188 
Galliaria prostrata (Bellardi) Nob. 
Bellard. apud. Balb. Miscell. bot. 1. p. 44. Amarantus prostratus Bellrd., Koch p. 691. n. 3., 
Bert. 10. p. 190. n. 4., DC. Dub. p. 394.n. 4. A. deflexus Willk. Lang. n. 1093., Gren. Godr. Fr. 3, 
. 3. Euxolus deflexus Raf., Moq. Amar. in DC. Pr. 13. S. 2. p. 275. n. 7., Moris Sard. 3. n. 1040. 
Biitum capitatum La-Peyr. Herb., A. viridis Pourr. Herb. Matr., Albersia prostrata Kunth Ber., Trevis. 
Balb., l.c. t. 10., Reichnb. Pl. er. C. 5. p. 44. t. 473. f. 666. Willd. Am. p. 10. n. 3. t. 10. £ 20, (pl. 
junr.) Mut. Fr. 3. p. 100. n. 4. t. 56. bis f. 421. bis. 
s & pe z DC., Visian et ego. Flor. Aug. Sept. Fruct. Sept. 
et. In calidioribus. 
Legi in Pyr. Catal. supra Figueras ad pagum Vilasagra, die 7. 
Sept. 1846. Habui Vie a Deville. Abundat sub Bilbao ad Oraviaga; 
oceurrit frequentissima per Pyr. orientls: communis quidem est ad 
Toulouse. 
De ejus vita perenni persuasus et ego sum; sed cf. Visiani Dalm. 
P: si d o perennem quoque declarant Grenier, Cosson, Germain, 
aruel, Willkomm. 
Caules striato-angulati, superne sensim magis puberuli, semper pro- 
strati, vix tantisper in apricis racemoso paniculati adscendentes. Folia 
inferiora obtusa, et emarginata, paulatim superne mutantur in acu- 
minata, cum obtusiuseulo fine, et longiusculo mucrone, qui mucro in 
inferioribus et obtusis foliis ideo brevior est. 
: xen ione net cum GG. adscendente apud Gaud. Helv. 
. p. 148. Obs. 1. 
È TM RN penam Balbisio tribuunt botanici omnes, praeter 
e Notrs. Repert. Fl. Ligust. n. 1545.; ipse Balbis Bellardianam de- 
clarat, et observat: “ in horto excolieram........ seminibus a praecl, Bel- 
lardi datis, a pron nomen huic plantae sat apposite tributum est, 
que promde retinendum censui. , Balb, l.c. p. 45. Moquin mecum 
pos Pi (Tolosae wry Douie hane Galliariam prostratam eam- 
esse, quam nomme A. deflexi L. descripsit, et figuravit Will- 
denow ls.e., ubi inspicitur figura, quae refert juniorem plantam, fere 
abortivam ,. desumpta e specimine culto in Hort. bot. Berol. , ubi e 
praecoci frigore anni 1788., completam evolutionem persequi nequivit 
planta. Haneine sententiam ipse Moqui i 
. « am ipse Moquin confirmavit l.s.c. 
: € capitatum La-Peyr. Herb. certo certius hujus est loci, uti 
2n "i eelaravitque jam Bentham Cat. p. 59., et acceperunt Serres, 
dia Toulouse p. T4., Noulet, Fl, bas, sous Pyr. p. 541. n. 2. Inanis 
rres, quem laudavit Mutel Fr. 3. p. 401-2., incassum La-Peyrouse 
excusare conatur, dicens hoc factum, non istius errore, sed aliqua aut 
" Verc aut schedae translatione, Ego vero minime dubito de La- 
e yrouse errore, qui in locis ab illo indicatis, Perafitta, Can Campa 
dex ge = mare mediterran.) copiosam vidi Galliariam prostratam, 
"ingerere as a lL quod in termino Florae pyrenaeae non 
ibidem. prors t sa cis E dene aufugum reperiri poterat, quia 
latio de plantis i est. m quoque, minus probabilis trans- 
xu Pra In capsulis differentibus, longeque classe remotis extan- 
A um quoque est insuper, quod nulla scheda de Amaranto 
ni seta "d eo in toto La-Peyrouse herbario, quam speciem de- 
ie Lem ai i su a Foe (fe ab. AU Piro 
a Supra citatis differentium. 
