216 
lares, folio duplo-longiores, incurvati, pubescentes (nec glabri, ut seribit 
Duby, etiam in DC. Prodr., et cum eo Mut. Fr. 3. p. 67. n. 4.), apice 
articulati, bracteolati, bracteolis duobus, aut tribus fulti (calyx duplex 
La-Peyrouse!) inaequalibus, patentibus, sub-acutis, glabris, vix ciliolatis, 
substantiae, prae foliis tenuioris. Calyees glabriusculi, dentibus ereetis, 
obtusis, vix ciliolatis. 
Corollae roseae, centro saturatiores. Capsulae ovales, glaberrimae. Se- 
mina oblonga, elliptica, rugulosa, brunnea. Pubescentia plantae efficitur 
e pilis simplicibus, illa pedunculorum excepta, quae et ramosa est. 
 Detexit La-Peyrouse in m.* Averan, die 17. Oct. 1714; misit Pa- 
risiis speciem ad eam delineandam, ubi Gillet Laumont, anno 1788., 
Lamarckio ostendebat: iste, primo, peculiarem esse speciem negare, dein 
pro tali, instante. La-Peyrouse, recognita, sueta apud Gallos improbitate, 
maxime dum agitur de plagiis, sive de latrociniis scientificis apud Pa- 
risienses, eam mutato nomine specifico diapensoidis, ab anno 1786 ei 
indito a La-Peyrouse, edidit (anno 1791.) in sua Generum Illustr. sub 
specifico nomine Androsaces pyrenaicae, reapse praestantiori. Mox (anno 
1195.) La-Peyrouse pulcherrimam stirpem splendide illustravit in Flora, 
et serius de ea dixit in Hist. abr. pl. Pyr. s.e., illius historiam. adhue 
fusius aperiens, ira excitatus et adversus eos, qui omni aequitate oblita 
Lamarckianam praetulerunt denominationem, istumque speciei auetorem 
salutarunt. A. pyrenaeam Pourr, It, in Monte Llaurenti indigitatam, ad 
superiorem speciem fidentius traherem. Quod si inspectio Herbarii Pour- 
retiano-Briennensis aliter demonstraverit, observationi fleetam. Ast hoe 
demonstrandum remanet Timbalio; fuisse ante La-Peyrouse speciei detee- 
torem Pourret, ut expedite sibi suadet Tolosanus, Relig. Pourr. p. 54. n. 4. 
G. Bauh., et Burs. Herbaria, fide Halleri, et Linnaei. A. glacialis Hoppe in litter. apud Koch, 
A . 355. n. 1. Androsace alpina Lamk. Fr. 2, Suppl. p. 642.. 
biet. 1. p. 162. n. 8., Gren. Obs. bot. p. ba, n, 18., Roem. Sch. Syst. Vegetb. 4. p. 162. da sg Andr, 
y » Godr. Fr, 2. p. 454., Willk, Lang. 2. n. 2858. Andr. alpina, et A. pennina Gaud. 2. 
A i 460. Andr. ciliata, A. pubescens, A. alpina, et A. cylindrica Auctor., DC. Dub. p. 382, ns, 
1 i u si in DC. Pr. 8. P. 48. Andr. frutescens La-Peyr. Herb., et A. alpina La-Peyr. Herb.; 
ndr. hirtella Dufour, Andr, hirsuta Chaix Herb. ex Timb. (form. pubesc.); A. apennina Huet, cum 
QU M «D var. Lamk, Ill. T. 1. p. 432. n. 4952. t. 98, f. 3., DC. Ic. Gall. rar. p. 3. t. 6. et 5. 
at mg eben. d Jacq. A. 5. append. p. 36. t. 18., Heg. et Reisen Gebirgsit. p. 145. t. 5. 9., 
con. C.,27, t. 1113. f. 1375; È 4 all. En. St. helv. 
p. 486. t. 8, f. 1., Helv. n. 618. t. 41. f, 1. Pe dre EAIM £ A alpe)” Mall: En z 
.. 9) Flor. stat. ineunte. F. ruct altera parte stat. In Pyr. oc- 
cident. med. editior, ad rupes calcareas. 
Legi in Pyr. Arag. a la Peîîa de Mondaruego, die 28 Sept. 1845., 
magno eum vitae periculo! (fruct.): al Port de Plan, die 19. Jul. 1852. (eil. 
pub.): sub qua forma eil. habui a Deville ex Pimené; ex le Pic de Nethou, 
Maladetta, lectam a Lezat, a Bianchi, et a Timbal; et ex summit. 
Pic du midi a Philippe. Sub forma hirtella habui ex summo m.* Au- 
ni ex Pie de Ger a Gaston-Sacaze, ex le Pic de ce 
; qui laxiorem quoque legit in eodem loco. Denique su 
Es frut. habui ex rüpibus T Di Ea ad la Houledu Marboré 
" eville, et a Philippe, et Gédres inter et Gavarnie a Duchartre. 
Eos m m.* Tres-sorores (Mont Perdu) ex Ramd.: à la Pena d'Oruel. in- 
hi Tilik, Barty sed vix credo; au Llaurenti. Timb. 
feram c tantum glabra, caeterum undique pubescentia, pilis paucis 
riga uneuli axillares primo breves , mox cum fructu elongati 
ola superant, apice parum incrassati, demum incurvantur. Flores al- 
