217 
bescunt, corollae fauce flavescente. In formis minus annosis occurrunt 
flores magis colorati, violacei etiam, ut vidi in individuis e Port de 
Plan. Observabat Wulfen villos aetate evanescere. 
Individua Primulae Allionii Loisel., in quibus rhizoma reperitur 
clongatum et cylindraceum, statum speciei nostrae, qui Ar. frutescenti 
respondet, commemorarunt Reutero (Bull. Soc. botq. Fr. T. 16. (1869.) 
p. LIV.), et optime quidem. 
Ego, cum Haller, Willar, Lamarek, Grenier, video potius stirpem 
polymorpham, quam distinctas species eum Loiseleur, DC., Duby. Jam 
La-Peyrouse (Hist. abr. pl. Pyr. 93. n. 4.) sub Andr. alpina, pube- 
scentem, et ciliatam DC., (Ie. Gall. rar. t. 5, et 6.) conjunctim profe- 
rebat, quod confirmavit Suppl. p. 33-4. De hisce stirpibus agens (A. 
pubesc., et ciliat.) Ramond, Pic du midi, in Mém. Mus. Hist. Nat. Paris 
T. 13. (1825.) p. 258. n. 76., dubius stetit num pyrenaea ab alpina 
reete distingueretur stirpe. De A. ciliata mecum opinionem suam eum 
Loiseleur (Gall. p. 158. n. 5.) consona, aperuit Gaston-Sacaze: « c'est 
une varieté de l'Ar. alpina » in litteris datis 5. dec. 1853. Wulfen apud 
Jacquin Fl. Austr; stirpe pluribus loeis observata, demum ita effatus 
est: « Dubius longiuscule haerebam unam aut tres species statuerem? Non 
sola Halleri auctoritas, quamquam maxima, ipsa me denique autopsia docuit, 
omnes tres ejusdem dumtaxat esse speciei varietates » Mutel quidem (Fr. 
3. p. 68. n. T.) A. pubescentem, et ciliatam ceu varietates Ar. alpinae 
consideravit. Quae leguntur notae apud Soy. Willemet (Obs. p. 111-4.) 
ad distinguendas Ar. alpinam, pubescentem, et ciliatam, vim non habent, 
ipsumque vacillantem, haesitantem cum plantis exsiccatis, et cum libris, 
exsudantem facile percipies. 
Clamat ad hane speciem Haller (Helv. n. 618.) Sedum alpin. hirsut. 
lact. flor. G. Bauhini, fide istius Herbarii. Indieatur quidem planta in 
Herbario Burseri, ut videre est in L. Amoen. Aead. 1. (Erl. 1787.) 
p. 164. n. 179. Sed quoad Bauhinum G., observandum erit, quod sub 
citata phrasi in Pinace, p. 284. n. 3., ea adducuntur loca, Clusiana prae- 
cipue considerata, quae hodie ad Aret. Chamaejasmen N. afferuntur. 
SECTIO 2.8 CHAMAEJASME Kocs. 
Aretia villosa (Gesner) Nob. 
Gesn. Op. bot. ed à Schmied. tab. aen. 9. f. 76., Androsace villosa L. Sp., Koch p. 501. n.10, 
Bert. 2. p. 332. n. 3.. Gaud. Helv. 2. n. 457., et 6. Append. p. 343., Gmel. Bad. Als. T. 4. p. 151. n. 
384.*** DC. Dub. p. 382. n. 8., Willk. Lang. 2. n. 2861, (excl. Clusii loco). Andr. villosa La-Peyr. 
Hrb. et Chamaejasme La-Peyr. Herb.: et, ul puto, Manceau ‘ad Gavarnie 1868.), Andr. penicillata 
Schott. Wulf, apud Jacq. Collect. 1. p. 193. t. 12. f. 3., Reichnb. Icon, C. 27. t. 1112. f. 4, 5., PI 
cr, C. 6, t. 580. f. 788. f 
9i Flor. Jun. Jul. Fruet. Aug. Sept. In editior. 
Legi in Pyr. Atax, cacumine mts. Pech de Bugarach die 17. Jun. 
1852.; in Pyr. or. m.e Cambresdazes, diebus 11, et 23. Jul. 1836. 
Habui ex Pic de Ger supra les Eaux Bonnes ab amicis De Girard, 
et Marcoth; ex le Pic de Gabizos ex Montné, et ex le Lac de Migouélou 
a Deville, e summitate mnts. Milabre (Corbar.) a Gautier. 
Aretia carnea (G. Bauhin) Nob. 
Sedum alpin. angsfol. fl. ., G. Bauh. Pin. p. 284. b n. 6. (sed excl. Column. loco.) Andro- 
"Sp; Roch p.001, n. 10. Bert, È, p. 45. n. 6,, Good, ?. n. 454., DC. Dub. p. 383. n. 
rt. Fl. Ligust. n. 1506., Willk. Lang. 2. n, 2862, Andr. Halleri Gmel.. Bad. Als. 
6.* Andr. carn., La-Peyr. Herb., A. lactea Berger Bass. Pyr. an. var. fl. albo? sieq. 
