191 
Legi in litore Cantabr. ad St. Jean de Luz, die 9. Sept. 1841: in litore 
Catal. ad Rosas, die 24. Aug. 1860. Habui Bayonne a Darracq. Varie- 
tatem macrocladam Boiss. obtinui a Gautier, ex la Sidrière de Leucate. 
Statura pedalis, bipedalis, flores pulchre lilacini, rarissime albi; 
seapus inferne teres, ad paniculam angulosus; folia per marginem non 
semper undulata, ut quidam ea describent; hae variant numero, et 
magnitudine; tum unicum tantum folium adest in planta florente, aliis 
emarcidis, tune plura; et occurrunt individua florida, in quibus nullum 
amplius reperitur folium viride, aliaque in quibus sub eodem tempore 
folia juniora, vix evoluta conspiciuntur: supervacaneum erit dicere pa- 
nieulam variare laxam, et contractam, ramis plus minus fastigiatis, 
floribus coloris plus minus vividi. Legi specimina parva in Cantabria, 
iis similia a Reichenbae evulgatis in Fl. Germ exsice. sub n. 963., 
vel figuratis les. cts. nomine St. pseudo-Limonti, et plenissime assentior 
illis, qui Reichenbachianam stirpem eum bene nota comprehendunt; 
ita ut, reete St. serotina Reichnb. quoque pro altera ejusdem speciei 
forma recipiatur. St. Bahusiensis Fr., seu rariflora Drej., olim Smith 
var. maritimae fuit, sicque Benthamio. Vix mihi persuadere possum, 
species eas esse, de quibus disceptavit Lafont. in Act. Soc, L. Bord. 
T. 27. (1870) p. 152. seq. eum tab. Affinis, sed distincta species, a 
maritima mihi potius videtur St. lanceolata Link Hoffm. Port p. 446. 
t. 78. De S. Gmelini Willd., mihi quidem dubia, cf. Bois. in DC. Pr. 
12. p. 645. n. 35.; Ledb. Fl. Ross. 3. p. 460. n. 10. 
Accepta olim pro Limonio Dioscoridis (4. c, 16.) hodie controversa, 
et non sine ratione. Suscepi ergo Lamarek denominationem, laxam 
quidem, quum maxima pars specierum ad mare reperiatur: vulgatior 
species melius cum Miller vulgaris nuncupata fuit a Moench, qui, in- 
fausto, nomen Limonii, ceu genericum, eum Adanson praetulerunt. 
Statice binervosa (G. E. Smith, nisi Lobelii?) Smith, Hook. et Arn. 
Br. Fl. ed. 8. p. 352. n. 3. 
Engl. Bot. Suppl. 1831. De Lobelio vide infra, et sie de Dillenio, St. Bubanii De Girard in Ann: 
Sc. Nat. Paris, Ser. 3. T. 2, (1844.) p. 326. n. 6. St, occidentalis Lloyd, Loir. infer. (1844.) p. 212. Godr, 
Gren, Fr. 2. p. 742., Boiss. in DC. Pr. 19. p. 648. n. 44., Willk. Lang. n. 1790., ra Man. Br. 
bot, ed. 5. p. 271. n. 4. St. dichotoma olim apud Gallos plures; St. Dodartii b humil., De Girard, antea, 
St. oleaefolia Brébiss, Normand., ed. 1.ae.; St. spathulata Desf., ex Bromf. Wight. p. 409. n. 2., sicq. 
Hook. Br. Fl. ed. 1. Engl. Bot. Suppl. v. 1. n. 2663., 2. Reichnb. PI. cr. C. S. t. 719. f. 961., et 
Icon. C. 27, t. 1142. f, 2., G. E. Sm. Pints. S. Kenth p. 48. cum fig.a 2. t. 2. (cord.). 
% Flor. Jul. Aug. Fruet. Sept. Oct. In littore Cantabr. 
. Legi ad Biaritz, die 28, Aug. 1841.; in Cantabr. merid. sub Al- 
gortha, die 30. Jul. 1857. 
Ex Artiaga, prope Mundaca vidi lectam a Mieg. se 
St. lanceolata Reichnb. (non Link. Hoffm.) bene, ut ego quidem 
credo, a Boissier eum nostra conjuneta est; unde suam habuerit non 
dieit Reichenbaeh, hine mihi suspicio inest, delineavisse eum plantam 
cultam Babingt., Primit. Fl. Sarn. p. TT., St. binervosam habere pro 
St. spathulata Desf.,'itemque eam judicare Bromf. Vect. p. 409., quam 
sententiam, visa planta regionis atlantieae in Herb. Mus. Paris., longe 
abest quin confirmem, vidique dein relietam fuisse ab ipso Babington. 
mitas potius multa ei inest cum St. globulariaefolia Desf., cujus num 
varietas foret, primo intuitu, suspieaverat nobilis De Girard; qui mox 
Pro peculiari specie mecum recognita, candide mihi eam, botanicoram 
more, consecravit, : 
