226 
varietate b synonyma quaedam alienae speciei: insuper, species abso- 
lute vulgaris diei nequit. Galli sustinent adhue denominationem P. gran- 
diflorae Lamk. Fr. (1778.), et Loret eam se viriliter defendisse existi- 
mabat (Bull. Soc. botg. Fr. T. 6. (1859.) p. 403.), e prioritate nominis, 
comparatione facta cum fallaci denominatione a Jacquin suscepta; non 
animadvertens antiquiora jam duo nomina, et potiora Hudsoni, et Sco- 
poli extare; et quoad Jaequinianum illud, non tantum tarditate, quantum 
absurditate damnandum. Caeterum, primus inter neotericos, contra 
Linnaei sententiam, speciem distinxit magnus Hallerus, Helv. n. 608., 
sub eujus calamo non amplius apparuit designatio illa acaulis. Relin- 
quenda sane sunt nomina ab accuratis organographiae studiis con- 
demnata, ut tandem scientia unicum habeat sese explicandi modum, 
et hune verum, et castigatum. Reapse dum varietas? Scapo plurifloro 
suscepta est pro Pr. elatiori ansam data est de una colligandis Pr. 
sylvestri, et elatiori: res ista clarius appareret. Si denique dilucide de- 
monstrata fuerit Host sententia, qui contendit, nullum dari &capum plu- 
riferum de Pr. sylvestri, dum in Pr. elatiori, cum scapo umbellifero, 
unum aut alterum uniflorum interdum oriri non inficiabitur: cfr. Flor. 
Austr. ed. 2. p. 248. n. 3. 
Despeeta cecidit jactata Henslowi notitia, de rhizomate Primulae 
tres auctorum species, P. veris, elatiorem, et sylvestrem una edente: 
vid. Hook, Br. Fl. ed. 1. p. 90. ad n. 3. 
Recta est Moggridge observatio, Fl. Menton. sub n. 14., hane 
speciem, prae P.P. elatiori, et veri (addenda quidem est P. suaveolenti) 
ad humiliora loca decurrere, mare prope etiam. 
Primula Auricula (Matthioli) L. Sp. 
i Matth, Comm. in Dioser.; anno 1540. Goritiam! adiit: Britannica, Anguill. Sempl. (1561.) p. 247. 
esos cito dixit in ed. 1.a 1544. p. 298. D. lin. 7., di cui. etc. Koch p. 674. n. 7., Gaud. 2. n. 441., 
- b. p. 384. n. 4., Bert. 2. p. 388. n. 14. La-Peyr. Herb., P. lutea Vill.. Chaix. confirm.e Timb. 
int A, 9. p. 7. t. 415., Reichnb. Pl. er. C. 7. t. 632. f. 853. (ciliat.), Icon. C. 27. t. 1093., Schrank 
= cionci t. 126., Sturm. Heft. 14., Moretti Mem. 1. p. 249. n. 16. t. 1 (cil,) Lunar. arthrit. Gesn. 
pasa Po „p. 64., et Lunar. p. 44, fig., et Op. bot, ed. a Schmied. tab. aen. 8. f. 69., Matth. p. 966., 
greg pit. p. 706., Lob. Obs. p. 306. f. 2., Icon. t. 569. f. 2., Dod. Pempt. p. 148. f. 1., Clus. Rar. 
pl. h. 1. 3. p. 302. f. 2. J. Bauh. Hist. pl. 3. I. 30. p. 499. f. 2 j 
9I Flor. Jul. Fruct. Aug. In Pyr. occid. Valle d'Aspe ad pagum 
Aydius, ex Lalanne; ibidemve ad Gazies, ex Berger., Bass. Pyr. 2 
p. 32.; in Pyr. orient. au Canigou Tournefort, et Aiquecluse, supra 
Barèges, au Cougous Lemonnier (et Corbin), ex La-Peyr. Mist. abr. PI. 
Pyr. p. 9T. n. 8.; in Pyr. or. rara, ex Quer. Esp. 3. p. 191. 1, 2. 
In Pyr. med. à Escaubous Phippe Fl. 2. p. 31. rariss. 
Desideratur in Herbario Coder, hine Canigou nego. Locum Aydius 
mecum confirmavit voce (Oloron) Dr. Lalanne, sed plantae demonstra- 
tionem ab eo obtinere nequivi! Suspicor, in Pyr. or, P. latifoliam su- 
sceptam fuisse pro P. Auricula: in P yr. med. stirpem puleherrimam 
in hortis cultam, (cf. et Berger. Le.) ex hisce aliquando aufugisse, et 
Pe FRERE venditatam fuisse. Denique illius existentia in Pyrenaeis 
A eo € ubia est, ut parum abfuit, quin P. Auriculam inter repudiatas 
pecies non injecerim: cf. quae addidi sub Ramondia pyrenaca p. 621. 
on latifolia () La-Peyrouse Pyr. 
(exel. libris etie): A abd i Add. corr. La-Peyr. Hist. abr. pl. Pyr. p. 97. n. 9. et 2. p. 634. 
igust. n. 1510., Gren, Godr. Er. 9. qo Oud. 2. p. 91. (sub Pr. viscosa); De Notrs. Reprt; FI. 
DO aoar. Fr. 2. p. 452. (excl. plrs. syns.), Willk. Lang. 2. n. 2894. La-Peyr- 
