194 
ts. sterbs. ad terr. strats.). Icon C. 27. t. 1143. f. 2., Ten. Nap. 2. p. 350. t. 223. f. 2., Zannich.. 
€ p. 165. t. 232. laxa. M Op. bot. ed. a Schmied. tab. aen. 18. f. 158. vix dubit. queo; Pen, 
Lob. Advers. p. 123., Lob. Ic. t. 295. f. 2., Ger. J. Herb. l. (edit. Johns.) p. 411. f. exter. 
9, Flor. Jul. Aug. Fruct. Sept. in maritim. Pyr. or., inque salsis 
Pyr. Arag. 
Legi in Pyr. or. inter Bagnouls et Port-Vendres, 1. d. Cap de Costa- 
dour, die T. Sept. 1845, dein in marit. Catal. ad Fosas, diebus 24. Aug. 
1846., et 28. Sept. 1853. Habui ex St.e Lucie (ad Narbonne) a Delile. 
Observavi prope Ayerbe l. d. Monzoraval. Ad plantam pumilam affe- 
runtur Sfat. gracilis, parviflora, et pygmaea Lin. St. oleaefolia Scopoli 
evidenter aliena planta est, quamvis iste dicat accepisse se specimina 
a Pourret eum hoe nomine, et habeamus auctores, qui de identitate 
Pourretianae speciei cum St. virgata nos certiores faciant. Semina ab 
Allioni ad Scopolium missa proveniebant forte e Corsica, aut ex Sar- 
dinia, ubi viget St. Scopoliana; cf. Scop. Del. Fl. Faun. Insubr. 1. 
p. 25., eujus historiam iste dedit e plantis sibi in horto Ticinensi enatis. 
Pourreti plantam authenticam habuisse se dicit DC. Fr. 3. n. 2326; 
eam se vidisse in Herb. Linn. fil. testatur Sm. Gr. Pr. n. 735. Verum 
de specie nihil ipse evulgavit Pourret. Barrelieri locum, Obs. p. 65. 
n. 689. t. 790., qui quoque epithetum Oleaefoliae suae plantae imposuit, 
confirment, aut respuant ii, qui plantam ad Farancon Castillae novae 
viderint. Mihi prolatio haec potius hie loci derelinquenda videtur; Boissier 
in DC. Pr. 12. p. 651. n. 50., ut Bertoloni It. 3.'p. 518. n. 8., eam 
ad St. globularifoliam attulerunt, quam ego potius St. dichotomae subi- 
gerem. Num Penae Lobelii phrasis innotuerit Pourret * Parv. Limon. 
narbon. oleaefol. , non liquet, ut tute pronuneiari possit ipsum ab illis, 
quorum alter conterraneus eum eo erat, nomen specificum suscepisse. 
Limon. flagells. foenicules. Bocce. Mus. p. 143. t. 103. f. infer., a Ber- 
toloni ad St. suam Scopolianam adductum, ad St. hane virgatum ego 
potius afferre malim. 
Statice duriuscula De Girard! 
De Gir., Ann. Se. Nat. Paris, Ser. 3. T. 2 Ra or. 49. p. 652 
n. 52., Godr. Gren. > RA) a (1844.) p. 327. n. 8., Boiss. in DC. Pr. 12, p. 092. 
St, laeta Meri i du p. 745., Willk. Lang. n. 2184. St, globulariaefolia b Bert. 3. p. 519. n. 8. 
. 802., videtur varietas. St. echioides La-Peyr. Herb. St. Legrandi Timb., 
Gant., cum synon. St. narbonensis I 3 ri : : 5 9 
f. 293., Mut. Fr. 3, p. 89. n. d & e bolas Willdenowiana Reichnb. Pl. cr. C. 2. p. 55. t. 163. 
. 9j Flor. Jul. Aug. Fruct. In littor. Atax. ad St. Lucie 
prius detecta a Xatart et Rugel.. 
de I ccepi a rad ex Ste Lucie; ex littore de la Palme ad la Gare 
De Gi d di autier. In scheda Delort stat haec observatio: * Notre ami 
id poe € Qi cette plante de celle de Cette, qui est le type de 
a sti a. n Quidquid fuerit, aut hae differentiae non existunt, 
nos n pereepit Godron; certo non percepit Delile, qui plantas ad 
? Spontaneas attente perquisivit, perpendit, mihique demonstravit. 
Quoad Morisi locum, ; : St, 
in ambiguo fui, . » inter hane speciem, et St. cuspidatam Delort., 
Statice depressa N. 
% Flor. Sept. Fruct. In Pyr. Arag., solo salso. 
Legi prope Huesca, ad Loreto, diebus 11. Jun., et 27. Sept. 1850. 
