267 
communi P. comosa observatur. Recte Duby, Gallic., retulit hujusce- 
modi plantam ad P. comosam, sed incuriose subposuit typo, floribus 
flavis, synonymon La-Peyrouse, quod ad varietatem suam b rubentem, 
corolla purpurea, una cum P. fasciculata Fl. Fr. 3. n. 2440. adducere 
debuisset, Et revera hujus loci est P, fasciculata DC., ipso assentiente 
Suppl. p. 391., neque descriptio ullo modo repugnat. Caeterum DC. 
descripsit stirpem e specimine in ipsius Tournefortii Herbario asservato, 
ubi, revera, cum hae commixta reperit specimen P. roseae Jaeq. (Ic. 
rar, t. 115.). De P. fasciculata Bellardi mox dicam ex aliis quantum 
comperere potui. Varietas quae P, asparagoides non est communior typo, 
uti propere dixit Boissier, Voy. bot. Esp. n. 1277., imo valde rara est 
prae eo. Judicium de habenda P. asparagoide pro varietate P. comosae 
antiquum foret, si revera de illa loquebatur Clusius, Pann. A. (1583.) 
p. 102. n. 2., item Rar. pl. Hist. I. 6. p. 210. Libido eam recipiendi 
in speciem fuit penes G. Bauhinum, Pin. p. 163. n. 10. Sub ea re- 
ferre vix dubito Ped. tuberosam Ortega, apud Quer. Fl. Españ. 6. 
p. 10., et inde Palau y Verder. Part. pract. Bot. Linn. T. 4. p. 132. 
n. 16., indicatam in Pyrenaeis Catalaunicis, ubi ego et Iserne, P. aspa- 
ragoidem La-Peyrouse, neque tuberosam Auctor offendimus. De P. aspa- 
ragoide La-Peyr., deque P. fascicùlata Bellardi nil dicit Bunge in nota, 
de Ped. comosa, et de affinibus; sed sub P. comosa n. 17. observat: 
« Flores rarissime (in Planta Iberica) galea intus rufescente » ; mani- 
festo lusus iste accedit plantae pyrenaeae: cf. Bunge, Annal, Sc. Nat. 
Paris. Ser. 3. 'T. 3. (1845.) p. 318., Ledebour quoque, Fl. Ross, 3. 
p. 295. sub n. 42. Ped. fasciculatam Bellardi ad P. gyrofleram Villar 
Dauph. refert Bentham apud DC. Pr. P. 10. p. 577. n. 82., penes 
quem P. asparagoidis La-Peyr. mentionem obseuram reperimus, p. 513. 
P. fasciculatam Bellardi, ex illius Herbario, ad P. gyrofleram Vill. 
confirmavit Bertoloni, Ital. 6. (1844.) p. 328. n. 12, qui P. fascicu- 
latam Willd. Sp. pl. 3. p. 218. n. 30. (solemnem calycibus eristatis, 
et quae cadit in P. elegantem Tenor. Fl. Napol.) ab hae, et ab om- 
nibus aliis speciebus distinguendam censet in eodem opere, p. 327. 
n. 12., Bertoloni; qui citat, una cum Bellardi, etiam Reichenb. Germ. 
excurs., dum iste stirpem a se olim sub tali nomine evulgatam P. Hu- 
guenini dieit, leon. C. 30. p. 73. n. 10. Contra Benthami, et Berto- 
loni sententiam de Bellardiana planta stat nota quae sequitur a Colla 
sub P. comosa adposita: « Huc pertinere videtur P. fasciculata Bellard. 
app. ult. ined., ab ipso lecta in alpibus Limone et di Ussey, quae tamen 
flores habet purpureos, galeam tridentatam ». Herbar. Pedem. T. 4. 
(18835.) p. 366. Obliviscenda est eorum sententia, qui cum Steven, 
Monogr. Pedicul. p. 49.? P. fasciculatam Bellardi varietatem faciunt 
P. rubentis; cf. Bunge, Suppl. Fl. Alt. p. 66. n. 6. Denuo consideran- 
dum erit, num probe recteque actum fuerit a Reichenbach, dum Iconogr. 
C. 30. p. 80 n. 23. t. 1776. dedit putatam P. fasciculatam Bellardi, 
Willd. Sp., exclusis synonymis, Bertoloni p. 327., ita consarcinatam. Ibi- 
dem video plantam gerentem faciem P. rostratae, quam cum P. ele- 
ganti Tenor. comparare malim. 
P. fasciculata Bell., Willd., Koch secum fert P. gyrofleram Gaud., 
DC. Dub.,. Loisl. apud. Gr. Godr. Fr. 2. p. 618 (nec Vill), qui sub 
P. gyroflexa Vill. adducunt P. cenisiam Gaud., cum P. Bonjeanni Coll., 
Ibid. p. 617. 
