187 
rationes aliquas a Moquin adductas de praestantia judicii, ab eo dati, 
e quantitate, nec non ab antiquitate synonymorum, quia persuasum 
habeo, hisce in casibus, concedendus foret delectus, iste potins ad 
praestantiora synonyma convertendus; semper mihi est potior qua- 
litas, pondus auctoris, prae quantitate scriptorum, cujuscunque fuerint 
aevi. Supervenit Planchon, asserens in Herbario Linnaei sub nomine 
A. Bliti reperiri A., sive E. sylvestrem, quae Herbariorum auctoritas 
quanti nos faciamus jam in Praefatione professi sumus. 
Blitea et lutea meretrix, Plaut. Truc. Act. 4. Se. 4. v. 1. (Comoed. 
v. 810.), quasi insulsa meretrix ab herbae hujus sapore fatuò dicta 
crederetur; sed ego inutilem cum Nonnio non dieam, quia ipse Plautus 
in Pseudolo, loquitur de Blito ceu de herba, quae adponebatur in 
cibum eum Rumice, Brassica, et Beta, quae porro non inutiles sunt 
plantae: quibusdam vero Blitum capitatum, quod in usum culina- 
rium, forte tunc temporis etiam, colebatur. 
Galliaria scabra (Zannichelli) Nob. 
A. maxim. etc. Zannich. Vnz. (1735.) p. 13. Amarantus retroflexus L. Sp., Kock. p. 691. n. 4., 
Bert. 10. p. 191. n. 5., Gaud, 6. n. 2203.*, Moq. in DC, Pr. 13. S. 9. p. 258. n. 9., Moris Sard, 3. 
n, 1036., Cosson. Pl. nouv, critq. in Ann. Sc. Nat. Paris, Ser. 3. T. 7. (1847.) p. 211., DC. Dub. p 
È 394. n. 5., Willk. Lang. n. 1087. A. retrofl, La-Peyr. Herb., s.l. A. hybridus Gater. Montaub. ; 
riv. Hrb. Rumel., et A. strictus Wahlenb. PL, Bergg., ex Griseb,; A. melancholicus P., et A. san- 
uineus, et A. graecizans?, et A, hybridus, et A. oleraceus Pourr. Herb. Matr.? A. paniculatus Chaix 
erb. ex Timb.; A. curvifolius Spreng. ex Fenzl in in Ledb, Ross. A. chlorostachys Willd., et A, hy- 
bridus L., varts. ex As. Gray Man, Reichnb. Pl. cr. C. 5. t. 475. f. 668., Dietr. Fl. Bor. v. 11. n. 
785., Mut. Fr. 3, p. 100. n. 6, t. 56. bis. f. 493., Willd. Am. p. 33. n. 25. t. 11. f. 21. vix., Le Maout, 
Decsn. Botnq. 1868, p. 449. 1 
(+) Flor. Aug. Sept. Fruct. Oct. 
Legi in Pyr. Cantabr. maritim. ad San Sebastian, die 10. Sept. 
1844.; in Pyr. septr. med. ad Martres, die 27. Aug. 1852.; in Pyr, 
Catal. sub Palau prope Rosas, die 25. Aug. 1860. Caulis striato-sul- 
catus; petiolus canaliculatus; folia eum Koch acuminata dicere nollem, 
sed potius obtusiuscula, cum Gaudin.; inferiora aliquando retusa sunt 
cum setula, quae continuatio nervi medii est; foliorum nervi et venae 
proeminent notanturque puncti crebri; in superiori pagina vero sunt 
sulei facile conspicui.. Flores pentandri; capsulae dehiscentes. Color 
herbae pallidus. Variat simplex, ramosa, ramosissima, erecta, adscen- 
dens, sub-diffusa, statura sesquipedali, tripedali. Willdenowi figura non 
satisfecit luxurie spicarum, et acumine foliorum, ita ut, visu judicata, 
VIX pro mea planta haberetur; attamen A. clorostachys Willd. Am. t. 10. 
f. 19. adhue magis a nostra planta recedit, Haee quoque Gall, scabra 
Americanae originis aexistimatur. Zannichelli, et Seguier (Ver. 1. p. 99. 
n. 2), qui primi de hac specie loquuti sunt, eam falsis prolationibus 
obscurarunt. 
Galliaria patula (Cupan.) Nob. 
Bl. pall. vir. C . Hrt. Cath, p. 30. (excls. syns.). Amarantus patulus Bert. 10, p. 193. n. 6., 
Guss, Sie. Syn. 9. P2 585. "à $ ren: pem yr. 3! p. 4. A. chlorostachys Willk, Lang. n. 1088., 
a P. 309. Add, emend. (excls. Willd., et Moq.). Bert. Comm. de Itin. Neapol. p. 19. t. 2.; Cupan. 
Panph. 1. t. 14., Bonann. t. 78, (ex Gussone). 
(*) Flor. Sept. Oct. Fruet. Oct. Nov.? Parum a mare remota, et rara. 
Ad Narbonne legebat Delort: ad San Sebastian Lange: ego ad San 
Sebastian Gall, scabram legebam, nec alteram animadverti. Sed unde 
provenit haec planta? Nonne ea quidem ex America? 
