240 
tatus, eontra Linnaeum. Habet insuper pedunculos folio longiores in 
A. phoenicea, eos folio breviores in A. caerulea; et calycis segmenta 
per marginem emarcida, et corolla breviora in prima, rigida, et lon- 
gitudine corollae in secunda; de qua insuper dicit corollam esse ma- 
jorem, quod repetitum est a Roth. Video etiam indicatos de prima 
flores ex axillis foliorum prodeuntes, et de secunda ex axillis foliorum 
oppositos. Quae omnia sì non cum uno, aut altero specimine selecto, 
sed late in naturam iterum ad examen revoces, profecto auetoris arti- 
ficium. ejusque praeconceptam opinionem percipies, aliterque e na- 
tura educes. Schmidt valde accessit Wulfen. Sed peduneulorum cum 
foliis proportio certe eadem est, et miror inter characteres specificos 
hujuscemodi notam sumpsisse Gaudin Helv. l.c., Wulfen Noric. p. 255. 
n. 491., Koch Syn. ed. 1., et 2., quorum postremus de stirpibus tam 
obviis criticum examen se neglexisse fatetur. Dantur aliquando pedun- 
culi longiores in A. phoenicea, nec defuerunt, qui hune putatum cha- 
racterem in hane eonverterent speciem, Brébisson, Fuss. Flores ma- 
gnitudine variare in utraque stirpe observatio me docuit, quod item 
novit Duby, declaravitque, in DC. Pr. Et varia pro certo est utriusque 
stirpis major aut minor proceritas, et cubatio. 
Indicata a quibusdam seabrities de calycis laciniis A. caeruleae 
non est constans in hae varietate, apparetque in altera. Calycis 
laciniae vero eontra Schreber Spic. Fl. Lips, Roth Tent. Fl. Germ, 
2. p. 226., Broter. Lusit. p. 262., Link, Hoffm. Port. p. 325., Marsch. 
a Bieb. Taur. Cauc. p. 143., Heller Wirceb. p. 233-4., Wimm. Grab. 
Siles. p. 179, Wulf. Noric. p. 255. n. 491., God. Fl. Jur. p. 580., 
aliorumve sententiam, tune angustiores, longioresque sese offerebant in 
varietate phoenicea, et ita, ut capsulam superarent: sed aequant, aut 
superant in varietate utraque. Dentieulorum copia, et glandulae in 
corollarum limbo varietates quoque in utraque stirpe sese offerunt; 
verum est fantum, quod generatim eum floribus caeruleis habes den- 
tieulos quidquam acutiores, pilorumve majoremque copiam, glandu- 
larum vero minorem sed pilos, et glandulas nonnullas adesse in co- 
rollis caeruleis, primo extra Pyrenaeos ad Biterras observavi, mox et 
in Pyrenaeis eamdem observationem confirmare datum est. Surgit 
Brébiss., Norm. ed. 4. p. 252., contendens folia 5, nec 3 nervia, cap- 
sulas 10, neque 5 striatas tantum in A. caerulea extare, quod mihi de- 
cernere non contigit. Pendet hoc ne a statu plus minus luxuriante in- 
dividuorum? Semina A. phoeniceae aviculas necare, neque item ea 
A. caeruleae, uti vult Gaudin l.c., credere ego nequeo, uti credere ne- 
quivit Petit, qui utriusque stirpis semina ore tentavit, ut saporem 
eorum ex ploraret; inter ea nullam percepit differentiam; cf. En. pl. Palat. 
Annot, p. 94. n. 432. Et semina in utraque varietate perfecte aequalia 
observavit Lagrez. Fossat Tarn. Garonn. p. 309., quod ego quidem 
saepius confirmavi: neque pereipio unde, nisi ex eorum morboso statu, 
irc odii met > envir. Paris (1812.) p. 79., semina A. res 
nani. in nalii aes Peces lata, in A. phoenicea non papoa "i 
vali seria : TCmis specie sana (quantum scio) eros ue 
sententiam retractavit ies NN Sr Aule - ibus 
non db dm d oent se hallucinationem passus e semini 2 
haec Parian a pressione subactis. Parum interest scire nu 
essio candida sit, vel si majorem occultat errorem. 
- 
