192 
Eodem anno speciem evulgarunt De Girard, et Lloyd. Jam ab 
anno 1841., ego pro peculiari specie agnoveram (longe diversa a Sf. 
dichotoma, pro qua generatim sumebatur), de re disserens cum optimo 
De Girard. Eheu nimis cito praematura morte erepto filiis, amieis, 
Seientiae! Interim Lloyd de planta De Girard consulere, qui sueta 
gratia, et comitate ei respondit, se illam mecum habere pro peculiari, 
et non deseripta specie: clarissimi viri sententia fretus Lloyd, eam 
sollicite sub novo nomine evulgavit. Ita prodiit St. occidentalis, auxilio 
meo, et De Girard, nulla nostrum mentione apud Lloyd, qui deficiente 
auxilio nostro, praesertim vero expertissimi de Plumbagineis De Girard, 
eujus ordinis amplissimam et bene elaboratam illustrationem parabat, 
quis devinare posset quo nomine, quibus mendis cam evulgavisset Lloyd? 
Manebant Lloyd litterae cum Mnser. Girardianis et cum generosi viri 
supelleetile botanica, in Musaeo Acad. Scient. Monspel. 
Limonium medium anglicum Lobel. Il. p. 90., et ex hoe Parkins. 
Theatr. p. 1236., sin. ie., hie loci confirmatum est? Dubia est quoque 
Dillenii prolatio (in Ray Lyn. ed. 3- p. 202. n. 2.) a Smith relata, 
eo quod ille alienum Gerardi (J.) locum invocat. 
Statice lychnidifolia (Tournef.)) De Girard nouv. Stat. Fr. 
Limon. Lychnid, coronar. folio V. Lusitan Tournef. Herbar., ex De Girard, Tournf. El. botq. 
» 284. 13. De Gir. Descr, St. nouv. Fr. (1842.) p. 1. tab, n. 3. £ A., et in Ann. Sc. Nat Paris Ser. 
+ T. 17. p. 18. t. 2, A. Godr. Gr. Fr. 2. p. 741., Willk. Lane, n. 2194. St. auriculae ursi folia Pourr, 
Chl. Narb. n. 1123. St. auriculaefolia Benth. Cat., et quorund. Herbar, 
% Flor. Jun. Jul. Fruet. Jul. Aug. In litore Atax., et orient. 
Legi speeimen junius ad Escala Pyr. Catal. die 25. Jun. 1851., 
florifer, in insula Ste Lucie contra la Nouvelle, die 27. Jun. 1819. 
Habui a Delort ex Ste Lucie, et a De Girard quoque. 
Beatus De Girard, eum Tournefortii Herbario, citavit adhue Tour- 
nefort Inst. p. 342., ubi illa phrasis Herbarii desideratur. Ex operibus 
Tournefortianis locus adducendus apparet Limonium Lusitan. Auricu- 
lae’ Ursifolio Elém. botq. (1694.) p. 284. n. 18. (innumer.) Inst. R. hrb. 
p. 542. Clare patet ex Tournefortio suam denominationem sumpsisse 
Pourret, qui unicum huc reducendum Tournefortii locum probe citavit. 
Sed locus Inst. r. herb. a De Girard citatus nos traheret ad Limon. 
kis villos. foliis Lusit. Pluk Almgn. Bot. p. 221., relatum a Van- 
elli (Virid. ed, Veron, p- 56), sed meo sensu expungendum. Difficile 
Limon. Lychnid, coronar. foliis Virid. Lusit. Video Limon. Saponar. 
fol. violae, Cupan. Panph. 2. t. 155. adduci ad St. doudlonam quM 
toe St. auriculaefoliam Pr.) a Guss. Syn. p. 367. n. 4. Alioquin 
KSENA E n similitudinem de nostra planta cum St. globula- 
dui e Port. p. 445. t, 77, Grisley synonymon nullum ei ad- 
T ou nM quaedam Matthioli figura, Comm. c. p. 980, ed. 
p. 791 P. d A ba Compend, p. 647., imitata a Camer. Epit 
laret em pr "gura nullum usum fecit Bertoloni, veluti si postu- 
ined d pra Prades sub hac nostra specie. Significate mihi locum 
sali. Sa m, ab hac specie firmiter dejicere possim. Moris injecit 
marit. (serot.) a qua fugit spieis densis. 
