214 
Ord. 26. PRIMULACEAE Ventent. 
Tribus 1° PRIMULEAE Endl. 
Sub-Trib. ARETIEAE (Endl.) N. 
Inter characteres de hoc Ordine datos a Koch (Syn. ed. 1. p. 580., 
ed. 2. p. 666.) reperiuntur semina peltata dicta; quod absolute dici 
nequit, renuente Hottonia. 
Aretia (Toumef.) Haller. Difficile est dictu, quae planta fuerit 
Androsaces Dioscoridis, 1. 3. c. 140., viri scutum, pro qua diversi di- 
versas interpretarunt species plantarum, aut zoophytorum marinorum. 
Hoc pro certo haberi potest, ei nullam fuisse affinitatem. cum plantis, 
quae hodie, ducibus Matthioli, et Tournefort, tale nomen sibi tulerunt. 
Quapropter hae relicta generis denominatione, ex quo de unione Aretiae 
cum neotericorum Androsace (cf. etiam Duby Mém. Famill. Primulac. 
1844. p. 35-6.) plane persuasus sum, nomen genericum Aretiae cum 
Haller, Enumer. p. 485. suscipio ab Aretio Benedicto Helveto, Graecae 
et Hebraicae linguae in Schola Bernensi Professore, alpinarum stirpium 
indagatore solerti (montium Stochornii, et Nessii in Cordi Valerii, edit. 
Gesneriana 1561. crt. 232-5.), de quo magnus Gesnerus scripsit: « Solum, 
ferme esse Aretium, a quo in stirpium studio postremo aliquid. proficere 
posset » Epist. med. (ad Aret.) ex edit. Froch, 1577. ert. 116. b., ali- 
bique etiam de eo effatus. Androsacen Tournefortii in Amadeam muta- 
verat Adanson, Famill. PI, 2. p. 230., sed duo admisit genera, hunc et 
Aretiam. Unionis laudatae fautor fuit etiam Schrank, quem cf. Prim. 
Fl. Salisb. p. 62. Ego ete., et p. 65. Obs. 2.2 
SECTIO 1.» EURATIA N. 
` Aretia imbricata (Lamarck.) Bert. It. 
Lamk. Fr. 2. (1778.) p. 258. n. 8. (excl. I 59. 1i i 
A .) p. 253. n. 8. - L. Syn.o) Bert. It. 2. p. 359. lin. 2-4. in Obs. ad Ar. 
ber cured Androsace imbricata Lamk, Dict. 4. (1388). 162. n. 7. lec. Hall., et L. syns.); Koch. 
isli melios, ex Timb. Gaertn. Fr. Sem. pl. 3. (1805.) p. 107. t. 198. f. 4. fr. sem. (ex Pyre- 
a Flor. Jun. Jul. Fruct. Jul. Aug. In editior., Pyr. medior. orient. 
1897 È in Pyr. or. m.* Cambresdazes ad Vallem d'Eynes, die 2. Jul. 
. Habui a Deville ex le Port de Venasque, ubi ipse vidi; et ex 
mer qu superat La-Peyrouse limitem (h. abr. Pyr. p. 92. n. 2.) 
Eee servabat defunetus amieus in scheda hic adposita. Habui ex le 
nigou a Coder, a Timbal ex Ze Roc blanc du Llaurenti. Observavi 
au De Carlit. 
e ra ciei (Ocimi minimi (Pen. Lob.) L.), sed faciem stirpis 
Oxo. 8 in ^ C dried ui, quae inspieitur. in Hist. pl. 
4.04, nec tam correcta verba fecit Bertoloni de hae specie loquutus 
eu Fus sig de qua nomen Ar, multiflorae Vandelli (1771) orat 
p ndum. Miror Roemer, qui iterum Vandelli opusculum edendum 
