Capens. 
(1794.) p. 1. 
Anguill. Sempl. Par. 13. p. 238. Kali, Koch p. 693. n, 2,, Bert. 1, b 17.n. 9., et 2. p. 757., et 
7. p. TH: et 10, p. 436., DC. Dub. p. 395., Willk. Lang. n. 1046,, Moris Sard. 3. n. 1015., Duv. Jouv. 
Le. p. 172. Arthrocnemum fruticosum Moq. Chenop. p. 111. n. 1. (excl, var. b). Sal. fruticosa a re- 
moti. Ungr. Sternb. Duv, Jouv, l. c. t. 4. f. 6., et 14., Guss. Fl. Sic. p. 10. t. 3. Alpin, Pl. /Egypt. 
cum Ves]. p. 126.; ed. 1592. crt. 50. (reapse 54.); Zannich, Vnz. p. 231, t. 32., Camer. Epit. p. 246., 
Moris Hist. pl. Oxon. 2, S. 5, p.611. t. 33. fn. 8. Jaxior., J; Bauh, Hist. pl. 3. 1. 35. p. 705. f. 3. 
lì Flor. Sept. Oct. Fruct. Nov. Dec. In littore orientali. 
Legi in lit. atax. St. Lucie contra la Nouvelle, die 27. Jun. 1879., 
ad Rosas, diebus 31. Aug. 1846., et 29. Sept. 1853. 
. Caules lignescendo artieula dimittunt, et ita ut eorum vestigia di- 
spareant. Harum stirpium habitum difficile est judicare ubi pascuntur 
pecudes, quia plantae compressae, morsae, sauciae, vel dilaceratae, faciem 
à naturali diversam sumunt, neque parum inludunt. In insulis potis- 
simum observandae, et pro Herbariis eligendae essent. S. fruticosa ad- 
scendens, vel prostrata interdum obvenit, rarius radicans occurrit; saepius 
tota erecta, caule fruticoso, et valido percipitur. 
Salicornia radicans (Petiveri, Dillen.) Sm. Compnd. 1., Engl. Bot., 
et Engl. Fl. p. 3. n. 3. 
Petiver. infr. c., Dillen. ex Stonestreet observ.e 1.0 in Ray Syn. ed. 3. 1724. p. 137. n. 5., Hook. 
Br. FI. ed, 1. P. 2. n. 2. et cum Arn. ed. 8. p. 366., Bert. 7. Spec. add. p. 621, in obs. ad n. 1. (S. 
fruticul, Tin.); Nolt. Nov. Fl. Stolsat. p. 4. n. 1., S. sarmentosa Duv. Jouv. l. c. p. 174. S. articulata 
Pourr, Hrb, Matr., et inde S, fruticosa var. Gr. Godr., Fr. Arthrocnemum fruticosum Colm. Apuntes 
