221 
Hrb.; P. viscosa Pourr. Hrb. Matr., P. villosa Colm. Cat. pl. Catal. Reichnb. Pl. cr. C. 7. t. 636, 
f. 858., mediocr., Icon. C. 27, t. 1091. f. 1, 2, 3. vix, et t. 1104. f. 3. calyx., et f. 4. folii marg. 
super., Weber Alp. Pflanz. 4. t. 349. cred., Moggr. Fl. Menton. t. 12, multifi. 
9 Flor. Jun. Jul. Fruet. Jul. Aug. In Pyr. med, orient, editior. 
ad rupes umbros. (nec in pascuis humidis ut fatur Loisel.). : 
Legi in Pyr. or. summit. mnts. Cambresdazes, die 11. Jul. 1836., 
in Valle de Planes, die 28. Jun. 1837. 
Observavi au Canigou, a Caranza, supra Setcasas, et in m.* 
Llaurenti. 
Calyeis dentes obtusi, contra veritatem, acuminati figurantur a Rei- 
chenbach. Planta admodum glutinosa, viscum fortiter olens, Flores sa- 
turate violacei, corollae faux glanduloso-farinosa. Faciem propriam in 
Pyrenaeis servans, nisi quod interdum diminuta, et pauciflora fit. A 
Monographo Lehmann immerito praetermissa, nisi, perperam, cum P. 
viscosa All. ab eo confusa: alii aut cum hac (Benth. Cat., Gren. Fr), 
aut cum P. villosa Jacq. (Duby, Mut. Fr.) confunderunt. Legitimam 
esse speciem. sustinuerunt Sprengel, Gay, Gaudin, Koch, Moggridge ; 
et ego quidem de nobilitate sua plane persuasus P. villosam Bert. It. 
2. p. 381. huc retulissem, nisi obstaret synonymon ab eo adductum 
P. viscosae All. Pedem. t. 5. f. 1., quae figura cum mea planta non 
quadrat. Attamen et ego specimina ex Alpibus Pedemontanis P. lati- 
Joliae vidi, et indidem eam se accepisse declarat Gaudin, demonstrat 
Moggridge. P. latifoliam Koch Syn., insuper et La-Peyrouse cum du- 
bitationis signo, ad P. graveolentem Hegetschweiler attulerunt Grisebach, 
et Schenk, Obs. pl. it. alp. (1851.) n 37., et reapse sub P. latifolia 
hoc synonymon reportavit ipse Koch; unde dubium manet de specie 
La-Peyrousiana in Alpibus Helveticis, quod dubium videtur a Gaudin 
exclusum. Vidi ego specimina P. venustae Host, Austr. ed. 2. p. 248. 
n. Š., eamque proximam latifoliae novi. Auricula ursi 2. Clus. Rar. 
pl. h. 1 3. p. 303. cum figura (quae P. latifoliam non male refert), 
patria primum Clusio ignota, ab eo visa in Hort. D. Archolztii, dein 
relatum eam provenire in (Enipontinis, vieinisque alpibus, descripta 
est pro peculiari specie, P. rhaeticae nomine, a Gaud. Helv. 2. p. 91. 
n. 446., qui suspicione non caruit, ipsam hybridam esse plantam, 
matre P. villosa, patre P. Auricula. Eam tamen ceu speciem pecu- 
liarem recepit Koch. Figura illa Clusii reperitur inter falsa synonyma 
a Grenier adducta sub P. latifolia. 
Primula villosa (Gesner) Wulfen apud Jacq. A. append. (1778.). 
„Gesn. Op bot. ed, a Schmied, tab. aen. 9. f. 77. Koch p. 676. n. 41., Bert. 2. p. 380. n. 8. a, b 
P. viscosa Vill. Dauph., Gren. Godr. Fr. 2. p. 451., Gaud. 2. n. 445.. Wilk, Lang. 2. n. 2855. La-Peyr. 
Herb., Pr, Daonensis Leibold? ex Anzi. Wulf. 1. c; p. 41. t. 27., Sturm Heft 24. vix bona, Reichnb. 
Dl. er. C. 7. t, 634. f. 855., adde Pl. cr. C. 7. t. 635. fs. 856, 857., et t, 033. f. 854. differents. formas 
fingentes Verl. Plnts, alpns. p. 268. t. f. 2. Icon. C. 27. t. 1097, et t. 1107, f. 4, 5. fruct. 
% Flor. Jun. Jul. Fruct. Aug. In Pyr. med. editior, di rins 
Legi in Pyr. Arag. al Puerto de Canfranc, die 21. Maj. 1858; in 
m^ el Temblar supra Bielsa, die 26. Aug. 1845. Habui a Deville ex 
oumelie ex le Pic d'Arbizon, ex le Pic Pachou. Observavi al Formigal 
de Sallen, ad Balnea de Panticosa, ‘supra et infra Gavarnie, ad Buca- 
ruelo, ad Torla, supra Barèges; vivere in m.° Cesy Gaston Sacaze, in 
m." Tourmalet voce mihi denunciabat Philippe. Et Philippe mihi dabat 
ex le Pont d' Espagne route du lac de Gaule. 
