211 
n. 7. relatam ad PI. Loeflingii suam a Linnaeo, Sp. pl. p. 166. n. 15., 
quamvis de Patria Angliam praetermiserit, ad P. angustifoliam per- 
tinere sustinuit Asso, Arag. Mant. (1781.) p. 161. n. 1066., quod dein 
confimarunt Smith Fl. Brit. 1, (1800.) p. 184. n. 4., Engl. Bot. n. 175., 
saltem quoad Ray et Hudsoni plantam. Sunt tamen, qui P. Loeflingii L., 
ne istud ceu speciem confirment (ut denique Sm. Engl. Fl. 1. p. 216.), 
P. Coronopo affiniorem, quod non videtur actum sine ratione: P. Loe- 
flingii latam descriptionem habes etiam apud Bossu Voyag. ed. an- 
glic.a Forster (1771.) T. 2. p. 111-3. Num. P. subulata L. sit revera 
distineta species, aut angustifoliae varietas asserere, vel denegare ne- 
quiverim, quia inter tot lusus a me observatos folia in viva planta so- 
lemniter triquetra, ut de illa praedicatur, nunquam reperire datum 
est, In formis ei similibus vidi semper folia superne canaliculata, in- 
ferne convexa. Revera, dantur inter P/antagineas hujuscemodi folia 
exaete triquetra? Interim observo; quod nonnullae formae P. angusti- 
foliae ad Port- Vendres lectae admodum similes sunt Coronopo maritimo 
Rainaudetii, J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 31. p. 511., laudato ad P. subu- 
latam et ita, ut reperiatur P. pungens La-Peyr. relata adhue, ex Mer- 
tens et Koch, ad P. subulatam a Godr. Gr. Fr. 2. p. 125., sub qua, 
pro certo, expungi debet, donee P. subulata favente Visiani l.c., ma- 
nebit in specie: reapse hujus stirpis legittimitatem quidam dubiam ha- 
buerunt Bert It. 2. p. 112., Barnéaud Monogr. Plant. p. 23. n. 41., 
alii eam propulsant: ef. Asch., Kantiz Pl. orien. (1877.) n. 765. Hujus 
P. subulatae sunt adhuc qui velint Pen. Lob. Adv. p. 187., Icon, t. 
438. f. 2, et Lob. Obs. p. 210. f. 2., Icon t. 439. f. 2., quae mihi 
P. angustifoliae quidem sunt formae, quamvis harum figurarum primam 
ad suam plantam evocaverit etiam J. Bauhinus. 
Figurae Reichenbach 1088-90. s.c. referunt P. Weldenii, speciem 
Dalmaticam declaratam: vides plantam annuam tenellam, exilem, 3-4 
pollicarem, quae faciem habet P. angustifoliae primo vitae suae anno 
florenti. Visiani Dalm. 2. n. 512. eam enumerat pone P. pilosam. Do- 
donaeum nomenelatorem suscepi, quia primus sat apte, et absque er- 
rore specifico nomine hane speciem decoravit. Parum interest, si p. 109, 
sub nomine Serpentinae Matthioli, reportavit, ex hoc, figuram illius 
formae, quae P. carinatae Auctorum respondet, quum clare et aperte 
de sua P. angustifolia dixerit Dodonaeus: « nec videtur haec dissimilis 
Serpentariis »; insuper ipse unicam novit, et, ut ita dicam, defendidit 
speciem, alteram fide Matthioli tantummodo retulit, et, ut appareat, 
vix de ea persuasus. Caeterum, quomodo maritima serie dici potest 
species per Helvetiam late diffusa? A ; 
Interim observo. Quae est ista proprietas polymorphiae in nonnullis 
speeiebus plantarum tam solemnis, quae aliis congeneribus, et affinibus 
aeque non conceditur? Cur P. pilosa Pourr. non ita ut sua affinis P. 
angustifolia ludit? An quia illa annua est? Sed plura sunt Naturae my- 
steria, quae observare licet, explieare autem non datur! 
SECTIO 2.* CORONOPUS Tourxer. 
Plantago Coronopus (Theophr. Dioscor., Plin.) L. Sp. 
Theophr. 1. 7. c. 9., Dioscor. l. 2. e. 157., Plin. Nat. h. I. 2. c. 16. vel 59., et 1. 2. c. 19. vel. 
24, Koch p. 689, n. 14., Bert. 2. p. 174. n. 15., partim? Moris Sard. 3. n. 810., De Notrs. Lu Clg 
Ligust. n. 1538, DC. Dub. p. 390. n. 1., Willk. Lang n. 2142. La-Peyr. Hrb., P, stellaris Salisb. Pr., 
