235 
obtulit Willd. l.c. n. 5. acceperunt Marsch a Bieb. Taur. Caucas. p. 
142., Smith. Gr. Pr. p. 129., et FI. Graec. C. 2. p. 13.; ex hoc Griseb. 
Rum Bith. 2. p. 7. n. 18. Persoon Syn. p. 172. ns. 3, 5. sub Lys. 
Ephemero, et dubia ita synoyma commiscuit, ut videatür ipsum e libris 
rem confecisse unius forte speciei, si tamen ullae, cognitione. Desfon- 
taines, Hort. bot. Paris (1829.) p. 80. L. Ephemerum ceu perennem 
plantam indieavit, cui patriam Hispaniam fecit, adducendo figuram 
Bot. Mag. n. 2346., quae pertinet ad Lys. salicifoliam. Dein ipse Des- 
fontaines una, veluti synoyma, comprehendit L. orientalem Lamk., ex 
Oriente, L. atropurpuream Murr. Comm. Gotting. 1782. t. 1., et L. 
dubiam Ait. Kew.; hanc Desfontaines speciem veram L. Ephemerum L. 
dixissem, nisi adstaret Murray prolatio, et indieatio de vita plantae 
perenni. Lys. Ephemerum Murray, Syst. Veget. (1774.) p. 165. n. 2., 
et Comment. Soc. R. Se. Gotting 5. (1782.) p. 9. t. 2., eadem cum 
nostra videtur. In Syst. Veget. edit.^ curante Persoon (1797.) p. 202. 
n. 2. additum est synoymon Z. Ephemeri Ait., quod ad L. salici- 
foliam pertinere judieamus. Lys., vero, dubia Ait, quae nobis syno- 
nymon est L. Ephemeri L. (ut jam diximus Sched. erit. 1842, n. 19.) 
ad Lys. atropurpuream adducitur in hoc postremo opere citato. p. 202. 
n. 2, cum Lys. Ephemero Mill, et has confusiones judieamus. Plures 
errores de speciebus istis. deprehenduntur apud Roem, Schult. Syst. 
Veget. 4. p. 121, 22. aliosque apud Dietrich, Synops. ps. p. 640. Lys. 
Ephemerum Hornem. Hrt. Hafn. p. 188. n. 2., exclusa e patriis Media, 
videtur L. salicifolia Mill, et nostra, cui spectant loca omnia Florarum 
Gallicarum, nuperiorum etiam, qui omni admonitione neglecta adhue 
in errorem perdurare maluerunt. Videmus stirpem pyrenacam in Fl 
de Fr. 2. p. 463, a Grenier tractata, nomine L. Ephemeri cum syno- 
nymis Dod. Pempt. p. 203., et Lobel. Obs. p. 191. fig. sinistrors: in 
quem errorem lapsus est quidem Courtois de Dodonaeo judicans, et 
eum eo D'Avoin., Morren. Hane pyrenaeam speciem primus neoteri- 
corum probe distinxit Miller Diet. Huic successit Asso (1779.), qui de 
Millero nescius, cognita vero L. Ephemero L. in Horto Amstelodamensi, 
et à pyrenaea, aragonensi specie diversa judicata, hane novo salu- 
tavit nomine, in hoe tamen peccans, quod synonyma relinquenda ei 
retulerit. Et miror Palau y Verdera (Part pract. bot. Linn. T. 2. 1785. 
p. 126-7. n. 2.) Hispani sui tam evidentes observationes delituisse, ut 
cum. aliis ille commisceret stirpem, synonyma, et patrias, quibus 
st parum, duce Asso, eique fidens intendisset, facillime speciem 
seorsim obtulisset. 
Generatim, plantas quas apud Dodonaeum, Lobelium, J. Bauhinum 
figuratas vidi, eas a nostra specie diversas judicavi; nee sub hae cadit 
illa Morisoni figura, Hist. pl. Oxon. P. 2. $.5. p. 491. fig. ult. n. 16., 
quae ab aliis mutuata est, Tilli vero, at Micheli figurae ac deserip- 
tiones, nec non Buxbaumii, speciem pariter a pyrenaea longe di- 
versam indicant, easque verae L. Ephemeri L, judico, cui speciei L. 
dubiam Ait, Willd., Marsch. a Bieberst, Smith afferre minime dubito. 
ollem quosdam multum facere, quod Linnaeus Hort. Upsal p. 37. 
EcL L Ephemerum biennem declaraverit, quia probabile est, quam 
plantam in Oriente spontaneam annuam observarunt, eamdem in horto 
inlatam, sub rigidiori climate, aut minus propitio loco educatam, bien- 
nem factam fuisse, eo quod primo statim anno vigorem tantum non 
