215 
curavit, ubi de Ar. multiflora dietam est, (Fases. plntr., Roem. Script. 
pl. Hispan., Lusit., Brasil, 1796. p. 53.), dein, Schultesio adjuvante 
(im Syst. Veget. V. 4. 1819.), ne minime quidem de ea planta men- 
tionem fecisse. Hoe est compilatorum, non amplius scire quod egerint. 
Synonyma La-Peyrousiana supra allata jam edideram in Litter. ad 
Vieusseux, 7. Maj. 1839. p. 5. Tradam sequentes notas ex attenta de 
struetura plantae indagatione. Folia non sunt verticillata (uti quidam 
ea deseripserunt) sed spiraliter disposita; suntque basi glabra, superne 
gradatim magis tomentosa, seilicet majori induta tomento, ubi ab aere, 
et a luce magis afficiuntur. Flores breviter, sed manifeste pedunculati, 
axillares, non terminales, neque in rosularum centro, uti quidam prae- 
diearunt, qui suspicionem movent, habuisse se pro foliorum rosulas ca- 
lyeis lacinias. Corollae albae, fauce, dum juniore Inteo-viridi, seniore 
luteo-aurantiaca; et corollae limbus planus, patentissimus; ergo minus 
probanda est Lamarek figura, in qua corollae limbus aliter reprehe- 
sentatur. Tota planta cinereo-tomentosa, nee argentea, tomento stellato, 
aut simpliciori; occurrit inter fissuras marmoreas, locis praeruptis, con- 
fragrosis, ubi sese spectanda praebet caespitibus suis pulvinatis, dum 
floribus onusta est pulcherrima; Sunt nonnullae plantae e Compositarum 
Ordine, quae faciem similem Eutretiis portendunt, in quibus, revera, 
de more Ordinis, flores terminales sunt; exemplo sint Helichrysum fri- 
gidum Willd. Sp., Xer. Labillard. Syr. rars. Dec. 2. p. 9. t. 4.5. Raoulia 
australis Hook. fil. (Raoul, Choix pl. Nouv. Zeland. 1846. p. 20. t. 15.); 
Ceratella rosulata Hook. fil., Pterygopappus Laurencii Hook. fil, aliae- 
que de quibus potior dicendi opportunitas erit pone Astragalum. 
A. imbricata Weber Alp. Pflanz. 4. t. 832. diversa est a nostra 
offerens plantam laxam, foliis viridibus nec cineraceis praeditam, florum 
pedunculis longissimis, Ar. tomentosa (Schleich.) Nob. dicenda! 
Aretia pyrenaea (La-Peyrouse) Loisel. 
La-Peyr. ab anno 1774., ut infra fasa dilucidatur. Loisel. Gall. ed 2. p. 158. n. 7. Androsace dia- 
pente La-Peyr. Hist. abr. pl. Py.. p. 93. n. 5., et Suppl. p. 34.; Herbar. Andr. pyrenaea Lamk. MI., 
C. Dub. p. 382. n. 2., Willk. Lang. 2. n. 2860. La-Peyr. Fl. Pyr. p. 5. t. 3 
9, Flor. Jun. Jul. Fruet. Jul. Aug. In editissim. Pyren, medior. 
(nec or., ut addit Willk.) i 
Legi in Pyr. septr. med. m.° Esquierry, die 27. Jul. 18385 in Pyr. 
Arag. m.* Temblar, supra Bielsa, die 26. Aug. 1845. Habui ex le Port 
d'Oo, a Duchartre; ex rupibus ad Le Lac bleu a Philippe; ibidemve 
circa, loco non indicato, a Viguier; denique a Deville ex Mont Averan!, 
et ex le Lac de Lhécou. Vivit in m.* Bouiret, supra Alos, vidique ad 
le Lac d' Espingo, et de Seculejo, alibique. nei 
Provenit haec pulchra Primulacea denso et compacto caespite, in 
rupibus marmoreis, et graniticis, neque ad rupes frigidas muscosas, ubi, 
desumendo a DC, Pr. 3. n. 2353., eam indicat Duby. Color ejus cine- 
rascens, qui dum planta exsiecatur, aut in Herbariis manet, in rufe- 
scentem mutatur; et odor quidam gratus e planta emanat. : 
Caules ramosissimi, dense intrieati, residuis veterum foliorum basi 
Vestiti, caeterum fuscescentes, glabri. Folia spiraliter disposita , valde 
approximata, subspathulata, ex semicylindrico-compressa , semilinearia 
tenui canaliculo, tenuissimaque carina praedita; insuper recurva, superne 
pubescentia, per margines ciliata, inferne, vero, glabra. Peduneuli axil- 
