210 
eidis, rigidis, fere pungentibus, latis, angustissimis, integris, dentatis 
carinatis, canaliculatis, et facie omnino plana; rectis, recurvatis, 3-5- 
nerviis, per marginem plus minus manifeste diaphanis, glabris, ciliatis, 
pilosis; spica longa, cylindracea, vel brevia, ovata; et bracteae quidem 
angustiores, acutioresve interdum, ut et margine scarioso plus minus 
manifesto praeditae, Caeterum cf. Bert. l.e., Visian. Dalm. 2. p.4. n. 513. 
Obvia saepe fuit in litore Cantabrico planta major, erassa, foliis 
evidenter eanalieulatis, ac denticulatis; et quum varietatem foliis la- 
tissimis carnosis, subintegris, legerim ad Algortha, suspicatus sum me 
habere prae manibus P. carnosam Lamk. 
P. capitellatam La-Peyr., quae P. subulatae Plur. Auctor. respondet, 
evidenter in serpentinam transientem observavi supra Collioure, et evi- 
dentissime adhuc ad Quintillan Pyr. Corbar., 9. Jun. 1852. Varietates 
quae P. carinata Koch, et P. graminea Gallor., montanae ocyus oc- 
currunt in Pyrenaeis. Varietas illa quae P. alpina Nonnullr. in editio- 
ribus potius reperitur, et ea est quam graminifoliam dicere voluisset 
Pourret, ut videre est in scheda, illius manu exarata, adposita speci- 
mini extante in La-Peyr. Herb.; et plantam graminifoliam dixerat, 
quia de identitate eum Linnaeana P. alpina non erat persuasus Pourret. 
Volunt tamen Facchini, et Ambrosi, Pl. Tir. austr. 2. p. 296. n. 149; 
et p. 358., reapse eam peculiarem non esse speciem, quae res quum 
nobis non satis conspecta fuerit, eam in medio relinquemus. 
, In Pyr. septr. mediis, sub le Port de la Picade, loco spongioso 
i 15. Aug. 1838.) observabam Plantaginem quamdam, enatam cum 
ofieldia calyculata , Carice Davalliana Sm., et C. curta, in qua folia 
mollia, eum scapo pubescenti incana habebantur, ita ut facie appro- 
se ede P. albicantem; lusus iste, ut puto, respondet P. incanae Ramd. 
ORT p. ai n. 10., ceu statum P. alpinae habitam a Godr. 
T. PT. 2. p. (24, Videtur mihi hujuscemodi plantam aecedere P. ma- 
ritimae b Anderson apud Hook. Fl. Lond. V. 5. n. 6. Et adeo illi pro- 
qi di Far 4 bum Thumb. FI. Cap., Jaeq. Hrt. Schoenbr. 
Ede Dn ' Ut mihi sese aequa offieiat alicujus sententia, haneine 
var arietatem P. angustifoliae declarantis. P. squamata Fl. Fridric. 
ua prie i ae t. 691., a Spreng. Syst. Veg. p. 436. n. 42. 
Fue AS i fo tam, ibidemve confirmata ab Hooker apud Curt. 
FI. of Shell. , iT „n proprium rediit locum P, setacea Edmondston, 
Pi solito De a “ae inter lusus P. angustifoliae seponenda videtur. 
erc a oem ab angustifolia differre recte dixisse M. a Bieb., 
ME © Pe HU, ut Thouin in nota ad edit. gallic., mecum facile 
puto, ex ineliti Rossici descriptione. Servat tamen eam Sprengel l.c. 
p.45» ast illam dejectat Ledebour, Fl. Alt. p. 148. n. 8., et in FI, Ross. 
i" seis NR P. Ponti Murith., Guid. bot. Valais (1810.) p. 85, - 
eam iiie, i d Viel ejusdem semper speciei; Systematieorum quidam 
13. P. 1 etatem incanam P. alpinae cf. Decaisn. in DC. Pr. 
|. P- 731. n. 183.; sed cf. eti i H l 
404. Ob : ; . etiam Rapin apud Gaud. Helv. p. 
U: S., videasque Fuss, Trans. n 2463. d qui ‘jetatem ma- 
riümae facit. P. juncoides I, k. IIl. « Sagan > 
stifolide e Bois. ^ pcd amk. IU. declarata jam fuit varietas P. angu- 
Fl.2.-9-939. n, 1°! ujus confirmata est speciei ab Hook. fil. Antaret. 
P. M . de x 2 
i Fa rig dg angustifolia consociare statuerant Scopoli Carn., 
"Prora 146, Et P, marinam Ger., Ray Syn. p. 315. 
