118 
SECTIO 2. ORTHOSPORUM Mer. 
Blitum perenne (Brunfels) Cupan. Hrt. Cath., Ray. Syn. 
Brunf. Herb. 1. p. 63., et p. 260. ic. repet. Bl. Bonus Henricus Mey. apud Ledb. Alt. p. 11. Not., 
Koch p. 698. n. 3. Chenopodium Bonus Henricus L. Sp., Bert. 3. p. 24. n. 1.. Gaud. 9. n. 576., DC. 
Dub. p. 397. n. 19.. Willk, Lang. n. 1082., Moris Sard. 3. n. 1028, Ch. Bon. Hnr. La-Peyr. Herb., et 
Ch. urbicum La-Peyr. Herb., s. Î.; Ch. triangulare Dulc., non Forsk. Engl. Bot. v. 15. n. 1033., Curt. 
FI. Lond. ed. Grav. v. 2, t. 27., Schk. Handb. t. 56., Fl, Dan, t. 579., Schrank FI. Monac, t. 382., Bull, 
Hrb. Fr. t. 317., Plenck, Ic. pl. med. T. 2. p. 57. t. 164, Sturm Heft. 74., Fuchs. Hist. st. p. 463., Trag. 
St. h. p. 317., Matth, p. 598., Camer, Epit. p. 368., J. Bauh. Hist. pl. 2. p. 965. f. 2., Dod. Hist. + 
(gall.) p. 385. f. 2., Pempt. p. 651., Lob. Obs. p. 129. f. 2., Icon. t. 256. f. 2., Moris. Hist. pl. Ox. 
2. S. 5. p. 599. t. 30. f. 1. bis. Lapath. 3. Lonicer. Nat. h. crt. 88, A. f. 1., et Atripl. canin. Ejusd. 
ibid, crt. 288. A. fig.a eadem. 
9| Flor. Jun. Jul. Fruct. /Estat. In montanis. 
Legi ad Mont-Louis Jun. 1837., et in valle d'Eynes, die 17, Jun. 
ejusd. anni. Habui a Deville ex Areign. 
Inconsideratam reliquisse hane speciem Dioscoridem, et ego credo; 
neque Sibthorpii sententiam amplexandam esse duco, qui ei retulit 
Atriplicem sylvestrem Anazarbei, Gr. Pr. p. 167. n. 580. 
Primum Lonieeri locum praetervidit G. Bauhinus, ideoque expla- 
nate citavi. 
Morocarpii nomen, pro Blito, cum Ruppio, Adanson, Medichus, Sco- 
poli, Moench non suscepi, quia illud opportune non cadit in iis Blitis, 
in quibus perigonium fere exsuccum est. Quapropter, et considerata 
prima nominis applicatione penes auctores, quos supra citavi, quae 
cadit in Blitis capitato, et virgato tantum, miror Moquin, Chenopod. 
p. 43., hocce nomen ceu Bliti synonymon retulisse, veluti si istud totum 
neotericorum genus designaret, et amplecteret; ut minus attentum eum 
deprehendo in conclamandis Adanson, et Moench de judicio quod Ruppio 
revera debetur; cf. etiam Moq. Sals. in DC. Pr. saepe cit. p. 82.; de- 
nique in eollocandis sub sectione Morocarpii illas praecipue species, quae 
perigonium ferunt exsuccum; graviter ipsum peccavisse Moquin arbitror. 
“ Haec est vera, et genuina Bliti species , Moris l.c. Dolendum tamen 
est quod genus non perbelle concepent. 
x Blitum polymorphum (Fuchs.) Meyer (C. A.) apud Ledeb. Alt. p. 
3h 02; E 
Fuchs. Hist, st. p. 652-4. Fenzl apd. Ledb. Ross. 3. n. 707. n. 3., Bung. Act. hrt. Petropl. 6: 
(1880). p. 406. Bl. rubrum Reichnb. Excurs., Moq. in DC. Pr. 1. s. c. p. 82. n. 9., Koch p. 698. n. 4- 
ic esopodium rubrum L. Sp., Bert. 3. p. 27. n. 3., Gaud. 2. n. 578., et 6. appro, p. 348., Willk. Lang. 
n. 1077., Gren. Godr. Fr. 3. p. 22. Ch. rubr., et Ch. blitoides, DC. Dub. p. 397. ns. 13, 12. Engl, Bot. 
V. 24, n. 1721., Oxyabasis multiflora Kar., Kir., ex Bung. Curt. Fl. Lond. ed. Gravy. V. 2. t. 54. , 
FI. Dan. t, 1149., Fl. Bat. v. 6. t. 441., Dietr. Fl. Boruss. 5. n. 299,, Gaertn. Fr. Sem. pl. p. 360. 
t. 75. t, 6. Engl. Bot. Suppl. v. 3. n. 2247. (crass.) Dod. Hist. pl. (gall.) p. 375., Pempt. p. 616. f. 1., 
Lob. Obs, p. 198. f. 2., Icon. t. 254. f. 2., Lonicer. Nat.. h. crt. 191. D. Faber Strychn. p. 30. 
n. 2. cum icone., Dalech Hist. pl. Lugd. 1. p. 542. f. 2., Fuchs, Icon. ed, 1545. t. 375., J. Bauh. Hist. 
pl. 2. 1. 23. p. 975. f. 12., Moris Hist. pl. Ox. 2. S. 5. p. 604. t, 3l. f. 6. n. 1. 
(©) Flor. Jul. Sept. Fruct. Aug. Oct. 
Legi in Pyr. Catal. maritim. ad Rosas, die 29. Sept. 1853. Accepi 
ex agr. Narbon. lectum au Trou de la Lombardo a Delort. 
Didiei a Fabero, cui vix fidem praestiti, plantam hominibus, et 
rutis noxiam et exitialem esse. Fuchsius eam suibus exitialem dixerat, 
et hominibus. infestam aeque ac Solanum nigrum, de cujus venefica po- 
tentia forte aliquid exageratum est a Ruchero, aliisque. 
Blitum glaucum (Tabernemont. Koch Syn. ed. 1. 
Tabern. Krautb. 2. p. 811., Icon. t. 427. f. 1. Koch, ed. 2., p. 699. n. 5. Chenopodium glaucum 
db Bert. 3. p. 38, n. LM Gaud. 9. n. 584., DC. Dub. p. 396. T Willk. Lang. n. 1079. Ch. glauca 
eyr. Herb. s.l., partim Ch. ambiguum R, Br. Pr. (oblitum a Steud. Nomencl. ed, 2.a non 1. 
