119 
Chenopodium camphorataefolium Pourr. Chl. Narb. n. 321,; Camphorosma acuta L. Am., et Sp.; K- 
suffruuculosa Less., ex Bung. Pallas. Illustr. Cent. p. 17. t. 10. (excl. f. 5., et DJ; Jacq. Austr. 3. p- 
52, t. 294., All. Pedem. 2. n. 2020. t. 38. f. 4., Gmel, Sibir. 3. p. 89, n. 70. t. 18. f. 1. a Led. lil; 
Buxb. Cent. 1. p. 9. t. 15. ex Pall; Fenzelio dub. 
9 Flor. Jul. Sept. Fruct. Sept. Oct. in Pyr. Arag., et orient. utrius- 
que lateris, locis calidioribus. 
Legi in Pyr. or. supra Fontpedrouse, diebus 21. Aug, 1837., et 18, . 
Sept. 1839. Observavi ad Alquezar, in Valle d’ Andorre, al Seo d' Urgel, 
ad Figueras, Rosas, Perpignan, Villefranche. Ut puto, de planta nostra 
Ruseinonensi haee dicta sunt a Meyer, in Observ. ad hane speciem, 
apud Ledebour Fl. Alt. 1. (1829.) p. 414. « Varietas foliis angustioribus, 
cauleque nudis e Gallia, quam commemorat cel. Treviranus in Berlin. Mag. 
d. Ges. naturf. Fr. 1810. p. 148., species distincta esse videtur ». Tlu- 
sione profecto; nam nec planta apud nos est semper glabra, neque stirps 
altaica  variationibus fere iisdem caret, ex ipsius Meyer observatione: 
« Variat superficie villo densissimo subsericea, et villo pauciore vestita, 
subviridi: variat etiam foliis latioribus sublanceolatis, et angustioribus sub- 
filiformibus » l.c. p.413., et videas quoque Fl. Alt. Suppl.cum Bong. (1840) 
n. 270., nec non FI. Ross. s.c. Videndum num validiores extent charac- 
teres ad sustinendam K. saricolam Guss. Pl. Inarim p. 275. t. 13., nam 
ii ab auctore expositi, pro ea separanda a K. prostrata non sufficiunt. 
Cujus est loci Kali hirsuto affinis, Anthyllidis forte aliqua species, 
J. Bauh. Hist. pl. 3. P. 2. 1. 35. p. 703., quam p. 104 accepisse se 
dieit ex agro Romano a Cherlero? Figura offert juniorem plantam. An 
Corispermum hyssopifolium? Ita suspicor; profecto a nostra specie, cui 
retulerunt Haller, Allioni, Gaudin, removenda est. 
In prolatione Halleriana errores irrepserunt penes Gaudin, et penes 
Bertoloni: ita emendanda ea est: Hall. hist. St. Helv. 2. p. 265. n. 1575. * 
(p. err. 1475 *). 
Anthyllis altera Italorum Lob. Obs. p. 221. f. 1., Icon. t. 404. 
f. 1., imitata a Tabernem. le. t. 18. f£. 1., Krtb. p. 57. f. 2., el.° in 
T. 1. Hh. a Dalech. Hist. pl. Lugd. 2. p. 1150. f. 2., a Park. Th. 
p. 568. f. 3., a Ger. h. p.p. 623., a Jonston Arbor. t. 129. f. 1.5 a 
Jaequin, A. 4. p. 34., et ab aliis plurimis allata fuit ad Polyc- 
nemum arvense, sive ad Rovilliam glabram N., una cum Tournefort 
Instit. p. 506. n. 15. (innumer.), et Halleri Helv. n. 1570., quod ego 
semper adversatus sum; vidi dein alios cam afferre ad Camphorosmam 
acutam, sive potius ad Halimocnemidem junipericam C. A. Meyer, quae 
fuit Polycn. erinaceum Pallas, a Roemer Schult Syst. Veg. 3. p. 463. 
n. 5., sed non amplius a Meyer apud Ledeb. Alt. p. 386. n. T. usi- 
tatam. Malimocnemis juniperina hodie est. Nemophyton juniperinum C. A. 
Meyer, Moquin Salsol. in DC. Pr. saep. c. p. 200. n. 1., sed speciei 
prorsus Tataricae, et Rossicae pertinere nequit citatus a Lobelii locus, 
cui neque Camphorosma acuta amplius affertur, quum denique hane 
religaverint inter species non satis notas: (cf. Moq. le. p. 126. n. 5.) 
Lobelianam prolationem adduxerat Pollich., Palat. 3. p. 317. n. 1203., 
ad suam Camph. acutam, quae cadit in Koch. arenariam.. Contendit 
Lamarck (ef. Roem. Sch. Syst. Veget. 3. p. 463. n. 5.) hujus Lobelii 
$ynonymon, eum Dalechampio s.c. p. 1150. ad Passerinam Tragi aeque 
adduci posse, quae sententia illico respuenda se ostendit. Denuo syno- 
nymon adeo controversum me dubium movet, ne eum Koch. prostrata 
melius colligaretur, ut denique in hane sistam sententiam. 
