223 
P. veris, elatiorem, et sylvestrem in unam tantummodo speciem confun- 
dere, Linnaeano more, voluissent, fuit Reichard, Syst. Veget. 1. (1179.) 
p. 411. n. 1., et pone eum Palau y Verdera, Part. pract. Bot. Linn. 
'T. 9. (1785.) p. 107. n. 1,; denuo Sprengel, Fl. Hal. ed. 2. (1832.) 
p. 108. n. 264., qui et P. suaveolentem Bert., et P. inflatam Lehm. 
una comprehendendas censebat; in Syst. Vegil. 1. (1825). ad potiorem 
ipse quoque revertebat sententiam. Supervacaneum puto Husnoti, Wat- 
soni, Bentham, aliorumque vana commemorare judicia. Calycem non 
praebere firmas distinctionis notas ad hasce species distinguendas, jam 
ante Schoenefeld multi agnovimus, eum tamen conferas Bull. Soc. botq. 
Fr. 3. (1856.) p. 241. Ego non ausus sum amplectere sententiam eorum, 
qui in hac specie viderunt Dodecantheon Plinii, Nat. h. l. 25. c. 4. 
vel 9. Ii fuerunt Ruellius, G. Bauhinus, Sprengel, etc. 
Primula suaveolens (Caesalp.) Bert. in Journ. de Desvaux (1813.) 
Caesalp. Herb. Tornab. (1563.) fol. 149. n. 398., De Plants. 1. 6. c. 57. p. 262. (Herb. Paral. alter.). 
Bert, Am. Ital. p. 95., Ital. 2. p. 375. n. 4,, Koch. p. 674. n. 6., Robert PI. Toul. p. 115., Griseb. 
Schenk It. Hung.; ann. 1852. suscept.. n. 143., Spreng. Syst. Veg. 1. p. 573, n. 3. P. suaveol., et P, To- 
masinii Gren. Godr., Willk. Lang. 2. ns. 2851-2. P. veris La-Peyr. Herb., et P. acaulis La-Peyr. Hrb., 
artim, P. officinalis b Gren. Godr. Fr., et P. Thomasinii. (sic) Gren. Godr. Fr., ex specimine a Phi- 
ippe, citato a Grenier, viso in Herb. Timbal., P. veris Benth. Cat., Loisel., Dub., partim.; P. inflata 
Heuff. pl. Banat., ex Griseb., et Schenck, P. pyrenaica Miég., P. Columae Tenor. Prodr. (1811.), cf. 
et Ten. Annunz. Fl. Nap. etc. p. 3. Tenor Nap. p. 54. n. 50. t. 13., Lehm. Monogr. t. 4., Bertol, 
Manip. 1. piant. Ligur. p. 6. t. 3., Reichnb. Icon. C. 27. t. 1091. f. 1., et t. 1102. f. 2. (Thomas.) pl. 
min. pubesc., et t. 1200. f. 5. coroll. supr. visa Column, Ecph. p. 255-6., Moris Hist. pl. Oxon. 2. S. 
5. p. . t. 24. 3. n. 4. par. felic. imit. 
% Flor. Apr. Jun. Fruct. Jun. Jul. 
Legi in Pyr. Arag. ad San Victorian, die 11. Apr. 1851.;in Pyr. 
or. ad Mont-Louis, die 20. Jun. 1891. 
Habui a Deville ex Gédre lectam a Bordères; et ex Barèges in 
nemore lect. a se ipso. Vivit ad Pamplona, nec me fefellisse timeo; 
sed supervacaneum erit citare loca speciei commun. Folia rugosa; 
umbella ante anthesim pendula, sub ea patens, cum fructibus erecta; 
corollae limbus concavus, magnitudine varius (planiuseulus) in varie- 
tate Tommasinii, fauce ad limbi sinus picta maculis quinque auran- 
tiacis; flores mane leviter, et grate odori, odore cito evanido, adve- 
veniente sole, nebuloso autem coelo flores etiam meridianis horis odo- 
ratos deprehendi ad San Victorian. Odor florum aeque a ealyce, quam 
a corolla emanat, ut percepi corollas amovendo; suavior tamen odor 
e eorollis exilit: perperam species inodora dieta a Losco y Pardo pl. 
Arag. p. 68. not. Corolla sub-exsiccatione citrinum colorem in viridem 
non mutare contendit Willkomm, Sert, Fl. Hisp. p. 101. n. 605., quod 
tamen ut erat expectandum, a veritate fugit. Neque, proh dolor, va- 
lidior est Grisebach, et Schenk nota: * Ludit folis concoloribus, pube 
nivea destitutis (transeat); sed a P. officinali Jacq. (veris Matth.) limbo 
planiusculo differt, calycisque dentibus in viva planta corollae tubo 
adpressis, quo charactere etiam P. inflata Lehm., et P. macrocalya 
Bunge excludi videntur , lc. De corollae limbo jam dixi; dentes ca- 
lyeini directione variant pro aetate, mea, et Deville (si hujus notam 
In herbario bene percipio) observatione. Caeterum folia in pagina in- 
feriore virentia pinxit Tenore, quod tamen rarius observatur. Praete- 
rire nolo vidisse me Pr. Tomasinii Gr. Godr., a quibusdam existi- 
matam hybridam, Pr. officinali-elatiorem Muret ; cf. God, Jur. Suppl. 
p. 157. Species servata a G. Bauh. Pin. p. 241. n. 4., a Tournef. 
v 
