212 
patentes, eonniventes, altero margine etiam ferme superposito. Folia 
variant laxa, et approximata, dentibus acutis, obtusiusculis, aristatis, 
et muticis: sic et variae sese offerunt bracteae ovatae, lanceolatae, an- 
gustae, sub-dentatae, et fimbriato-laciniatae: itemve ludibunda est pube- 
scentia, et glabrities plantae, quae occurrit etiam glandulis conspersa; 
item color e viridi ad flavescentem, et rubellam tincturam se vergens. 
Varietatem pulchellam insignem exiguitate sua (ad summum pollicarem), 
et praesertim florum eolore omnino citrino, neque violaceo, aut caeruleo, 
ea est quam legi in m.° Mener, Ei proxima vivebat eadem planta par- 
vula, floribus caerulescentibus, aut violaceis, ibidemve locis mitioribus, 
sese offerebat speciei typus, E. officinarum vulgatior. 
Ad la Fourquette de Garlit Pyr. septr. med. observavi stirpem prae- 
dietam foliorum dentibus obtusis, floribus parvis, luteis. 
In m.* Guchan, supra Aragnouet (ejusd. regionis) advertebam plantas 
ferentes flores nune parvos tunc grandiuseulos, foliorum dentibus acu- 
minatis (E. salisburgensis); quam pariter ceu speciem, non admitto. 
Montes circumstantes ad Aragnout plures alunt formas, quae speciei 
polimorphiam mihi magis magisque demonstrarunt ita ut a propositis 
neotericorum speciebus abhorream, Natura, non phantasia, monente. 
Quod dictum velim pace eorum, qui caeterum magni existimandi sunt, 
in primis Grenier Jur. p. 562-70., qui sexdecim ibidem putatas species 
distinguit. 
Quoad observationes in Pyrenaeis praesertim factas, cf. Soy. Willem. 
Obs., Nancy 1828., p. 105., et melius adhuc Gmel. Bad. Als., qui Le. 
varietates ibidem a se observatas indicat (ad p. 449.). Sed mox Soyer 
Willemet (1833-4.) Mém. Soc. R. Se. Lettr. Arts. Nancy. Obs. bot. de 
E. officin., etc., et Erica vagnt.e multifl.a, seorsim impress, p. 2-13., 
sustinuit trium specierum distinctionem, scilicet E. officinalem, p. 5., 
E. nemorosam, p. T., E. alpinam p. 11., quas longa synonymorum serie 
oneravit, superadditis eorum varietatibus, et snb varietatibus (ad in- 
finitum, facillime eruendis in hujuscemodi speeiebus maxime varia- 
bilibus), ubi duas postremas ei species, etiam Pyrenaeorum indigenas 
dicit. Sed sub hujus laboris fine, veritus ne in nimiam inciderit subti- 
litatem (et non sine magna ratione) ita effatus est: « Peut étre serait-il 
plus sage d'adopter. le sentiment. emis par DC. (Fl. Suppl. p. 3901), et 
de ne considerer ces trois espèces, que comme trois races de VE. offici- 
nalis, avec leurs variétés, et sous variétés« l.c. p. 13. Hoe idem est ac 
« Parler beaucoup pour ne rien dire). 
.. Antherae pulchre aristatae; pistillus superne flectitur ad stamina, 
illo breviora, genituram postulans. 
. Eufrasiam vulgarem Lonicer. (sic.), ut citat G. Bauhinus ego non 
video. Vix Euphragiam vulgarem, cognomento absolute donato, habes 
apud Column, Eephr. p. 200. Cap. 71. lin, 1-2-3. Novit Euphrasiam 
officinarum Brunfels vel potius Jacobus De Manliis apud eum? Credam; 
sed quam plantam delineari curavit Brunfels nomine Eufragiae, evi- 
enter Veronicae species est, quam suo loco referam. 
