223 
Haec species in loco natali illico a P. latifolia distincta judicatur. 
Minor est, neque tam densos efficit caespites, odorem emittit ab illa 
diversum, magis terebinthinum, magisque ingratum. Reperii in rupibus 
graniticis, dum P. latifolia rupes calcareas potius exposcit. Capsula, 
quam P. latifolia habet sphaerico-depressam, in P. villosa solemnior 
sphaerica mihi visa est, Duby. l.c., et in DC. Pr. 8. p. 38. n. 9. quoque 
hasce species distinctas in unam comprehendit. Speciem. esse admodum 
variabilem ii judicarunt, qui late observare potuerunt. Eminet Neilreich, 
qui apud Maly, En. pl. Austr. p. 185. ad eam ceu synonyma compellit 
Prs. commutatam Schott, venustam Thom. exsicc., daonensem Leyb., cilia- 
tam Schrank, pallidam Schott, pubescentem Jacq. (laudatam ab Host), rhae- 
ticam Gaud. (ut proposuerat Bertoloni), discolorem Leyb, pedemontanam 
Thomas (receptam jam a Bertoloni ceu synoymon), alpinam. Schleich, 
et Kitaibelianam Schott. Sed inter hasce P. latifolia non apparuit. 
SECTIO 4.3 ARTHRITICA Drs. 
Primula integrifolia (Gesner) Tratt. 
i 2; MAG DIN: minr. Gesn. Hrt. Germ. c. 248, B., Gesn. Op. bot. ed. a Schmied. tah. aen. 8 
. 67. vix; Koch p. 677. n. 16., Bert. 2. p. 393. n. 17., Gaud. 2. n. 448, (excl. Fl. Dan.); Loisel. Gall: 
ed. 2. p. 161. n. 12. (excls. Clus. et Jacq.); DC. Dub. p. 384. n. 7. (excls. syns.). Willk. Lang. 2, n. 
2856. La-Peyr. Herb. Auricula integrifolia Spach Suit. Buff. Reichnb. Pl. cr. C. 6. p. 18. t. 584, f.ae 
802. 803., Icon. C. 27. t. 1099, f, 4, 5. 
9) Flor. Jun. Aug. Fruct. Aug. Sept. In editioribus, saepius ad 
nives deliqueseentes; reperienda etiam ad rupes madidas. 
Legi in Pyr. orient. Valle d'Eynes, diebus 10. Jul. 1839., et 25. 
Jul. 1836. Habui a Deville ex le Pie de Gabizos, et ex Aygues tortes 
Nec Loiseleur, nec Duby, nee Grenier (Fr.) distinxerunt ab hae 
specie P. spectabilem Trattin., cui retulenda sunt synoyma cum iconibus 
ad illorum P, integrifoliam adductis. Pr. spectabilem (Anguillr-) Tratt., 
cum Lehmann., Roem., et Schult., Dietrich (D.), Spach, Cesati, Duby in 
DC. Pr. (corr. Moris; prolat.), hue adjungere nolui, stirpe mihi non satis 
agnita, simili ae Gaudini titubatione, qui (le. p. 94. Obs.) absolutum 
de ea noluit pronuntiare judicium. Linnaeus, pro certo, utriusque plantae 
synonyma commiseuit, allato insuper Jacquin, cujus Auctoris tamen 
icon nulla ei tune temporis innotuerat (Sp. pl. 2. Appnd ). Ab illo non 
recessit Willd, Sp, pl. 3 
V arietates Pr. spectabilis a Fuss., Trans. n. 2424., declaratae, ad 
Lehemanni observationes accedentes, libidinem augent una comprehen- 
dendi stirpes, quarum distinctionis characteres eo modo ludicri sese 
offerunt, ut sibi obviam concurrere videantur. Sicque figurae Pr. spec- 
tabilis, a Clusio, et a Jacquino datae (ef. A. 4. p. 14. t. 327.) luxu- 
eel speciei statum praebere reputatum est, Item dicendum de 
eichenbachianis, 
ana Koch, Moretti, Bertoloni, Reichenbach, a quibus 
: ! lenti ratione. impulsi recedimus. 
uu poro om Telqnfelfae sat aptum retinui; sed inconside- 
ei nnaei auctoritatem apponere. 
A as EN. ak Pic du midi, de P. elatiori: « En p 
loganh MERE. nen it beaucoup en fructifiant. Ses frere à 
d Bist. Nut, Mi ‘enter au sommet » lc. n. 79. in Mém. du X ue: 
, Paris T. 13. (1825) p. 259., ubi insuper intendit Im lu- 
