206 
Locum Brunfelsii varietatem P. mediae consideravit Moretti, inter 
quam revera ambigit. Hac herba efficaciter utuntur incolae Vallis 
d'Aure, Pyr. septr., eontra febres intermittentes: cf. Berg. Mat. 
Med. p. 10. 
Plantago victorialis (Columna) Poir. Dict. 
Column. Eephr. p. 260. p. 259. fig. exter. Koch. p. 687. n. 6., Bert. 2. p. 160 n. 6., et. 3. p. 595., 
Loisel. Gall. ed, 2. p. 98. n. 5., DC. Dub. p. 392. n. 15. P. hirsuta Gilib, PI. Lith. illustr. p. 4. n. 17., 
Exerc. phyt. p. 29. n. 42., aliter eam judicare nequeo P. argentea Chaix apud Vill., et in Herb., ex Timb.; 
P. Gerardi Pourr. Chl. Narb. n. 880. , P. lanceolata var., ex Facch, Ambr., Tirol. austr. P. capitata 
Bert. It., a Deesn. citata, non exstat. Jordan. Obs. pl. nouvs. critiqs. fragm. 3. p. 329. t. 10. f. E. 
Reichnb. Icon, C. 27. t. 1129, f. 5., Gerard Gallo-Prov, p. 333. n. 4. t. 12., Moris Hist. pl. Oxon. 3. 
S. 8. p. 260. n. 91. t. 16. f. 6. 
Ə, Flor. Jul. Aug. Fruct. Aug. Sept. In editis Pyr. medior. 
Legi in Pyr. aurig. m.° Artunan sub le Llaurenti, die 6. Aug. 1843. 
Habui a Deville ex Arreau. | 
Nostra speeimina parcius pilosa sunt, subjecta auctorum deserip- 
tionibus. Et ego vereor ne haee putata species altera sit insignis va- 
rietas Pl. lanceolatae alpestris cf. Fl. Tir. 2. p. 358. Excludo eum 
Bertoloni PI. sericeam W. Kit.; nee eum Koch, et Decaisne (in DC. 
Pr. 13. p. 715. n. 111.) relinquo ad nostram stirpem; sed neque mihi 
placet P. capitata Ten. Nap. 3. p. 150. t. 112. f. 1.; quae tamen a Ber- 
toloni eitatur, et a Decaisne suscipitur. 
Hancine speciem a quibusdam in Pyrenaeis susceptam fuisse pro 
P. montana Lamk., vel atrata Hoppe suspicor; hominem citaverim, 
nisi mos ei fuisset ab una determinationem plantarum suscipere, de- 
scriptione autem compingere quo modo e libris ad manus, nil notabilis . 
educens e plantis eoram extantibus. Sed sunt inter eos qui P. mon- 
tanam indicant in Pyrenaeis, Godron cum Grenier Fr. 2. p. 730., 
loeo Castanesa, qui in Pyr. Aragonensibus, neque Gallicis, deget, ubi 
ego per plures dies commoratus speciem hane, infauste, si verum est 
quod ea ibidem proveniat, non percepi. i 
Plantago monosperma Pourret! Chl. Narb. n. 884. 
Herb. Matr. asserv. Pourr, Mém. Acad Toulouse T. 3. 1788 325., et cf. nostras Litter. ad 
Meer gis f. r., 1839. p. 4, Willk. Lang. 2. n, 2124. P. argentea Tak. Ill. DC. Dub. p. 392. n. 16., 
Wilki p. 163. in Obs. ad P. sericeam W. Kit.; P. nivalis Boiss. Voy. botq. Esp. p. 533. n, 1412., 
js vang, 2. n. 2125, P. argentea La-Peyr. Hrb., P. sericea Benth. Cat., P. lanata Lagasc. Anal. Cienc. 
Nat. Boiss. l.c. t. 156. nim. artific., Jordan. O ; s LO LR 
anat. opt., Reichnb. Icon. C. 97. [ Tia ed bs. pl. rar. nouv. fragm. 3. p. 234. t. 10. f. C. 
. 0. 
. 9 Flor. Maj. Jul. Fruct. Aug. In Pyr. med., orient. editissimis' 
in hisce postremis frequentior. i 
Legi in Pyr. Catal. supra Urr vertice montis Bell-Lloch, die 10 
Maj. 1861.; in m.* Cambresdazes die 10. Jul. 1839., et 23. Jul. 1836.; 
in Valle d'Eynes, die 17. Jun. 1837. Habui a Deville, e Camp vieil? 
Observavi in m.* Turbon (Arag.) ad summit. ms. Pondis supra Casta- 
nesa, au Port de Venasques, supra Setcasas, in m.* Llaurenti. 
: Oceurrit major, minor, foliorum -latitudine varia, et quum in luxu- 
riantibus individuis tomentum distendatur, tune folia retoso-argenteam 
superficiem illam dimittant, fiunt sub-cinerea: et si nuditas major, vi- 
ridia quidem, et senio obscura. : 
de Pourretianum erit certe praeferendum, quod si agnovisset, 
cafe PI "a erat noscere, tune novum non edidisset Boissier l.c., 
Wat Hus ‘s specimina visa in Herbar. Ital. centr., ex la Sierra 
Neva Ispaniae, identitatem eorum cum Pyrenaeis mihi ostenderunt. 
