172 
Caules adscendentes, flexuosi; rami et folia generatim opposita , 
dantur tamen alterna etiam, scilicet ramus cum folio ad basim, sine 
pari opposito, quod videtur tantummodo effici e ramificatione, nam ubi 
nullus ramus, folia: constanter opposita sunt. Hoc genus, quamvis pe- 
euliari nomine non insigniverint, tamen post Gaertnerum illustrarunt 
primi Rosen (I. P.), e& Wahlenberg (G.) Gothland pl. rar, in Nov. Aet, 
Ups. T. 8. (1821.) p. 234-5. t. V. 
Trib 2 VULVARIEAE (Mey.) Nob. 
Sub-Trib. 1.* BLITEAE. Endl. 
Blitum Antiquorum? Tournf. et Linn., vel potius Morison, Cu- 
pani, Meyer. 
Blitum Dioscoridis, et Plinii Amarantus censetur, hine pro speciebus 
istis non est immune nomen. Sed fatendum est hancine interpretationem 
tutissimam non esse quum suspicari liceat Blit. virgatum, vel ejus af- 
finiorem speciem pro Blito antiquorum recipi posse. Cf. Fée in Plin. 
ed. Panck. T. 13. p. 274., qui Dliton Hippocr., Affect. 526., Theophr. 
Hist. pl. 1. e. 9., Diosc. 2. c, 143., Apollon. apud Galen. l. 2. e. L, 
Plin. 1 20. e. 93 ete, pro Bl. capitato interpretatur. Re ita contro- 
versa, de qua judieium absolutum dare perdifticile est, a nominis per- 
mutatione me abstinui et Blitum cum Neotericis excepi. 
SECTIO 1 EUBLITUM Mer.) N. 
Blitum virgatum (Plateau apud Clusium) L. Sp. 
Clus. Rar. pl. h, 2.1, 5 p. 135. Koch S. 
- 9. p. 135. p. 698. n. 2. Bert. 1. p. 37. n. 1., et 3. p. 569., Gaud. 1. 
PL EL en e 399. n. 1., Loisel. Gall. ed, 2, Bp m2 Wiik Lang. n. 1067., si yer (CA.) apud 
sa aa p.i - n. 1. La-Peyr, Herb., Chenopodium virgatum Ambr. Tirol. Austr.; dein Hook., 
p. na P. tataricum Bess., et B. petiolare Link, ex Fenzl. Schk. Handb. t. 1., Poit. Turp. 
Mill. Linn. Syst. Mot dig V. S. n. 976., Turp. Diet. Se. Nat. Dicot: Atl. t. 19., Lamk. lll. t. 9. 
"ing APA Tu Cl. 1. Ord. 2, cum tabs., Kniph. Tramp. Herbr. C. 5. Morison Hist. pl. Oxon. 
(9 Flor. Jun. Jul. Fruet. Aug. Sept. In Pyr: Arag., orient. rarum. 
1837 6 ad Mont-Louis diebus 27. Jul. 1837, 20. Jul. 1839, et 10. Aug. 
Sini ervavı m m.° Turbon, ad Organia, a Can Campa de Bagnouls. 
ps quae e prima juventa floret, crescens sub fructuum maturatione, ut 
LEN cjusdem ordinis species facere consueseunt, Fuerunt qui unionem 
ta freie proponerent, eamque aecepere Coss. Germ, Wedd. 
Mb 1 Mas ns) p. 108. (sed non in FI. Par.). Distinetioni specierum 
est: fina + leyer, Moquin » et Fenzl, quorum primus ita effatus 
o. capitatum L. differt glomerulis superioribus aphyllis, et prae- 
pue seminibus t acute carinatis », ls. c. p. 18; cui postremo characteri 
Meye a innixus Moquin speciem sustinuit. De B. petiolare Link dicit 
et ha gs distinguendum (i a virgato) foliis minoribus sub-integerrimis, 
cum B ido hd Patria ejus dicebatur ignota. Est unum et idem 
deii a uri SS., ex Fenzl, apud Ledb. Fl. Ross. 3. p. 706. n. 1., 
anetas (9) B. virgati. B. capitatum distinguebat jan, Clusius, 
ui e i ; ees dise 
M, on designavit sub Atr iplic. sylvestr. baccifer. simile; eui distinetioni 
non idi 1 
adeo attendidit G. Bauhinus, ut Clusium suo loco citaret. 
