197 
finior adhue typo speciei, quae St. caspia Willd. En. M. a Bieb., Ledeb. 
Fl. Ross. 3. p. 459. n. T., strictius cujus figuram inspicimas in Gmelin 
FI. Sibir. 2, t. 89. f. 2. (inter), et ita, ut vix ab ea sejungeres. 
Statice echioides (Richer de Belleval.) L. Sp., nee Syst., nec Herb. 
Rich. de Bellev. Figur. pl., ez Gilibert. D»monstrs. botqs. p. 49. n. 142. (ex Cette) cum tab, 
Bert. 3. p. 524, n. 15., et 8. p. 640., Moris Sard. 3. n. 797., DG. Dub. p. 389. n. 12., Willk. Lang. 
n. 2175. St. Avei De Notrs. Prosp. Fl. Ligur est planta grandior, ex Bert. Gouan Fl. Monsp. p. 22. 
t. 2. f. 4., Flor. Graec. Sibth. C. 3. p. 92. t. 299., Mut. Fr. 3. p. 89. n. 15. t. 56. f. 416., Reichnb. 
Pl. cr, C. 2. t. 162. f. 292., et Icon. C. 27. t. 1147 f. 2. Magnol Bot. Monspel. p. 157., p. 156. 
©), *9 Flor. Jun, Jul. Fruet. Aug. Per region. mediterr. cum Olea, 
saepius vero ad mare. 
Legi in Pyr. Arag. sub Huesca, ad Pebredo, die 21. Jun. 1850. 
Vidi ad Cadaques, Rosas, Escala. Figurae Barrelieri, Limon. Icon. t. 805., 
Obs. p. 66. n. 691., et t. 806., Obs. n. 690. mihi dubiae sunt, quia 
plantas absque flores fingunt, nec foliorum figura omnino placet. At- 
tamen harum secunda a Godr. Gr. Fr. 2. p. 150. citata, minus refragatur. 
Statice diffusa Pourret! 
Chlor. Narb, n. 1124. DC. Dub. p. 389. n. 14. Godr. Gr. Fr. 2. p. 752.: Willk. Lang. 2172. Lamk. 
Ill. t. 219. f. 3., Mut. Ff. 3. p. 90. n. 20. t. 56. bis. f. 442. 
% Flor. Jun. Jul. Fruet. Aug. In marit. Atax. 
Legi ad St.e Lucie, prope Narbonne, die 18. Jun. 1839. 
Statice setigera (Grisley) Nob. 
Limon. ferulac. fol. non descript. Grisl. Virid. Lusit. p. 56. (ed. Ver.). St. ferulacea L. Sp. Bert, 
3. p. 531. n. 21., DC. Dub. p. 389. n, 13., Willk. Lang. n. 2171. Reichnb. Icon. C. 97. t. 1147. f. 1., Mut. 
d 3. p. 90. n. 19. t. 56, bis f. 421. Pluk; Phyt. t. 28, f. 3, 4., Moris Hist. pl. Oxon. S. 15. t. 1. 
SD n. 29. 
% Flor, Jun. Jul. Fruct. Aug. In Pyr. Atax. orient., ad maris litus. 
Legi ad St.e Lucie, die 18. Jun. 1839., ad Rosas, die 24. Aug. 1846. 
Observavi ad la Nouvelle, ad la Franqui pris Leucate. Inconside- 
rate dixerat La-Grand (Bull. Soc. botq. Fr. T. 16. (1869.) p. 388.) usque 
adhuc (14. Nov. 1869.) notam tantum ex Ins. Ste Lucie. 
Flores rubri sunt eosque perperam, eum Linnaeo, Sp. pl, et as- 
seclis, Poiret Dict. 7. p. 408. n. 36., Brot. Lusit. p. 490. n. 9., Loisel, 
Gal. ed. 2. p. 226. n. 18., luteos eos dixerunt; uti corollas luteas, contra 
veritatem, descripsit Bertoloni l.c. 
Quis, botanieis exceptis, crederet speciem ferulaceam dictam a folio 
Jerulaceo, dum folia nulla ei reapse sint. Profecto, inspecta planta, non 
antiquorum libris (Grisley, Morison, Tournefort), unusquisque nomen 
St. aphyllae sibi expectavisset, nunquam, pro certo Linnaeanum illud, 
quod insidet errori de habendis pro foliis ramulis caulinis. Ego setigeram 
nuneupavi speciem e charactere in caulis squamis, bracteisve reperiendo. 
Armeria Willd. Genus, si mavis, sed paueis debilibusque fultum 
characteribus; sustentatur habitu, faeieque reapse a Statice differentibus. 
Capitula in Armeria, generatim, ante anthesim pendula, sub ea pa- 
tentia, fructificante planta erecta. Flores generatim sub-albidi, aut earnei, 
Videntur mihi saturatiores fieri praesertim in plantis regionum editio- 
rum, quamvis nec albi deerint in alpinis, neque rosei in maritimis, 
Reapse de hoe multum tribuendum est naturae soli. à 
Nomen genericum quidem vix bonum a floristis gallicis applicitur 
plantis Ordinum differentium. 
